Architektura MuratorBiblioteka2015Architektura-Murator 9/2015
09/2015
Expo 2015 – architektura globalnej uczty Plan zagospodarowania terenu Expo w Mediolanie, opracowany m.in. przez biuro Herzog & de Meuron, stwarzał szansę zrewolucjonizowania konceptu wystawy światowej – szansę niewykorzystaną. W nawiązaniu do hasła Wyżywienie planety. Energia dla życia, w architekturze pawilonów zaakcentowano przede wszystkim aspekt ekologiczny: od zielonych ścian, przez recykling, po innowacyjne materiały – relacja Agnieszki Skolimowskiej.
Niewidzialne scenografie praskiego quadriennale Praskie quadriennale to obecnie największa na świecie platforma badania i kształtowania „rozszerzonej scenografii”, rozumianej jako kreowanie przestrzeni nie tylko dla teatru, ale dla wszelkiego rodzaju widowisk. Luźno osnute wokół wątków teatralnych interaktywne wystawy były porywającym postmodernistycznym spektaklem o spektaklu – pisze Agnieszka Dąbrowska. W numerze prezentujemy najciekawsze ekspozycje narodowe, w tym polską, nagrodzoną złotym medalem za wykorzystanie dźwięku, w której przygotowaniu uczestniczył architekt Jerzy Gurawski.
Pawilon dla słoni w zuryskim zoo Najbardziej charakterystycznym elementem nowej słoniarni jest przekrycie o miękkiej geometrii spłaszczonej kopuły, pozbawione podpór pośrednich. Wysoka na 18 m drewniana konstrukcja tworzy nieregularną kompozycję elementów pełnych i przeziernych. Światło dzienne wpada do środka poprzez 271 świetlików wypełnionych poduszkami z folii ETFE, o łącznej powierzchni 2100 m2.
Architektura-murator
nr 9/2015
Zdjęcie wstępne

Choć co do samej idei wystaw Expo światowa opinia publiczna ma z roku na rok coraz więcej wątpliwości, to dla architektów budowanie kolejnych pawilonów jest ciągle interesującym warsztatowo i ideowo wyzwaniem – dlatego przede wszystkim pod tym właśnie kątem przygotowany został przez redaktor Agnieszkę Skolimowską w bieżącym numerze „Architektury-murator” specjalny raport, który traktować można jako architektoniczny przewodnik po trwającej do końca października wystawie. Z kolei Agnieszka Dąbrowska, redaktor prowadząca miesięcznika, uczestniczyła w praskim quadriennale scenografii – największej na świecie platformie badania i kształtowania „rozszerzonej scenografii”, rozumianej jako kreowanie przestrzeni dla wszelkiego rodzaju spotkań między ludźmi. Możemy mówić o procesie teatralizacji rzeczywistości – ten ogólny wniosek z quadriennale dobrze tłumaczy tak powszechną współcześnie potrzebę spektakularności – także w architekturze.

Ewa P. Porębska

Spis treści