Architektura MuratorBiblioteka2018Architektura-Murator 3/2018
03/2018
Po prostu filmowy – o Wydziale Radia i Telewizji w Katowicach Ewa Kuryłowicz Budynek ma nastrój podporządkowany nie tylko sztuce, ale przede wszystkim twórczości. Jako rozwiązanie dla pytających o zdiagnozowanie tożsamości miejsca wydaje się wzorcowy. A do tego jest po prostu filmowy. Stanowi jeszcze jeden dowód na to, że uzyskanie pięknej architektury nie wymaga bardzo dużych nakładów finansowych, ale na pewno wymaga konkursu, w którym zabierają głos najlepsi i najlepsi go rozstrzygają, a potem niezwykłej determinacji inwestora, świadomego, że ma do czynienia z dziełem sztuki – pisze Ewa Kuryłowicz.
Architektura obywatelska Już na jesieni kolejne wybory samorządowe, a my przyglądamy się, na ile spełniono postulaty o włączaniu mieszkańców we współdecydowanie o mieście, a także, jakiego rodzaju projekty powstają dzięki dyskusji z użytkownikami przestrzeni. Zapytaliśmy też przedstawicieli władz 18 miast wojewódzkich, jakie pomysły najczęściej zgłaszane są do budżetów obywatelskich i czy dane te są później wykorzystywane przy inwestycjach miejskich. Na kolejnych stronach prezentujemy najciekawsze realizacje powstałe w ciągu ostatnich lat w ramach takich oddolnych inicjatyw. Tekst: Tomasz Żylski
Zespół biurowo-mieszkaniowy Chaoyang Park Plaza w Pekinie W skład zespołu wchodzi dziesięć budynków o charakterystycznej, krzywoliniowej formie: dwie bliźniacze, asymetryczne wieże biurowe, wyraźnie mniejsze obiekty handlowo-usługowe oraz dwa budynki wielorodzinne. Metalowe żebra artykułujące przeszklone elewacje biurowców są elementem systemu wymiany powietrza i zostały zaprojektowane specjalnie dla tego założenia. Cyrkulujące w nich powietrze jest zasysane znad powierzchni wody wypełniającej baseny w przyziemiu budynków, co powoduje jego wstępne schłodzenie i nawilżenie – pisze Maciej Lewandowski.
Architektura-murator
nr 3/2018
Zdjęcie wstępne

Już na jesieni kolejne wybory samorządowe w Polsce, dlatego w tym numerze „Architektury-murator” Tomasz Żylski przygląda się, w jaki sposób działania aktywistów przyczyniły się do zmiany sposobu myślenia o zarządzaniu miastem oraz jak w praktyce przebiegała w ostatnich kilku latach współpraca lokalnych władz z mieszkańcami. Z obszernego przeglądu wynika, że wprowadzone od 2011 roku (pierwszy raz w Sopocie) budżety partycypacyjne to już nieomal rutyna, a wiele miejscowości wypracowuje własne, nierzadko eksperymentalne formy współpracy. Jak twierdzi Anna Karłowska z Rady Programowej fundacji Napraw Sobie Miasto: Ludzie zachęceni widocznymi efektami swoich działań często podejmują potem także inne inicjatywy na rzecz wspólnej przestrzeni. To napawa optymizmem.


Ewa P. Porębska

Spis treści