Architektura MuratorRealizacjeZ Biblioteki "A-m" - Trafostacja Sztuki w Szczecinie

Z Biblioteki "A-m" - Trafostacja Sztuki w Szczecinie

Niszczejącym zabytkiem zainteresowało się lokalne środowisko artystyczne. W ciągu trzech lat zebrano środki i przekształcono dawną stację transformatorową w największą w Szczecinie galerię sztuki nowoczesnej.

Z Biblioteki "A-m" - Trafostacja Sztuki w Szczecinie
Główna sala ma wysokość 19 metrów i przystosowana jest do organizacji różnorodnych wydarzeń artystycznych. Fot. Maciej Frydrysiak
Galeria Sztuki współczesnej Trafostacja SztukiSzczecin, ulica św. Ducha 4
AutorzyStudio A4 spółka projektowa, architekt Jacek Lenart
Współpraca autorskaarchitekci Tomasz Kondarewicz, Dorota Zaleska, Tatiana Balcerzak
Współpraca: akustyka: Ewa Więckowska-Kosmala, technika sceniczna: Zbigniew Kośka, Mirosław Łysik
Architektura wnętrzStudio A4 spółka projektowa, architekci Tatiana Balcerza, Dorota Zaleska
KonstrukcjaZbigniew Misiak
Generalny wykonawcaErbud S.A. Oddział w Szczecinie
InwestorGmina Miasto Szczecin
Powierzchnia terenu875.0 m²
Powierzchnia zabudowy658.0 m²
Powierzchnia użytkowa2092.0 m²
Powierzchnia całkowita2660.0 m²
Kubatura10156.0 m³
Projekt2010
Data realizacji (początek)2011
Data realizacji (koniec)2013
Koszt inwestycji18 000 000 PLN

lokalizowany w Szczecinie tuż przy gotyckim kościele św. Jana budynek stacji transformatorowej powstał w 1912 roku. Tę funkcję pełnił do II wojny światowej, co na długie lata zdecydowało o zwyczajowej nazwie obiektu. Po 1945 roku gmach przekształcono w halę produkcyjną Spółdzielni Inwalidów, a mimo że od 1984 roku wpisany jest do rejestru zabytków to przez przeszło 20 lat stał pusty i uległ dewastacji. Przed kilkoma laty stowarzyszenie Zachęta Sztuki Współczesnej zwróciło uwagę na potencjał poprzemysłowego obiektu i rozpoczęło poszukiwanie środków potrzebnych na przekształcenie zabytku w pierwszą realizowaną w tak dużej skali galerię sztuki nowoczesnej w Szczecinie.

Budynek nazwany Trafostacja Sztuki z zewnątrz został odtworzony według zaleceń konserwatora. Wewnątrz zaś pozostawiono pustą przestrzeń wraz z przebiciami i otworami po ciągach technologicznych. Główna hala o powierzchni ponad 400 m2 i wysokości 19 metrów to przestrzeń wielofunkcyjna przeznaczona na różnorodne wydarzenia artystyczne. Jej wnętrze uzupełniono jedynie stalową klatką schodową łączącą rozlokowane na trzech kondygnacjach oryginalne galerie i pomosty technologiczne, mniejsze sale ekspozycyjne, a także w balkon prowadzący na górne lobby z kawiarenką i tarasem widokowym.

Z dominującą we wnętrzu bielą, będącą neutralnym tłem dla eksponowanych obiektów, kontrastują drewniane posadzki. Podłoga wyłożona tym materiałem wyznacza przestrzeń dostępną dla odwiedzających. We wnętrzu widać także chęć subtelnego zróżnicowania elementów nowych i oryginalnych. Zabieg ten szczególnie podkreślony jest w przestrzeni stalowej konstrukcji dachu dogęszczonej rampami świetlnymi pomostem technologicznym i panelami akustycznymi. Atrakcyjność poddasza została wykorzystana dla podniesienia walorów estetycznych zlokalizowanej tam salki konferencyjnej: dzięki przeszklonej ścianie wzrok użytkowników przyciągają wspomniane elementy konstrukcyjne. Wielkie prostokątne otwory w podłodze hali głównej wypełnione są szklanymi płytami. W ten sposób doświetlono i optycznie połączono z parterem piwnice, w których także znajdują się pomieszczenia wystawiennicze.

W zestawieniu z imponującą główną salą ekspozycyjną mniej ciekawie prezentują się przestrzenie uzupełniające – strefa wejściowa z barem, recepcją, księgarnią, czytelnią oraz szatnią są bez wyrazu, a przecież to tutaj odwiedzający doświadczają pierwszego i ostatniego kontaktu z obiektem. Niedosyt pozostawia również brak spójnego systemu informacji wizualnej i przypadkowe rozmieszczone elementów osprzętu elektrycznego. Zastanawia także nagromadzenie na ciągach komunikacyjnych (poza główną salą) różnorodnych posadzek z gresów, terakoty i lastryka.

Tagi:
Rozbudowa Teatru Polskiego w Szczecinie Jednym z wyzwań podczas modernizacji i rozbudowy Teatru Polskiego w Szczecinie było wykonanie pierwszej w Polsce dociskowej ściany żelbetowej, która stanowiła zabezpieczenie obudowy wykopu, a także pełni funkcję fundamentu obiektu – pisze Romuald Loegler.
Westival Sztuka Architektury 2022 Jedenastego maja rozpoczyna się w Szczecinie Westival Sztuka Architektury 2022. Głównym wydarzeniem tegorocznej edycji jest wystawa „Młoda Polska”, na której zobaczymy jedenaście młodych pracowni architektonicznych wytypowanych przez kuratora Piotra Śmierzewskiego.
Morskie Centrum Nauki / Szczecin Nietypowym elementem budynku jest sferyczne planetarium zlokalizowane w centralnej części holu. Monolityczna konstrukcja została wsparta na dwóch podciągach żelbetowych, dzięki czemu sprawia wrażenie lewitującej kuli. O wyzwaniach związanych z realizacją Morskiego Centrum Nauki w Szczecinie pisze Piotr Płaskowicki.
Teatr Letni / Szczecin Ze względu na mocno zdegradowaną konstrukcję nie wszystkie historyczne elementy budynku udało się zachować. Pozostawiono m.in. żelbetowy łuk, betonowe kaskady i rzeźby, natomiast zadaszenia i proscenium zaprojektowano od nowa – o wyzwaniach związanych z realizacją piszą Przemysław Kołodziej i Andrzej Kowal.
Morskie Centrum Nauki w Szczecinie projektu Płaskowicki & Partnerzy Dobiega końca budowa Morskiego Centrum Nauki w Szczecinie według konkursowego projektu biura Płaskowicki & Partnerzy z 2011 roku. Nowa placówka na Łasztowni ma zostać oddana do użytku już w przyszłym roku [ZDJĘCIA Z BUDOWY].
Dom Kultury Krzemień / Szczecin Budynek – niewątpliwie współczesny i nowoczesny – bardziej inspiruje i otwiera przed użytkownikami możliwości, niż epatuje swoim wyrazem. O nowej realizacji pracowni Grid architekci pisze Marek Sietnicki.