*Basen Brochów

Projekt rewitalizacji i adaptacji kąpieliska na wrocławskim osiedlu Brochów. Obiekt otwarty w 1926 roku w 2008 został zamknięty z powodu remontu, którego nigdy się nie doczekał. Projekt jest polemiką z obecnym sposobem projektowania obiektów rekreacji wodnej - basenów spod znaku plastikowej palmy.

*Basen Brochów
Makieta
Autor / autorzyWojciech Motyka
Nazwa uczelniPolitechnika Wrocławska
WydziałArchitektury
Rok studiówVI
Opieka naukowa brak

Obecnie trudno znaleźć w Polsce obiekty kąpielisk, większość z nich została stłamszona przez powstające "aquaparki" - obiekty imponujących rozmiarów będące wielkimi maszynami konsumpcjonizmu, zapewniającymi każdy możliwy rodzaj wodnej uciechy, której oczekiwać może klient. Pomarańczowe rury zjeżdżalni, gumowe pontony, plastikowe plamy i wodotryski stały się symbolem każdego szanującego się parku wodnego. Obiekty sezonowe, droższe w utrzymaniu, nie są w stanie konkurować z bogatą paletą usług dużych parków wodnych. Jednak następują pewne zmiany w świadomości ludzi, przysłowiowe "pomarańczowe rury" zaczynają irytować, użytkownicy coraz częściej ponad multifukcjonalność i gwar doceniają kameralność i sezonowość. W tym miejscu pojawia się szansa dla obiektów kąpielisk - zlokalizowane w terenach zielonych, mniejsze i bardziej kameralne, bez zbytecznego jarmarku i przepychu wracają do świadomości użytkowników poszukujących spokoju i relaksu. Niestety większość z takich miejsc przez lata popadała w ruinę, w której pełni możemy je dzisiaj oglądać.
Obecnie w Berlinie który charakteryzuje się podobnym klimatem co Polska, do użytku mieszkańców jest kilka sezonowych kąpielisk, które cieszą się popularnością wśród Berlińczyków. Mieszkańcy Kopenhagi mają do dyspozycji baseny zlokalizowane w głównym kanale przepływającym przez miasto. Powyższe przykłady pokazują zmianę tendencji i sposobu myślenia użytkowników na temat wodnych obiektów sezonowych.

Jednym z takich obiektów jest basen na wrocławskim osiedlu Brochów. Obecnie jego wejście ozdabia tabliczka Młodzieżowego Centrum Sportu we Wrocławiu głosząca „Wstęp wzbroniony, przebywanie grozi kalectwem”.
Obiekt otwarty 12 lipca 1936 roku w ówczesnym mieście Brockau. Obiekt wzniesiony na potrzeby podwrocławskiego kolejowego miasteczka składał się z pawilonu frontowego, basenu olimpijskiego, basenu rekreacyjnego oraz terenów zielonych. Obiekt poza funkcją rekreacyjno-sportową zawierał gastronomię - najprawdopodobniej piwiarnię lub restaurację. Przestrzenie do relaksu na świeżym powietrzu przekryte były lekkimi drewnianymi pergolami wzniesionymi na wyniesionych posadzkach wykonanych z czerwonej cegły.

Obiekt funkcjonował i zapewniał rozrywkę mieszkańcom do roku 2008 w którym zamknięto go w celu przeprowadzenia remontu, którego nie doczekał się do dziś. Od roku 2008 co jakiś czas powraca temat Brochowskiego Basenu - jest to obiekt potrzebny dla mieszkańców samego Brochowa jak i okolicznych południowych osiedli Wrocławia. Niestety 82-letnia historia Schwimmbad Brockau/Basenu Brochów w 2019 roku ma się zakończyć, decyzja ta została przypieczętowana brakiem zgody na wpisanie obiektu do rejestru zabytków.
Obiekt stanowi unikalny przykład architektury wodnych obiektów sportowych na dolnym śląsku dlatego w ramach tego projektu, pozostała podjęta próba ocalenia go od zapomnienia.

Prezentowana propozycja projektowa zakłada rewitalizację istniejącego pawilonu, przywrócenie dawnej formy, budowę misy basenowej z charakterystycznym podziałem funkcjonalnym oraz przywrócenie lekkich pergoli widocznych na archiwalnych zdjęciach. By zespół spełniał wymagania obecnych czasów postanowiono rozbudować go o dwa boczne pawilony umożliwiające korzystanie z obiektu również w zimie.

Autor:Wojciech Motyka Nazwa uczelni:Politechnika Wrocławska Rok studiów:VI