Architektura MuratorWydarzeniaPOW. Ilustrowany atlas architektury Powiśla

POW. Ilustrowany atlas architektury Powiśla

Centrum Architektury wydało kolejny tom z serii ilustrowanych przewodników po Warszawie. Po Saskiej Kępie, Żoliborzu, Mokotowie i Ochocie, przyszedł czas na Powiśle. Premiera już 4 lipca.

POW. Ilustrowany atlas architektury Powiśla
Architecture depends Jak diagnozuje autor książki Jeremy Till, sami architekci nie wiedzą, jaka jest ich rola w społeczeństwie. Próbujemy roztaczać nimb prestiżu, potrzebności oraz sprawczości. Jednocześnie świat styczny z polem naszych działań opisujemy językiem opresji. Dziwimy się, że nas marginalizują, a traktujemy przypadkowość jak zagrożenie, nie widząc okazji do zmiany. Stwierdza, że architektów trzeba ratować przede wszystkim przed ich własnymi konstrukcjami wyobrażeniowymi – recenzja Małgorzaty Kuciewicz.
Fundamental Acts W 2016 roku Matteo Ghidoni zaproponował nowe badania na bazie palimpsestu Superstudio z 1972 roku. Międzynarodowy zespół przygotował współczesną, liryczną wypowiedź na temat krytycznego rozumienia projektowania i pięciu aktów istnienia. Powstał zbiór tekstów, rysunków, esejów fotograficznych, kolaży – imaginarium w pięciu rozdziałach – recenzja Małgorzaty Kuciewicz.
Budowa miasta a jego klimat Książka Stanisława Różańskiego, choć wydana pół wieku temu, pomaga poznać złożoność praw rządzących klimatycznymi siłami w mieście. Przypomina zagadnienia związane ze środowiskiem świetlnym, terenami inwersyjnymi, mezoklimatami czy areodynamiką zespołów budowlanych. Wciąż mamy bowiem w Polsce osiem regionów klimatycznych, a Ziemia niezmiennie wiruje wokół Słońca – recenzja Małgorzaty Kuciewicz.
Experimental Preservation Jorge-Otero-Pailos we wstępie do książki pisze, że do niedawna dystansowano się wobec pojęć „eksperyment” i „ochrona”. Ochrona to wyważony proces, a dynamiczny eksperyment sugeruje niebezpieczeństwo porażki, coś na co nie można sobie pozwolić, działając z cennym, historycznym dziedzictwem. Ryzyko utraty pewnych wartości warto jednak podjąć, by wyposażyć miejsce w nowe silniejsze znaczenia – recenzja Małgorzaty Kuciewicz.
Architektura jest najważniejsza. Rozmowy drugie Ewa Mańkowska-Grin pyta o jakość otaczającego nas środowiska i komfort życia. Jej rozmówcy zwracają natomiast na ogół uwagę na aspekty przestrzenne. Mimo iż ich głosy brzmią podobnie, a konstatacje są zbliżone, nie brak w książce zaskakujących sądów, jak choćby opinia Kuby Snopka o Kopenhadze, powszechnie uważanej za wzór godny naśladowania. Jeszcze bardziej zaskakująca czy wręcz mało zrozumiała (być może świadczy to o naszym męskim/fallicznym postrzeganiu rzeczywistości) jest opinia profesor Leśniakowskiej o miesięczniku „Architektura-murator”, określonym w rozmowie jako klasyczny męski żurnal naśladujący inne tego typu wydawnictwa – recenzja Piotra Lewickiego i Kazimierza Łataka.
Architektura jest najważniejsza. Rozmowy drugie Z kolejnego tomu serii, wbrew tytułowi, zdaje się wynikać, że to nie architektura jest najważniejsza. Przez całą książkę płyną jednostajne, nużące narzekania na stan urbanistyki, chaos przestrzenny, mizerię ogólnego poziomu estetyki, zdewastowany krajobraz kulturowy, niemoc urzędów, błędne decyzje polityki przestrzennej. Diagnozy te są trafne, choć powtarzane już były po wielokroć. Kto ich jeszcze nie słyszał, niech śmiało sięga po tę publikację – recenzja Grzegorza Stiasnego.