Architektura Murator Studenci Projekty Idea śmierci jako formy życia

Idea śmierci jako formy życia

Życie w sensie biologicznym nie kończy się wraz ze śmiercią. Projekt kaplicy cmentarnej i ogródu pamięci w Parku Grabiszyńskim we Wrocławiu jest próbą przekształcenia istniejącej typologii cmentarzy w czasie oraz przedstawienia idei ogrodów pamięci.

Idea śmierci jako formy życia
Kaplica cmentarna i ogród pamięci
Autor / autorzyIga Mazur
Nazwa uczelniPolitechnika Wrocławska
WydziałArchitektury
Rok studiówIV
Opieka naukowa dr inż. arch. Marek Lamber

Praca zwraca uwagę na środowiskowe korzyści płynące z ekologicznego pochówku, jak i na potrzeby żałobników.

Ludzka pamięć sięga jedynie do czterech pokoleń wstecz, czego skutkiem jest likwidacja grobów, kiedy kolejne pokolenia zapomną o swoim przodku. Dla porównania cykl życia drzewa wynosi około 750 lat, co znacząco przewyższa czasowo ludzką pamięć. Zamiast murowanego grobu, który zostanie rozebrany po czterech pokoleniach, możemy zostawić po sobie pomnik przyrody — drzewo.

Wśród społeczeństwa wzrosło zainteresowanie kremacją oraz nowymi metodami pochówku. Coraz większą popularnością cieszą się bio-urny. Kiedy zostają one zakopane wraz z prochami, nasiono czerpie z nich substancje odżywcze. Tworzą one lasy cmentarne, czego miejskim odpowiednikiem jest ogród pamięci.

Użytkownikiem ogrodu pamięci nie jest zmarły, lecz jego bliscy. Projektowana architektura, która jest dopełnieniem ogrodu, ma pomóc w przeprowadzeniu żałobników przez ceremonię pogrzebową oraz oswoić
ich ze stratą. Ceremonia nie kończy się jednak na pożegnaniu zmarłego, zwykle następuje po nim spotkanie żałobników. Z tego względu taki sam priorytet nadano przestrzeni ceremonii jak i konsolacji.

Projekt został zlokalizowany w Parku Grabiszyńskim we Wrocławiu, którego historia od zawsze była związana cmentarzami. Stojąc tyłem do bramy wejściowej Cmentarza Grabiszyńskiego II możemy dostrzec przerwę
w ścianie drzew Parku Grabiszyńskiego. Luka jest początkiem alei drzew, wzdłuż której podąża nasz wzrok.

Droga do kaplicy nie prowadzi jednak bezpośrednio do niej — przechodzi przez nią, prowadząc nas w głąb parku do ogrodu pamięci. Kaplica kadruje na niego widok. Efekt kadru ukształtowano za pomocą wysokości architektury, obiekt jest jedynie przejściem na drodze ceremonii.

Śmierć jest naturalną częścią każdego życia organicznego i w projekcie jest to odzwierciedlone w sposobie pochówku czyli w naturze. Ceremonia pogrzebowa to idea wymyślona przez człowieka, aby pomóc rozstać
się ze zmarłą osobą. Ceremonia znajduje zatem swoje odzwierciedlenie w architekturze — kaplicy.

Autor:Iga Mazur Nazwa uczelni:Politechnika Wrocławska Rok studiów:IV