LOST HIGHWAY

Lost Highway to drewniany prototyp domu. Tworzy go prosta, czworokątna bryła, której dwie niezależne i otwarte na południe i północ przestrzenie skupiają się wokół wewnętrznego dziedzińca. Ten łącząc je tworzy samowystarczalny, „żyjący” mikrokosmos.

fotka z /zdjecia/Aion_Lost_Highway_01.jpg
Prototyp domu LOST HIGHWAY Syrakuzy, Włochy
AutorzyStudio AION - Aleksandra Jaeschke & Andrea Di Stefano
Zespół projektowySalvo Pappalardo, Francesco Minniti, Andrea Romano
KonstrukcjaNicola Impollonia, Antonio Di Caro
Powierzchnia terenu7500.0 m²
Powierzchnia zabudowy260.0 m²
Powierzchnia użytkowa200.0 m²
Powierzchnia całkowita260.0 m²
Kubatura695.0 m³
Projekt2009
Data realizacji (koniec)2010
Koszt inwestycji230 000 EUR

Nazwa obiektu: LOST HIGHWAY
Prototyp domu, Syrakuzy, Włochy
Autorzy: Studio AION - Aleksandra Jaeschke & Andrea Di Stefano
zespół: Salvo Pappalardo, Francesco Minniti, Andrea Romano
Konstrukcja: Nicola Impollonia, Antonio Di Caro
Generalny wykonawca\Inwestor: prywatny
Powierzchnia terenu: 7500 m2
Powierzchnia zabudowy: 260 m2
Powierzchnia użytkowa: 200 m2
Powierzchnia całkowita: 260 m2
Kubatura: 695 m3
Projekt: 2009
Realizacja: 2010
Koszt inwestycji: 230 000 EUR

Lost Highway to drewniany prototyp domu. Tworzy go prosta, czworokątna bryła, której dwie niezależne i otwarte na południe i północ przestrzenie skupiają się wokół wewnętrznego dziedzińca. Ten łącząc je tworzy samowystarczalny, „żyjący” mikrokosmos.

Dwa główne bloki przestrzenne domu są elastyczne pod względem funkcjonalnym - ruchome ściany pozwalają bowiem na zmiany w konfiguracji wewnętrznej w zależności od potrzeb użytkowników i umożliwiają wydzielenie mniejszych i niezależnych pomieszczeń. Rozwijane ekrany mogą tworzyć zamknięty korytarz łączący na przykład w okresie zimowym dwie zamknięte przestrzenie. Każda z nich zawiera w sobie dodatkowo odrębną bryłę o minimalnych wymiarach, w której ukryte są toalety, schowki i instalacje. Tak powstała konfiguracja sugeruje rożne zastosowania – dom z jasno wydzieloną przestrzenią prywatną i publiczną łatwo może przerodzić się w mieszkanie z pracownią lub w pracownię z galerią.

Konstrukcję nośną i powłokę bryły współtworzą równolegle poukładane drewniane belki o kwadratowym przekroju 24x24cm. Drzewo naznaczone niezliczoną ilością wąskich i pozornie chaotycznie rozmieszczonych otworów i pozbawione dodatkowych warstw ochronnych i dekoracyjnych odpowiada na wszystkie wyzwania konstrukcyjne i izolacyjne, scalając w jednym konstrukcję, funkcję i estetykę.

Strategicznie usytuowany na działce i lekko uniesiony nad ziemią dom współżyje z otaczającym go środowiskiem, wykorzystując każdą ze swoich sześciu powierzchni. Nadmierny z punktu widzenia statycznego przekrój powłoki odpowiada na wymogi izolacyjne. Strategicznie rozmieszczone w podłogach i ścianach dziedzińca szczeliny tworzą system pasywnej wentylacji. Dziesiątki wąskich otworów pozwalają dodatkowo na spełnienie odpowiednich warunków świetlnych we wnętrzu domu. Ich przypadkowe na pozór rozmieszczenie opiera się na użyciu specjalnego algorytmu, który wpisuje w chaotyczny układ ściśle określone wymogi. Powłoka staje się więc filtrem, który interpretuje otaczające je środowisko i moduluje ciągle zmieniające się gradienty świetlne i termiczne. Powstają swoiste pejzaże sensoryczne, które ożywiają i wzbogacają jednostajna na pozór przestrzeń domu.


Studio Aion ma siedzibę we Włoszech. Oficjalnie istnieje od 2008 roku, działa od 2005. Pracownię prowadzą Aleksandra Jaeschke i Andrea Di Stefano, absolwenci londynskiej Architectural Association. W 2009 roku Studio Aion brało udział w Unplugged Italy w Oslo – programie promującym młodą włoską architekturę. Ostatnie wydanie mediolańskiego czasopisma Cityproject zaprezentowało Aion jako jedną z pięciu najciekawszych młodych włoskich pracowni.

W naszych działaniach przeciwstawiamy się tradycyjnemu podejściu do projektowania, opartemu na realizacji z góry przyjętych pomysłów i założeń. Fascynują nas systemy oparte na samoorganizacji, obserwujemy procesy zachodzące w naturze. Inspirują nas biologia i bionika. Interesuje nas nie forma a logika formowania. W naszych poszukiwaniach proces nabiera szczególnego znaczenia, a forma wyłania się jako efekt negocjacji wielu czynników, a nie jako odgórny zamysł artysty.

www.a-i-o-n.com