Architektura MuratorWydarzeniaOSSA 2013. Podsumowanie studenckich warsztatów

OSSA 2013. Podsumowanie studenckich warsztatów

Relacja ze studenckich warsztatów OSSA 2013 ukazała się w styczniowym numerze miesięcznika „Architektura-murator” (nr 1/2014). Przedstawiamy filmową dokumentację warsztatów

OSSA Wroclaw 2013, grupa 3. Fot. Leszek Czaja
OSSA Wroclaw 2013, grupa 3. Fot. Leszek Czaja

Studenckie warsztaty OSSA 2013 zorganizowane zostały pod hasłem Wymiar. Miejscem tegorocznego spotkania było Audytorium Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego; wykłady zaproszonych na warsztaty gości – m.in. architektów z pracowni HS99 i Gehl Architects – były otwarte dla wszystkich zainteresowanych. Relacje organizatorów i uczestników wrocławskiego spotkania opublikowane zostały w numerze 1/ 2014 miesięcznika „Architektura-murator”. W serwisie przedstawiamy wybrane filmy i opisy prac, przygotowane we Wrocławiu w czasie warsztatów OSSA przez dziesięć grup.


Wyświetl większą mapę

Grupa 1
tutorzy: BASIS - Dariusz Sirojć i Krzysztof Szkółka, opiekun: Joanna Janikowska
uczestnicy: Stanisław Butelski, Dominika Drozdowska, Karina Kałuszewska, Kaja Limisiewicz, Jakub Ławicki, Łukasz Misiak, Dominika Pindur, Małgorzata Rybacka, Wojciech Szopiński, Carmen Wiater, Dorota Zając

Architektura to trzy wymiary - jeden lub milion metrów sześciennych - nic więcej! Kolejne jej wymiary to MY - twórcy i użytkownicy. MY to różnorodność, kreatywność, natchnienie, inspiracja, wrażliwość, tworzywo, symbol, ruch, harmonia, piękno, muzyka, kolor, cisza, skupienie, Kuba, Karina, Carmen, Dorota, Dominika, Jaga, Wojtek, Staszek, Łukasz, Dominika, Kaja, Asia, Krzysiek, Darek ... W trzecim dniu warsztatów postanowiliśmy zbudować symbol trójwymiarowej przestrzeni, prosty i neutralny sześcian 2mx2mx2m (8m3) i tchnąć w niego życie, emocje i pasję do tworzenia każdego z nas. W taki sposób powstał film trwający trzysta dziewięć sekund, złożony z dwóch tysięcy zdjęć i kilkunastu ujęć sześcianu oraz nas samych nadających mu inny, dodatkowy wymiar. Sami przez kolejnych kilka dni przekonaliśmy się jak wiele jest możliwości, jak dużo mamy do powiedzenia, pomimo ograniczenia trzema wymiarami sześcianu. Razem szukaliśmy czwartego wymiaru architektury, ale odnaleźliśmy go indywidualnie, każdy w sobie samym. Staraliśmy się pokazać tę różnorodność na filmie, który pomimo to jest całością, opowieścią i spełnieniem wyobrażania o czwartym wymiarze architektury każdego z nas. Czy nie podobnie jest z miastem?...

Grupa 2
tutorzy: Marlena i Marek Happachowie, opiekun: Piotr Woldan
uczestnicy: Joanna Artemiuk, Maciej Balcerowski, Rebeka Czaja, Julia Gmosińska, Joanna Karnicka, Artur Klimczak, Patryk Kusz, Karolina Majczak, Marta Napora, Dominika Rau, Aleksander Wasilewski

Podczas warsztatów długo dyskutowaliśmy, szukając odpowiedzi na pytanie, czym jest czwarty wymiar w architekturze. Burzliwe rozmowy nie doprowadziły nas do konkretnej  idei, która byłaby bazą do wspólnego działania.
Doszliśmy jednak do prostego, ale niezwykle ważnego wniosku:  tak zwany czwarty wymiar to coś bardzo osobistego, coś, czego nie mamy odwagi jednoznacznie zdefiniować.

