Architektura MuratorKrytyka60 lat PKiN w Warszawie

60 lat PKiN w Warszawie

Na jubileusz 60-lecia Pałacu Kultury i Nauki mamy wysyp poświęconych mu publikacji. Reportersko o gmachu opowiadają dwie z nich. Jako dowód i wyraz przyjaźni to antologia tekstów literackich i reporterskich zebranych przez Magdalenę Budzińską i Monikę Sznajderman. Z kolei znana z architektonicznych reportaży Beata Chomątowska przygotowała opowieść Pałac – biografia intymna. Od strony varsavianistyki tematykę przedstawiają także dwie pozycje: przygotowany przez Jerzego S. Majewskiego i Tomasza Urzykowskiego Spacerownik – Pałac Kultury i Nauki – Socrealistyczna Warszawa oraz Przed wojną i pałacem Magdaleny Stopy. Artystyczny album nieraz przedziwnych zakątków olbrzyma zilustrował zdjęciami Jacek Fota. Dla pogłębienia wiedzy o Pałacu warto zapoznać się jeszcze ze zbiorem tekstów profesora Waldemara Baraniewskiego Pałac w Warszawie – pisze Grzegorz Stiasny.

Pałac w Warszawie
Waldemar Baraniewski, Pałac w Warszawie, Raster 2014
Przewodniki architektoniczne po Gdańsku i Wrocławiu nagrodzone Będą ozdobą każdej kolekcji krajoznawczej - tak o książkach wypowiedziało się jury 26 Ogólnopolskiego Przeglądu Książki Krajoznawczej i Turystycznej. Nagrodzone przewodniki przedstawiają przekrój architektury tych dwóch polskich miast.
Zawód – architekt. O etyce zawodowej i moralności architektury Wartość książki Konrada Kuczy-Kuczyńskiego jest prekursorska w tym sensie, że przytacza stan świadomości środowiska zawodowego architektów na przełomie XX i XXI wieku. Co kilka stron padają tu ważne słowa, których być może nie warto wypowiadać głośno i codziennie przy pracy, jednak można zastanawiać się nad nimi przed albo po niej. Odpowiedzialność, obowiązek, pokora, wrażliwość to hasła, z którymi architekt z reguły zgadza się, ale i zmaga wciąż na nowo – recenzja Grzegorza Stiasnego.
Tadeusz Tołwiński 1887-1951. Architekt. Urbanista. Twórca Polskiej Szkoły Urbanistyki Książka Teresy Kotaszewicz przypomina koleje losów projektanta, ważne realizacje i rozmach – nierzadko tylko teoretyczny – jego myśli urbanistycznej. Mówi o rodzinnym podglebiu tych idei: współpracy z ojcem, Mikołajem Tołwińskim, a także o silnym, naturalnym związku z polską elitą intelektualną. Tom jest klasyczną monografią architekta: życiorys, dokumenty, projekty, bibliografie prac własnych i innych. Autorka pokazuje też cenne pamiątki, w tym nieznane prywatne fotografie – recenzja Hanny Faryny-Paszkiewicz.
Vers l’immédiate étrangeté des formes Osobliwa struktura książki Jean-Christopheʼa Quintona polega na posegregowaniu 15-letniego dorobku architekta nie według projektów, ale zagadnień, które są dla niego istotne. Po latach zachwycania się budynkami-ikonami, powracamy tu do podstawowych kwestii w architekturze: odczuwania, formy, poezji. Ta lektura przypomina, jaki jest prawdziwy sens wykonywania zawodu architekta – recenzja Wojciecha Koteckiego.
Grundrissfibel – Wohnbauten: 62 Wettbewerbe im gemeinnützigen Wohnungsbau 1999 – 2015 Publikacja dokumentuje 62 konkursy mieszkaniowe w Zurychu i przedstawia 570 zgłoszonych projektów, prezentując w zunifikowanej formie tylko rzut parteru z zagospodarowaniem terenu oraz rzut przykładowej sekcji mieszkaniowej. Książka opracowana ze szwajcarską precyzją i pragmatyzmem przedstawia niebywałe bogactwo typologii – recenzja Wojciecha Koteckiego.
Leksykon Architektury Wrocławia To potężna księga opracowana przez zespół przeszło stu autorów – niemal całe wrocławskie środowisko zajmujące się badaniem architektury. Ponad 1500 ilustrowanych haseł i kilkaset opisanych sylwetek architektów rysuje przeszło tysiącletnią historię miasta i jego architektury. Książka nie tylko skłania jednak do refleksji nad tożsamością Wrocławia, ale przede wszystkim każe myśleć o jego przyszłości – recenzja Wojciecha Koteckiego.