Architektura MuratorWydarzeniaWspółczesna architektura drewniana. Relacja z warsztatów Hello Wood nad Balatonem

Współczesna architektura drewniana. Relacja z warsztatów Hello Wood nad Balatonem

Hello Wood 2013 to czwarta edycja corocznych warsztatów architektonicznych odbywających się w różnych miejscach na Węgrzech. Początkowo przeznaczone tylko dla węgierskich studentów, obecnie przybierają coraz bardziej międzynarodowy charakter. Tegorocznym miejscem działań była malownicza, położona na wzgórzach pośród słonecznikowych pól wioska Csorompuszta, oddalona o kilka kilometrów od jeziora Balaton

e-motion TRACK. Fot: Kékesi Donát,  www.hellowood.eu
e-motion TRACK. Gabor Zoboki, Andras Csiszer (Zoboki-Demeter and Partners Architects). Zespół: Dora Karner, Peter Zilahi, Anna Kardos, Hafele Caroline, Anja Müller-Syring, Maria Pachi, Artemis Merkourea, Eniko Bognar

Na warsztaty zaproszono 10 grup tutorów z Węgier, Polski, Holandii, Austrii, Hiszpanii, Niemiec oraz około 80 studentów z różnych krajów - m.in. Węgier, Austrii, Grecji, Polski, Kanady, Hiszpanii.

Każda grupa miała do dyspozycji 1 m³ drewna,  nieograniczoną ilość śrub, narzędzia, oraz wolną rękę do stworzenia czegoś interesującego. W odróżnieniu od większości studenckich warsztatów tu tutorzy temat swojej pracy zarysowują wcześniej, kilka tygodni przed warsztatami, a studenci wybierają, w której grupie chcą pracować. Przedstawione pomysły były bardzo różnorodne, od nacechowanych społecznie (scena do dożynek dla mieszkańców pobliskiej wsi Kapolsc), przez bardziej prozaiczne jak minibar czy wielki stół, multimedialne (projekt iWood), po eksperymenty przestrzenno-materiałowe (hiszpański projekt stworzenia wielkiego toroidu – Big O).

W naszym przypadku rozmyślanie nad projektem rozpoczęła intensywna burza mózgów, w którą wciągnęliśmy całe biuro. Efektem naszej pracy był pomysł instalacji multisensorycznej. W odpowiedzi na problem okulocentryzacji współczesnej architektury, postanowiliśmy stworzyć obiekt - symfonię zmysłów, a może raczej polifonię. Intensywność bodźców odczuwanych przez człowieka obcującego z instalacją miała być podobna do tych, które odczuwa się spacerując przez las.

Z takim pomysłem wyruszyliśmy w podróż.  Na miejscu czekał na nas cudowny, naturalny krajobraz węgierskiej wsi oraz gościnność i ciepło organizatorów. Pierwszego dnia nie było jeszcze studentów, więc mogliśmy poświęcić trochę czasu na poznanie okolicy, przemyślenia dotyczące lokalizacji naszego obiektu,  nawiązanie znajomości z innymi tutorami. Następnego dnia do obozu przyjechali studenci, w tym nasza, jak się później okazało, bardzo ambitna grupa.

Kolejne dni to wytężona, intensywna praca. Zarówno fizyczna jak i mentalna. Wykonywanie instalacji przeplatane było żarliwymi dyskusjami odnośnie ostatecznej formy, skali, intensywności, materiałów i detali.

Wieczory zostały zorganizowane tak, by uczestnicy mogli się rozluźnić po wyczerpującej pracy i dyskusjach,  przygotowano m.in. koncerty, dużą role odegrał również Bodybar - ciasny bar który swoją formą skłaniał ludzi do nawiązywania kontaktów.

Hello Wood spotkał się z bardzo pozytywną reakcją lokalnej ludności. Jeden z –obiektów,scena przy miejscowym barze budowana z myślą o corocznym lokalnym festiwalu wzbudził szczególne zainteresowanie.

Z pozoru łatwe do wykonania projekty okazały się ambitnymi przedsięwzięciami ze względu na krótki okres trwania warsztatów.

