Jododajnia

Projekt miejskiej tężni solankowej wewnętrznej z galerią sztuki na antresoli - Dworzec Stary w Katowicach

Jododajnia
Tężnia wewnętrzna centralna
Autor / autorzyKsenia Makała
Nazwa uczelniPolitechnika Śląska
WydziałArchitektury
Rok studiówIII
Opieka naukowa prof. dr hab. Janusz Stankowski, dr hab.inż. arch. Andrzej Ciosek, prof. PŚ.

Główną ideą projektu jest stworzenie w samym centrum Katowic przestrzeni ogólnodostępnej dla mieszkańców, wolnej od smogu i zanieczyszczeń powietrza. Aktualnym problemem miast są wysokie stężenia zanieczyszczeń, w tym smogu, co wpływa na samopoczucie i zdrowie mieszkańców. JODODAJNIA byłaby przestrzenią dla każdego mieszkańca Katowic, który zmęczony zgiełkiem miasta mógłby tu odpocząć i zrelaksować się, a przede wszystkim pooddychać wysoko zjonizowanym, czystym powietrzem.

JODODAJNIA działa na zasadzie tężni solankowych wewnętrznych. Obecnie na terenie Polski jest kilka podobnych obiektów, np. w Rabce Zdroju, Radlinie, Żorach, Ciechocinku. Są to jednak tężnie zewnętrzne, z których korzystanie ograniczają wahania pogody. Natomiast tężnie wewnętrzne usytuowane są wyłącznie w zamkniętych ośrodkach SPA lub prywatnych obiektach. Nie są więc ogólnodostępne.

Hala Główna (Zegarowa) wraz z aktualnie nieużytkowanym tunelem zostanie przekształcona w wewnętrzną tężnię solankową. Dzięki specjalnie zaprojektowanym konstrukcjom drewnianym, wypełnionym tarniną (gałęzie śliwy japońskiej), po których spływa solanka, wytwarza się specyficzny mikroklimat. Nad wypełnieniem z tarniny są usytuowane koryta przelewowe, co umożliwia spływ solanki. Spływająca z koryta solanka odpływa do zbiornika umiejscowionego w posadzce i ponownie jest tłoczona na tężnię. Cały proces odbywa się w obiegu zamkniętym.

Przestrzeń Hali Zegarowej jest nieograniczona ścianami działowymi, rozległa i otwarta. Odpowiednia wysokość hali umożliwi zaprojektowanie antresoli, biegnącej wokół jej ścian i tworzącej balkon wewnętrzny. Będzie ona nowym elementem dla tej przestrzeni. Wejście na antresolę dostępne z dwóch stron. Antresola, pełniąc rolę galerii, umożliwi obcowanie ze sztuką, nie blokując ruchu przechodniów na poziomie parteru. Centralnym punktem Hali Zegarowej jest główna, samodzielna tężnia. Swoją formą tworzy kontynuację tężni ściennej, prezentowanej w tunelu. Pozostała przestrzeń Hali została wyposażona w elementy małej architektury, takie jak ławki, siedziska, stoliki, leżaki drewniane. Zostały one umiejscowione w taki sposób, aby nie tamowały przepływu przechodniów z i do tunelu.

Autor:Ksenia Makała Nazwa uczelni:Politechnika Śląska Rok studiów:III