Jako prezentację  wybraliśmy krótki film, bez scenariusza, reżysera ani osoby odpowiedzialnej za zdjęcia, w którym to czas jest jedynym elementem organizującym. Aby podkreślić, że jest to nasza wspólna wypowiedź, zdecydowaliśmy się na jeden obszar, bardzo charakterystyczny dla Wrocławia, pełen kontrastów i wątków - osiedle przy Placu Grunwaldzkim.
- Joanna Artemiuk, Rebeka Czaja, Julia Gmosińska, Patryk Kusz

Grupa 3
tutorzy: Magdalena Szwajcowska, Michał Majewski, opiekun: Anna Hyrczak
uczestnicy: Karolina Bielonko, Dominik Król, Paulina Pałka, Dominik Hołyst, Leszek Czaja, Joanna Krowiranda,  Natalia Bencar, Anna Czyż, Łukasz Kaczmarek, Edyta Stancel

(...) Pracę warsztatową rozpoczęliśmy od odwiedzenia miejsca znajdującego się poza główną częścią Wrocławia, oddalonego od codziennego zgiełku miasta. Były to od dawna nieeksploatowane, stare zbożowe silosy. Ich niecodzienna przestrzeń dała nam poczucie spokoju, wolności i swobody działań. Wchodząc w nią zupełnie odcięliśmy się od świata zewnętrznego. W wyniku obserwacji przestrzeni miejskich oraz wspólnych dyskusji, doszliśmy do wniosku, że czwartym wymiarem w architekturze są ludzie tworzący ducha miejsca, wchodzący w interakcję z otaczającą ich przestrzenią. Postanowiliśmy to przetestować a ofiarami naszych badań stali się inni Ossowicze.
Projektem zawładnęła konspiracja. W tajemnicy przed resztą uczestników warsztatów, wykonaliśmy serię czterech tymczasowych instalacji. Będąc zawsze o krok wcześniej zastawialiśmy na nich "architektoniczne sidła (...)
- Edyta Stancel

Grupa 4
tutor: Michał Dębek, opiekun: Krzysztof Chmielowski
uczestnicy: Katarzyna Dubicka, Natalia Gajzler, Bartosz Girek, Olga Górnik, Martyna Maciaszek, Piotr Rożnowski, Anna Sokalska, Karolina Tatar, Wojciech Wasilewski, Robert Witczak, Daria Żołud

Śmietnik space – meeting place
Poszukując kolejnego wymiaru z tematu tegorocznych warsztatów, wybraliśmy się na wycieczkę po mniej reprezentacyjnych miejscach Wrocławia. Tymi najbardziej zapomnianymi okazały się być okoliczne podwórka. Spodziewaliśmy się dostrzec ich społeczny wymiar, jednak ten często sprowadzał się do… osiedlowego kosza na śmieci. To on wymuszał przypadkowe spotkania okolicznych mieszkańców i był jedynym miejscem ich interakcji. Jednocześnie w analizie społecznej, urbanistycznej i psychologicznej jest on zwykle pomijany (...)
- Martyna Maciaszek

Grupa 5
tutor: Antoni Domicz, opiekun: Michał Czeszejko-Sochacki
uczestnicy: Iza Kubicka, Oliwia Stachowska, Monika Szymaniak, Weronika Marek, Weronika Sojka, Kasia Strzelecka, Diana Zakrzewska, Hania Łopacz, Bartek Zabiega, Łukasz Ptak, Paweł Dawiec, Robert Lasota

Heliopolis
(...) Postanowiliśmy więc zachęcić wszystkich do wspólnego, permanentnego budowania otaczającej nas przestrzeni w czwartym wymiarze. Symbolem budulca, odpowiednikiem trójwymiarowej cegły, miał stać się hel – pierwiastek, który rozśmiesza ludzkość prawdopodobnie od około 1895 roku. Stanowiło to również ukłon w stronę naszego miejsca pracy podczas warsztatów. Wszystkie działania miały na celu wywołanie śmiechu u odbiorców, bo to właśnie śmiech był naszym nieodłącznym towarzyszem w ciągu całego tygodnia. Wypełnił wszystkie kąty Audytorium Chemicznego, a jego echo prawdopodobnie do dziś odbija się od sąsiadującego z nim Mostu Grunwaldzkiego. Wzorem nowego, zbudowanego w czwartym wymiarze miasta – Helopolis - była niezwykle szczegółowa i wiernie oddająca założenia projektowe makieta urbanistyczna (...)
- Oliwia Stachowska

Grupa 6
tutor: Mateusz Mastalski, opiekun: Jacek Malinowski
uczestnicy: Bartosz Bisaga, Karolina Gawlik, Ewa Kozłowska, Alicja Opalińska, Daria Pawlaczyk, Katarzyna Raczyńska, Anna Ścioch, Łukasz Walicki, Joanna Werra, Jan Wichrowski