W naszym przypadku było tak samo, jednak efekt końcowy, oraz pozytywny odbiór z jakim projekt się spotkał odpłacił trud jaki cała nasza grupa dała z siebie w ciągu tych kilku dni. Prosta, zewnętrzna forma obiektu, której rozmiar uzależniony był od ilości drewna, którym dysponowaliśmy nie zdradzała jaki rodzaj przestrzeni kryje w środku. Instalacja bardziej niż wzrok, stymulowała dotyk, węch, słuch. Subtelny ruch podwieszonych, drewnianych elementów różnej długości pozwolił uzyskać wrażenie efemeryczności i lekkości oraz, przy pomocy wiatru, wydobyć z instalacji niezwykłą melodię. Forma pawilonu - korytarza inspirowana była książką Juhani Pallasmy Oczy Skóry. Wewnątrz przeciskamy się jak przez las wprawiając podwieszone drewniane tyczki w ruch, dotykając ich, wąchając. Przejście przez gestwinę otwiera widok na dolinę, w której znajduje się malownicza wioska Kapolcs.

Całe wydarzenie zostało zakończone honorowym nagrodzeniem prac. Nagrodę jury konkursowego w którego skład wchodzili przedstawiciele świata kulturalnego Budapesztu przyznano naszej instalacji - Poliphony. Nagroda publiczności z kolei przypadła projektowi Bodybar.

Przygotowane na warsztatach instalacje są prezentowane na europejskich wydarzeniach kulturalnych m.in. na Sziget Festival w Budapeszcie.

- Tomasz Szponar, Bartłomiej Skowronek - grupa Poliphony

Więcej informacji: www.hellowood.eu

Suomi Seven. Współczesna architektura Finlandii w Deutsches Architekturmuseum we Frankfurcie Od 6 września w Niemieckim Muzeum Architektury we Frankfurcie będzie można oglądać wystawę współczesnej architektury Finlandii. Na czym polega międzynarodowy sukces młodych fińskich projektantów?
Pawilon letni Hy-Fi projektu The Living. Materiały biodegradowalne we współczesnej architekturze Tymczasowy pawilon na dziedzińcu MoMA PS1 zaprojektowała pracownia architektoniczna The Living. Strukturę wykonano z biodegradowalnych materiałów - cegieł „wyhodowanych" z grzybni i odpadów rolniczych. Realizacja powstała w Nowym Jorku, w ramach Young Architects Program 2014
Materiały kompozytowe i robotyka we współczesnej architekturze. Eksperymentalny pawilon w Stuttgarcie Tymczasowy, eksperymentalny pawilon jest wynikiem półtorarocznej pracy interdyscyplinarnego zespołu studentów i naukowców z Uniwersytetu w Stuttgarcie. Lekka struktura została wykonana z robotycznie wyprodukowanych materiałów kompozytowych, a jej geometrię wywiedziono z budowy skrzydeł chrząszcza  
Duńskie Muzeum Morskie w Helsingør projektu Bjarke Ingels Group (BIG) Duńskie Muzeum Morskie powstało w obrębie 60-letniego doku ze ścianami o grubości 1,5 metra oraz 2,5-metrowej płycie dennej. Konstrukcję żelbetową oczyszczono, a stare muzy połączono stalowymi, przeszklonymi mostami. Budynek, który znalazł się wśród 5 finalistów nagrody im. Miesa van der Rohe zaprojektowała pracownia Bjarke Ingels Group (BIG).
Sunny Hills w Tokio projektu Kengo Kumy. Współczesna architektura japońska Sklep z ciastem ananasowym Sunny Hills to jedna z najnowszych realizacji Kengo Kumy. Zastosowano tu system łączenia Jiigoku-Gumi występujący w tradycyjnej architekturze japońskiej. Lekka drewniana struktura odróżnia sklep od otaczających go betonowych domów
Drewniane wnętrza Uniwersytetu Erazma w Rotterdamie. Współczesna architektura Holandii Uniwersytet Erazma w Rotterdamie, jeden z przykładów brutalizmu we współczesnej architekturze Holandii, przechodzi wielofazową modernizację. Surowy beton zastąpiły drewniane wnętrza, do których wykonania wykorzystano panele z amerykańskiego czerwonego dębu