Architektura Murator Studenci Projekty SYRIA: POSTWARHOUSING. Budownictwo dla uchodźców.

SYRIA: POSTWARHOUSING. Budownictwo dla uchodźców.

Projekt zakładał rozwiązanie problemu mieszkaniowego Syryjczyków, którzy po wojnie mieliby wrócić do swoich zdegradowanych miast. Przedstawione rozwiązanie przewiduje zaangażowanie właśnie tych ludzi w odbudowę swoich domów.

SYRIA: POSTWARHOUSING. Budownictwo dla uchodźców.
Etapy odbudowy domów z zaangażowaniem ich mieszkańców.
Autor / autorzyOlga Filipowska
Nazwa uczelniPodhalańska Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nowym Targu
WydziałInstytut Nauk Technicznych
Rok studiówAbsolwent
Opieka naukowa prof. dr hab. inż. arch. Krzysztof Bieda

Ideą projektu jest stworzenie procesu zamieszkania, dzięki czemu możliwe będzie uniknięcie efektu „getta”. Zamiast wprowadzać ludzi do gotowych, nowych budynków wzniesionych na wcześniej uprzątniętych ruinach bądź wybudowanych na niezagospodarowanych terenach, w projekcie proponuje się zaangażowanie samych mieszkańców w budowę ich azylu. Taki zabieg powodował będzie większe utożsamianie się z danym miejscem, poczucie bezpieczeństwa i własnego miejsca na ziemi. Istotą tego projektu nie jest oferowanie gotowego środowiska do zamieszkania tylko danie narzędzi i możliwości do stworzenia własnego mieszkania przez ich mieszkańców.

Proces składa się z 4 etapów:

Pierwszy to pokazanie stanu wyjściowego w wybranym mieście Aleppo zaraz po wojnie gdzie budynki są całkowicie lub częściowo zburzone, ulice niedostępne, przykryte dużą ilością gruzów. Jest to etap w którym na pierwszy rzut oka sytuacja wydaje się bez wyjścia a jedynym wyjściem byłoby usunięcie wszystkiego i budowanie miasta na nowo.

Drugi etap zakłada wprowadzenie konstruktorów do budynków którzy ocenią stan ruin. W przypadkach w których nie istnieje bezpośrednie zagrożenie zawaleniem wyspecjalizowany personel wzmocni konstrukcję za pomocą taśm poliwęglowych. Taśmy te nie są jeszcze jedną nowinką technologiczną ale istotną innowacją dzięki której możliwe jest przeprowadzenie całego procesu. Taśmy te są bowiem bardzo lekkie czyli łatwe w transporcie, stosunkowo niedrogie i o bardzo dużej wytrzymałości.

Wzmocnienie konstrukcji w ten sposób umożliwi tymczasowe (na czas budowy) schronienie dla ludzi zaangażowanych w projekt. Dzięki temu nie występuje potrzeba budowania dodatkowych, trudnych w transporcie tymczasowych schronień. Na tym etapie zamieszkiwany będzie tylko parter od którego rozpocznie się cała budowa i renowacja.

Trzeci etap stanowi kontynuacje etapu drugiego czyli rozbudowę. Konstrukcje ścian stanowić będzie geowłóknina nasycona piaskiem i cementem. Jej zaletami jest to że dostarczana jest ona w rolkach czyli łatwa w transporcie. Na miejscu ukształtowana w formę ścian zalana wodą geowłóknina zastyga, do wnętrza tej formy wsypywany zostaje gruz czyli pozostałości po ruinie. Całość wypełniana masą mleczka wapiennego tworzyć będzie konstrukcje budynku. Taki zabieg pozwala nam na wykorzystanie pozostałości po ruinach tym samy niwelując problem utylizacji odpadów.

W tej fazie projektu wygoda mieszkających w nim ludzi jest większa, zamieszkują oni już nie jedno lecz dwa poziomy budynku dzięki czemu posiadają oni większą powierzchnie do dyspozycji. Wszystko jest tworzone w większym, współczesnym standardzie.

Etap czwarty, ostatni, jest etapem, w którym jednostka mieszkaniowa jest gotowa do zamieszkania przez wielopokoleniową rodzinę. Stworzone zostały dwie jednostki mieszkalne o podobnej formie. Gotowe budynki w których parter przeznaczony pod usługi przy całej dzielnicy tworzyć będą ulicę handlową. Pierwsza jednostka mieszkaniowa na pierwszym i drugim piętrze zawiera jedno dwupoziomowe mieszkanie. Druga jednostka mieszkaniowa na pierwszym piętrze posiada dwa mniejsze mieszkania oraz na drugim piętrze jedno większe mieszkanie o łącznej powierzchni mieszkań na niższej kondygnacji.

Autor:Olga Filipowska Nazwa uczelni:Podhalańska Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nowym Targu Rok studiów:Absolwent