Wymiary i miejsca – tak w dużym skrócie można by zdefiniować działania prowadzonej przez Mateusza Mastalskiego szóstej grupy tegorocznych warsztatów Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Studentów Architektury (OSSA). Ich działania dotykały wybranych czterech przestrzeni miejskich Wrocławia. Każda z nich analizowana była osobno, pod kątem tego, co można w nich zobaczyć, usłyszeć, bądź poczuć. Wśród opracowywanych miejsc znalazło się Wzgórze Polskie, Hala Targowa, Plac Nowy Targ oraz jedno z przylegających do niego wrocławskich podwórek.
Przy pierwszym z nich, członkowie grupy bardzo szybko dostrzegli ogromny, lecz nie wykorzystywany w pełni, potencjał miejsca. Przestrzeń - służąca głównie jako punkt widokowy - uboga była w instrukcję czy jakikolwiek „kierunkowskaz” dla odwiedzających. Uczestnicy grupy zadecydowali, że interesujące kadry ze wzgórza wymagają uzupełnienia o informację tak, aby odbiorca „poznał” a nie tylko „widział” miejsca, na które aktualnie spogląda. W miejscu z widokiem na Ostrów Tumski zainstalowano dwie tabliczki z kodami typu QR stanowiące jakby „elektroniczne klucze” do skarbca wiedzy w postaci konkretnej strony internetowej oraz opatrzone następującym pytaniem: „Czy chcesz wiedzieć?”. I tak, po zeskanowaniu pierwszego QR kodu, użytkownik był przekierowywany bezpośrednio do strony na temat Ostrowa Tumskiego. Kolejny kod był już odnośnikiem do stworzonej przez grupę strony internetowej, na której umieścili oni całą pracę zespołu, czyli dostrzeżone a potem opracowane, interesujące wymiary miasta Wrocław (...)
- Ewa Kozłowska, Bartosz Bisaga

Grupa 7
tutor: Ewa Rudnicka, opiekun: Julia Kisielewska
uczestnicy i autorzy tekstu: Nina Bloch, Tomasz Czarnecki, Michał Malara, Cezary Marciniak, Paweł Paciorek, Teresa Piecuch, Przemysław Ryłko, Joanna Wieczorek, Katarzyna Wirkus, Monika Woźniak, Joanna Zając, Aneta Laska

Przyjęliśmy, że 4 wymiar to wrażenie, subiektywne odczucie- słuchowe, dźwiękowe. Podejmując próbę przedstawienia tej abstrakcyjnej koncepcji wiedzieliśmy, że nie możemy jej zamknąć w ramach tradycyjnej prezentacji, że musimy sięgnąć po niekonwencjonalne środki. Korzystając z sąsiedztwa Wydziału Chemii zapragnęliśmy poeksperymentować i włączyć w naszą prezentację doświadczenia chemiczne. Pamiętając, że proces jest najważniejszy a nie efekt końcowy, nie baliśmy się żadnych rozwiązań. W końcu chodziło o wrażenia, nie tylko odbiorcy, ale nasze również podczas tworzenia. Architektura, zagospodarowanie brzegów rzeki, a raczej jego brak były naszym punktem wyjściowy. Nie chcieliśmy robić typowego projektu, odpowiadać w konkretny sposób. Chcieliśmy jedynie wrażliwie podejść do tematu rzeki i zwrócić uwagę na piękno wyspy i potrzebę jej animacji.

Grupa 8
tutorzy: Kato Hiroshi i Tomonori Makita, opiekun: Agnieszka Hałas
uczestnicy: Yuenfung Cheung, Karolina Studencka, Teodor Michalski, Paulina Staniszewska, Weronika Bogal, Maria Cudecka, Anna Pierańska, Konrad Onderko, Przemysław Smalcerz, Adam Łyko, Agata Matczuk

(...) Ulica Kazimierza Wielkiego we Wrocławiu na przestrzeni ostatniego dwustulecia drastycznie zmieniała swoją formę i funkcję - począwszy od fosy miejskiej, przez dzielnicę biednych jednak tak malowniczych uliczek, że przedstawianych na grafikach i pocztówkach, po główną arterię Wrocławia, trasę W-Z zwaną powszechnie „autostradą przez miasto”. Ta ostatnia zmiana wprowadziła dysonans pomiędzy znaczeniem ruchu pieszych i samochodów, pozwalając tym drugim na zdominowanie ulicy. W ten sposób utraciła ona to, co rozumiemy jako czwarty wymiar- czas- nie tylko ten, który tracimy czekając na zielone światło, ale także ten, który moglibyśmy spędzić, gdyby ulica Kazimierza Wielkiego nie była tylko monotonną drogą do celu, ale celem samym w sobie.

