Architektura MuratorBiblioteka2017Architektura-Murator 12/2017
12/2017
Forma podąża za funkcją – o nowej wrocławskiej szkole Krzysztof Mycielski Dobrze zaprojektowana przestrzeń szkoły może poprawić komfort nauki, ale i ułatwić uczniom ich społeczny rozwój. Wrocławska realizacja jest pod tym względem rozwiązaniem wzorcowym. Jej dostępność i otwartość na publiczną przestrzeń, taką jak ulica i park, w połączeniu z integracyjnym charakterem wewnętrznych i zewnętrznych przestrzeni pomaga licealistom nawiązywać relacje zarówno z rówieśnikami, jak i z sąsiadującym miastem – pisze Krzysztof Mycielski.
Karpiele-Bułecki – architekci Zakopanego Zawsze chciałem, żeby Zakopane wyglądało po góralsku. Nowocześnie, ale po góralsku. Ilekroć przychodzi moment, że wydaje się, że już tak będzie, nagle komuś coś we łbie się przewraca i w planie zagospodarowania dopuszcza się rzeczy, które w ogóle nie powinny tu powstać. O zmieniającym się Zakopanem i współczesnym projektowaniu „po góralsku” nie tylko na Podhalu opowiadają Tomaszowi Żylskiemu dwaj architekci – Janowie Karpiele-Bułecki senior i junior.
Muzeum Sztuki Współczesnej Zeitz w Kapsztadzie Na siedzibę instytucji zaadaptowano dawny silos zbożowy z 1924 roku. Obiekt składał się z wieży sortowniczej oraz 42 pionowych, żelbetowych cylindrów, w których przechowywano i sortowano ziarna. W cylindrach położonych po obwodzie zlokalizowano pomieszczenia ekspozycyjne. Cylindry wewnętrzne, w połowie ich wysokości, połączono w kilkukondygnacyjne atrium powstałe z wycięcia istniejącej konstrukcji w kształt przypominający ziarno kukurydzy. Po przebudowie na 9 kondygnacjach udało się wygospodarować 9500 m2 powierzchni użytkowej, w tym 6000 m2 wystawienniczej – o nowej realizacji Heatherwick Studio pisze Maciej Lewandowski.
Architektura-murator
nr 12/2017
Zdjęcie wstępne

W bieżącym numerze „Architektury-murator” wyjątkowy wywiad – dwaj architekci Janowie Karpiele-Bułecki opowiadają o długich tradycjach budowlano-architektonicznych rodziny, w której, jak mówią każde pokolenie osiąga jakiś kolejny stopień. Szacunek dla dziedzictwa ludowej architektury i apoteoza drewna jako odnawialnego, zdrowego i trwałego materiału budowlanego nie przeszkadzają obu twórcom projektować w sposób dostosowany do współczesnych potrzeb. Fakt, że zostaliśmy już gdzieś docenieni (...) dodaje nam skrzydeł – twierdzi Jan Karpiel-Bułecka junior i słowa te napawają optymizmem, jeśli potraktujemy twórczość tych architektów jako swego rodzaju wzorzec, antidotum na wszechobecny kicz pseudogóralskiej architektury.

 

Ewa P. Porębska

Spis treści