Architektura MuratorKrytykaŚmierć i życie wielkich miast Ameryki

Śmierć i życie wielkich miast Ameryki

Jane Jacobs była przenikliwą obserwatorką miejskiego życia, dociekliwą dziennikarką śledczą, zaprawioną w bojach działaczką społeczną. Zafascynowana miastem, widziała w nim miejsce niezwykłe, mogące dać człowiekowi nieograniczone możliwości życiowego rozwoju. Jej bunt zrodził się z niezgody na wyraźny upadek tradycyjnego amerykańskiego miasta w latach 50. XX wieku. Na kolejnych 400 stronach książki przeprowadza konsekwentnie zmasowany atak na modernistyczne dogmaty urbanistyczne – recenzja Konrada Grabowieckiego.

Śmierć i życie wielkich miast Ameryki
Jane Jacobs, Śmierć i życie wielkich miast Ameryki, Centrum Architektury 2015

Ta książka to atak na obowiązujące metody planowania i przebudowy miast – taką deklaracją rozpoczyna swoją książkę Jane Jacobs. I rzeczywiście, na kolejnych 400 stronach przeprowadza konsekwentnie zmasowany atak na modernistyczne dogmaty urbanistyczne. Jane Jacobs była przenikliwą obserwatorką miejskiego życia, dociekliwą dziennikarką śledczą, zaprawioną w bojach działaczką społeczną. Zafascynowana miastem, widziała w nim miejsce niezwykłe, mogące dać człowiekowi nieograniczone możliwości życiowego rozwoju. Jej bunt zrodził się z niezgody na wyraźny upadek tradycyjnego amerykańskiego miasta w latach 50. XX wieku.

Pierwszym bodźcem do działania okazał się plan przeprowadzenia nowej autostrady przez jej rodzimą dzielnicę Greenwich Village na Dolnym Manhattanie. Wbrew decyzjom establishmentu Nowego Yorku, udało się jej mobilizując społeczność lokalną, ocalić XIX-wieczną dzielnicę przed destrukcją. Z czasem stała się nieprzejednanym krytykiem wielkich modernistycznych utopii. W bezkrytycznym kopiowaniu idei Miasta Promienistego Le Corbusiera, czy Miasta ogrodów Ebenezera Howarda widziała przyczynę upadku śródmieść, oraz niekontrolowanego rozrostu olbrzymich przedmieść. Upatrywała w tym źródła zanikania bogactwa więzi społecznych oferowanych przez tradycyjne intensywnie zabudowane miasto. Najgroźniejszą bronią Jane Jacobs w starciu z tuzami modernizmu okazał się jej zdrowy rozsądek.

Monotowns: fotograficzna podróż przez monomiasta na peryferiach byłego ZSRR „Monotowns” to kontynuacja serii, zapoczątkowanej przez książki „Concrete Siberia” i „Eastern Blocks”. Tym razem Zupagrafika zaprasza czytelników w podróż po rosyjskich monomiastach.
Historia architektoniczno-kryminalna o termach w Vals Petera Zumthora „Uwodzenie. Historia architektoniczno-kryminalna” to komiks noir opowiadający m.in. o jednym z arcydzieł Petera Zumthora: zespole term w Vals w szwajcarskiej Gryzonii. Dzięki Centrum Architektury ceniony komiks Lucasa Harariego dostępny jest teraz po polsku.
Wszystko składane. Rower, aparat i przedmieścia: premiera książki i dyskusja z autorem Fundacja Bęc Zmiana zaprasza na premierę książki „Wszystko składane”, będącej zapisem kilkunastu wypraw fotografa Macieja Rawluka na przedmieścia Warszawy. W dyskusji z udziałem autora udział wezmą: Olga Drenda, Jakub Gondorowicz, Adam Mazur i Robert Zydel.
„Najlepsze miasto świata” w finale Nagrody Literackiej Nike Ogłoszono finalistów tegorocznej Nagrody Literackiej Nike. W finałowej siódemce jest „Najlepsze miasto świata. Warszawa w odbudowie 1944-1949” Grzegorza Piątka. Przypominamy recenzję książki, jaka ukazała się na łamach „Architektury-murator”.
Maksimum śląskiej architektury Przewodnik był dobrą okazją, by śmielej oddzielić budownictwo od architektury. Ale książkę cechuje maksymalistyczne podejście: prezentacja aż 120 realizacji – Hanna Faryna-Paszkiewicz recenzuje książkę Anny Syski „Spodek w Zenicie. Przewodnik po architekturze lat 1945-1989 w województwie śląskim”. Tylko w wydaniu cyfrowym: fragment publikacji do pobrania.
ŚRÓD PN. Ilustrowany atlas architektury Śródmieścia Północnego Centrum Architektury zaprasza na premierę kolejnego przewodnika po Warszawie, tym razem poświęconego architekturze Śródmieścia Północnego. Najważniejsze realizacje dzielnicy zilustrowali Kamila Doniec, Maciek Drążkiewicz, Mateusz Gryzło, Maria Łomiak i Peter Łyczkowski, a tekstami opatrzyli varsavianista Michał Kempiński i historyczka sztuki Ewa Ziajkowska.