ŻYCIE W ARCHITEKTURZE
 
Wystawa Stała Muzeum Historii Żydów Polskich
Dom nad morzem Wnętrza biurowe dla Grupy Allegro

Wystawa Stała Muzeum Historii Żydów Polskich
Adres: ul. Mordechaja Anielewicza 6, 00-157 Warszawa
Autor: Nizio Design International / Mirosław Nizio
Inwestor: Stowarzyszenie Żydowski Instytut Historyczny
Powierzchnia użytkowa: 4200 m²
Projekt: 2011 – 2014
Realizacja: 2014
Opis autorski: Aż 7 tysięcy metrów kwadratowych ścian zapełnionych specjalnie zaprojektowanymi elementami scenograficznymi. Ponad 4 tysiące metrów kwadratowych powierzchni dostępnej dla zwiedzających. 1,5 tysiąca sztuk elementów oświetlenia typu LED oraz 270 stanowisk multimedialnych. Tak w liczbach prezentuje się wystawa stała Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN. Największa zrealizowana dotąd w Polsce narracyjna ekspozycja historyczna została otwarta 28 października 2014. Osiem muzealnych galerii wypełnia przygotowana specjalnie na potrzeby ekspozycji scenografia. Specyfika narracji i niewielka ilość zachowanych zabytkowych obiektów, wymagały od projektantów stworzenia od podstaw form, przedmiotów i materiałów nawiązujących do tych sprzed stuleci. Wymagały także odtwarzania historii przy użyciu nowatorskich rozwiązań technicznych i technologicznych, a tym już istniejącym, nadawania nowych funkcji, form i zastosowań. Duża część elementów wystawy to unikatowe prototypy, które nigdy wcześniej nie były wykorzystywane w tego typu ekspozycjach. Pracownia Nizio Design International pracowała nad projektem i realizacją wystawy stałej w latach 2011-2014. Wystawa bazuje na interaktywnych stanowiskach multimedialnych, meblach, malowidłach, elementach dekoracyjnych oraz obiektach. Części składowe ekspozycji zostały wykonane przez wyselekcjonowane zespoły architektów, historyków, grafików, rzemieślników, artystów plastyków, animatorów oraz wizualizatorów. Scenografia wspiera opowieść, a jej poszczególne elementy stylizowane są na daną epokę. Aranżacja przestrzeni i zastosowane materiały podporządkowane są logice narracji historycznej. Otwierająca ekspozycję galeria „Las” to instalacja inspirowana legendami opowiadającymi o przybyciu i osiedleniu się Żydów na polskich ziemiach. W galerii „Pierwsze spotkania” wykonane ręcznie przez polskich artystów i konserwatorów malowidła ścienne oraz zdobienia są tłem dla opowieści o losach żydowskich osadników od 960 do 1500 roku. Najistotniejszym elementem scenograficznym trzeciej galerii – „Paradisus Iudaeorum”, ukazującej Złoty Wiek społeczności żydowskiej, jest interaktywna makieta Krakowa i Kazimierza. Konstrukcja składa się z ponad tysiąca elementów. Umieszczono tu interaktywne ekrany, a na makietę rzucane są multimedialne projekcje pokazujące, jak działała żydowska gmina. Poświęconą XVII i XVIII-wiecznej historii galerię „Miasteczko” wypełniają konstrukcje typowego straganu, karczmy czy żydowskiego wnętrza domu, zbudowane przez rzemieślników z dębowego drewna. Multimedia, rekwizyty i animacje przedstawiają sceny z codziennego życia Żydów w tym okresie. Centralnym punktem galerii jest zrekonstruowana drewniana bima oraz unoszący się nad nią dach i zdobione sklepienie synagogi z Gwoźdźca wykonane przez amerykańskie Handhouse Studio specjalizujące się w odtwarzaniu historycznych konstrukcji przy użyciu tradycyjnych metod. Galeria „Wyzwania Nowoczesności” pokazuje okres od pierwszego rozbioru Polski do 1914 roku. Znajduje się tu m.in. interaktywny stół, pokazujący historię geopolitycznych podziałów w okresie rozbiorów, a także sala stylizowana na halę dworca kolejowego, jak również wykonana ze specjalnie wypalanych cegieł kopia bramy fabryki Izraela Poznańskiego w Łodzi i prezentacja dotyczącą rozwoju przemysłu w XIX wieku. Galeria „Na żydowskiej ulicy” poświęcona jest dwudziestoleciu międzywojennemu. W muzealnej przestrzeni odtworzono klimat wielkomiejskiej ulicy. Sześciometrowe białe elewacje kamienic są płaszczyzną do wyświetlania projekcji przedstawiających wyabstrahowane z przedwojennych fotografii fasady budynków z szyldami restauracji, warsztatów i sklepików. Wprost z ulicy można wejść do pomieszczeń, w których kryją się sale stylizowane na kino czy kawiarnię, poświęcone życiu kulturalnemu i politycznemu polskich Żydów w międzywojniu. Galeria „Zagłada” odnosi się do okresu II wojny światowej w szczególności zagłady polskich i europejskich Żydów. Wąskie korytarze, pochylone ściany, ciemniejsza kolorystyka i stłumione światło, a także zastosowane materiały, takie jak beton czy korodowana stal, wzmagają nastrój niepokoju i zagrożenia. Ostatnia galeria „Powojnie” poświęcona jest okresowi po 1945 roku. Tutaj prezentowana jest m.in. powojenna odbudowa żydowskiego życia, działalność klubów Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce oraz skutki powojennych pogromów i antysemickiej nagonki władz PRL. Projektując i realizujące ekspozycję stałą zadbano o zastosowanie najlepszych materiałów, które spełniają wszelkie normy jakości, estetyki i bezpieczeństwa. Materiały, takie jak drewno, beton czy stal będą nabierać szlachetnego wyrazu wraz z upływem czasu. Prace projektowe trwały półtora roku, natomiast budowa ekspozycji zajęła ponad dwa lata. Tworzenie projektu zazębiało się z realizacją wystawy stałej.

Wnętrza biurowe dla Grupy Allegro Dom nad morzem Lista zgłoszeń