Architektura MuratorTechnikaCentrum Sztuki w Kaohshiung

Centrum Sztuki w Kaohshiung

Holenderskie biuro architektoniczne Mecanoo zaprojektowało monolityczny obiekt, łączący cztery sale koncertowe pod jednym dachem. Koncepcja zakłada podniesienie poziomu parteru i wytworzenie szeregu przenikających się przestrzeni otwartych oraz płynne powiązanie budynku z otaczającym go parkiem. Jednym z najciekawszych zadań projektowych było zdefiniowanie okładziny fasady i wielokrzywiznowej powierzchni sufitu, która przechodzi w podpory konstrukcyjne. O pomoc zwrócono się do lokalnej stoczni, która zaproponowała, aby wykorzystać stalowe płyty o grubości 6 mm, które stosuje się do budowy statków. Zewnętrzną części zadaszenia wykonano z płyt aluminiowych – pisze Radosław Stach.

Centrum Sztuki w Kaohshiung
Widok od strony zachodniej – oprócz czterech sal koncertowych w budynku zlokalizowano skierowany w stronę parku amfiteatr; Fot. Iwan Baan
Narodowe Centrum Sztuki KaohsiungKaohsiung, Tajwan
AutorzyMecanoo architecten
Współpraca autorskaArchasia Design Group
Konsultant ds. fasady:CDC
Akustyka:Xu-Acoustique
Wykonawcy:Chien Kuo Construction, Chung Hsin Electric & Machinery Manufacturing, Shinex Machinery Engineering, L&K Engineering, RSEA ENGINEERING, Waagner- Biro, IX Technology, C.F. Piano, Klais, Jaie Haour Group, Kaohsiung City Government, Fuji Xerox
Powierzchnia terenu:100 000 m² (30 000 m² – budynek; 70 000 m² – park)
InwestorMinisterstwo Kultury (MoC)
Powierzchnia całkowita141000.0 m²
Projekt (data)2017
Data realizacji (koniec)2018
Koszt inwestycji366 000 000 USD
Tagi:
Oddział Muzeum Wiktorii i Alberta w Dundee w Szkocji Horyzontalnie ułożone betonowe bloki o różnej długości, głębokości i nachyleniu stanowią główny element fasady i powodują grę światła, zmienną w zależności od pory roku i dnia. Charakterystyczna forma zainspirowana była klifami północno-wschodniego wybrzeża Szkocji. Wysunięcie bryły w kierunku rzeki to nie jedyny zabieg metaforyczny. Budynek nawiązuje też do łuku królewskiego, Royal Arch z 1844 roku wybudowanego w hołdzie królewskiej parze Wiktorii i Albertowi – pisze Radosław Stach.
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w San Francisco By zapewnić bezproblemową sekwencję działań, która umożliwiła optymalizację niemal każdego etapu projektowania, produkcji i budowy, inżynierowie i pracownicy fabryki byli zaangażowani w projekt już podczas fazy wstępnej. Ta bezpośrednia linia komunikacji między projektantem a wykonawcą umożliwiła wyprodukowanie bardzo złożonej konstrukcji elewacji, bez uszczerbku dla detali – pisze Radosław Stach.
Muzeum Polskiej Wódki na terenie zespołu Koneser w Warszawie W założeniu autorów dawny gmach rektyfikacji mieszczący muzeum wraz z rozbudowaną częścią gastronomiczną sam w sobie miał być dziełem sztuki: od ekspozycji zabytkowych detali, przez dizajnerski wystrój, po kulturę picia wódki i kunszt kulinarny – pisze Jerzy S. Majewski.
Muzeum Luwr w Abu Zabi Nowy oddział Luwru w Abu Zabi jest jednym z obiektów tworzących Island Cultural District – zespół zabudowy rozciągający się wzdłuż brzegu wyspy Saadiyat. Muzeum składa się z wolno stojących budynków przekrytych niską kopułą o rozpiętości 180 m, której konstrukcję nośną zbudowano z kilku tysięcy niepowtarzalnych elementów ze stali nierdzewnej. To ażurowe zadaszenie ogranicza przenikanie energii słonecznej o 98%, a jednocześnie w charakterystyczny sposób przepuszcza światło, kształtując architekturę obiektu – o nowej realizacji studia Jeana Nouvela pisze Maciej Lewandowski.
Nowa Galeria Wzornictwa Polskiego Ponad 100 lat polskiego wzornictwa na 300 m2 – już od 15 grudnia można zwiedzać nową galerię w Muzeum Narodowym w Warszawie. Jej przestrzeń zaaranżowało młode biuro projektowe Matosek/Niezgoda.
Muzeum Sztuki Współczesnej Zeitz w Kapsztadzie Na siedzibę instytucji zaadaptowano dawny silos zbożowy z 1924 roku. Obiekt składał się z wieży sortowniczej oraz 42 pionowych, żelbetowych cylindrów, w których przechowywano i sortowano ziarna. W cylindrach położonych po obwodzie zlokalizowano pomieszczenia ekspozycyjne. Cylindry wewnętrzne, w połowie ich wysokości, połączono w kilkukondygnacyjne atrium powstałe z wycięcia istniejącej konstrukcji w kształt przypominający ziarno kukurydzy. Po przebudowie na 9 kondygnacjach udało się wygospodarować 9500 m2 powierzchni użytkowej, w tym 6000 m2 wystawienniczej – o nowej realizacji Heatherwick Studio pisze Maciej Lewandowski.