Architektura MuratorTechnikaMuzeum Olimpijskie i Paraolimpijskie projektu Diller Scofidio + Renfro

Muzeum Olimpijskie i Paraolimpijskie projektu Diller Scofidio + Renfro

Obiekt jest przykładem nowej ery prefabrykacji cyfrowej elementów o wielu skalach. Od wielokrzywiznowej aluminiowej okładziny fasadowej po 72-metrową pieszą kładkę. O nowej realizacji Diller Scofidio + Renfro pisze Radosław Stach.

Muzeum Olimpijskie i Paraolimpijskie
Widok na muzeum od strony pawilonu; fot. Jason O Rear

Choć trudno w to uwierzyć, ale otwarte pod koniec lipca 2020 roku amerykańskie Muzeum Olimpijskie i Paraolimpijskie w Colorado Springs jest pierwszym tego typu obiektem na terenie Stanów Zjednoczonych w całości poświęconym olimpijczykom oraz paraolimpijczykom, zdobywcom medali we wszystkich dyscyplinach. Obiekt zlokalizowany w niedalekim sąsiedztwie siedziby Komitetu Olimpijskiego oraz Centrum Przygotowań Olimpijskich ma charakter bardzo symboliczny. Jak wiele muzeów pierwszej dekady XXI wieku budynek wpisuje się w nurt efektu Bilbao – powstał na terenach poprzemysłowych i jest inwestycją mającą na celu ożywienie oraz transformację tej części miasta.

Obiekt jest przykładem projektu borykającego się z długotrwałym oczekiwaniem na fundusze oraz wydłużonym procesem inwestycyjnym, w związku z czym czas od pomysłu do realizacji wyniósł prawie 10 lat. Ten przedłużony okres zbiegł się w czasie z rozwojem technik prefabrykacji oraz koncepcji i rozwiązań w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Czytaj też: Cyfrowa fabrykacja w praktyce: eksperymentalne pawilony z ICD Stuttgarcie i ETH w Zurychu |

Zaprojektowany w 2014 roku przez pracownię Diller Scofidio+Renfro (DS+R) obiekt odzwierciedla niezwykle nowatorskie podejście do prefabrykacji cyfrowej elementów w wielowymiarowej skali. Od pojedynczego modułu okładziny fasadowej po 72-metrowej długości kładkę pieszą – cały proces projektowy uwzględniał przemiany w zakresie technologicznym (z czego DS+R słynie, mając na uwadze m.in. ruchomy pawilon Shed w Nowym Jorku, "A-m" 10/19).