Praca w naszej grupie nie skupiła się na zaprojektowaniu konkretnych instalacji, małej architektury itp. Staraliśmy się spojrzeć na problem nieprzyjaznej ulicy całościowo. Przeanalizowaliśmy interakcję pieszy-ulica, badając za pomocą ankiet środowiskowych preferencje i potrzeby przechodniów. Kreując nasze pomysły nie ograniczaliśmy się tylko do tych prostych i możliwych w realizacji ale poszliśmy krok dalej i zaproponowaliśmy także kilka awangardowych rozwiązań. Wszystkie koncepcje zagospodarowania przestrzeni przedstawiliśmy na makiecie obejmującej teren od CH Galeria Dominikańska aż po Kino Nowe Horyzonty (...)
- Agata Matczuk, Konrad Onderko

Grupa 9
tutor: Daniel Kiss, opiekun: Łukasz Woleński
uczestnicy i autorzy tekstu: Wojciech Ciepłucha, Nathalie Gozdziak, Marta Kowalczyk, Marta Kiwior, Zofia Piotrowska, Vera Platonava, Sebastian Szymanek, Tomasz Wierzbicki, Joanna Wieczorek, Anna Wieczorkowska, Hanna Yermakova

Idea pierwsza: The Urban Square
Obecnie Nadodrze ma deficyt pełnowartościowej przestrzeni publicznej. Wnętrza kwartałów są w większości niezagospodarowane zarówno formalnie, jak i funkcjonalnie. W jednym z nich, gdzie obecnie handluje się żywnością, zaproponowano miejsce na targowisko.  Ma się ono odbywać cyklicznie i być zorientowane przede wszystkim na wyroby produkowane lokalnie. Zdefiniowana w ten sposób przestrzeń byłaby korzystnym miejscem do lokowania kolejnych usług (...)

Idea druga: The Productive Yard
Propozycja wykorzystuje istniejący potencjał kwartału - obecnie znajdują się tam garaże i warsztaty. Aby ustabilizować infrastrukturę dziedzińca i stworzyć miejsce pracy dla rzemieślników i małych zakładów produkcyjnych, teren zostanie przeznaczony pod zabudowę. Pierwszym działaniem, podjętym przez miasto, stymulującym dalszy rozwój to zaopatrzenie dziedzińca w jednokondygnacyjną, modułową strukturę (...)

Idea trzecia: The Community Garden
Kolejny projekt zwraca uwagę potrzebę posiadania przestrzeni do indywidualnego użytku. Zakłada on sprywatyzowanie aktualnie należących do zarządu miasta podwórek wewnątrz kwartałów zabudowy, podział na parcele i ich rozdysponowanie pomiędzy mieszkańców kwartału chętnych do podjęcia prywatnych inicjatyw (...)



Grupa 10
tutor: Osamu Okamura, opiekun: Justyna Turowska
uczestnicy i autorzy tekstu: Natalia Biedroń, Maja Cichocka, Żaneta Górska, Nastassia Kazlenok, Katarzyna Klimasz, Jakub Omachel, Anton Petrukhin, Łukasz Pieńczykowski, Magdalena Romanowska, Mariola Szumilas, Magdalena Tarnowska

Głównym założeniem projektu było pokazanie nieznanych części Wrocławia jego mieszkańcom i osobom przyjezdnym. Za cel pracy obrano stworzenie mapy mentalnej z prostymi piktogramami, wskazującymi niewidzialne miasto. Punktem wyjściowym badań było wybranie najbardziej reprezentacyjnych obszarów, nieuwzględnionych w przewodnikach turystycznych. Najważniejszymi metodami badawczymi były: wywiady z mieszkańcami danych obszarów, rozmowy z lokalnymi władzami i specjalistami zajmującymi się kształtowaniem przestrzeni, a także poszukiwania anonimowych wypowiedzi na różnego rodzaju forach i blogach.
Następnym krokiem była waloryzacja miasta: znalezienie miejsc problemowych, głównych punktów komunikacyjnych czy potencjalnych miejsc, w których możliwe jest podjęcie działania w celu polepszenia ich jakości. W trakcie długiej dyskusji, trwającej aż do końca procesu projektowego, wyłonione zostały cztery najciekawsze miejsca, odzwierciedlające cztery wymiary miasta, rozumiane jako wymiar społeczny, architektoniczny, przyrodniczy i kulturowy (...)

OSSA 2013, Wrocław, grupa 10
OSSA 2013, Wrocław, grupa 10

Więcej informacji w miesięczniku "Architektura-murator" nr 1/ 2014, s. 96