Zajrzeć miastu do żołądka. Jego prawdziwe oblicze odsłania się na stołach, w brzuchach i kompostownikach

Miasto nigdy nie funkcjonuje według z góry ustalonego planu. Codzienne, oddolne mikro działania ujawniają pęknięcia w jego strukturze – nierówności i mechanizmy dyskryminacji, które w sterylnej przestrzeni pozostałyby niewidoczne. Pokazują one również sprawczość mieszkańców i możliwości, których projektanci nie przewidzieli. Wystawa „Brzuch miasta”, kuratorowana przez Aleksandrę Wasilkowską, przygląda się tym praktykom przez pryzmat jedzenia. Zamiast w galerii, prace artystów pojawiają się na targowiskach, w sklepach i prywatnych domach Brukseli. W dniach 30–31 października zaplanowano finałowy weekend.

Aleksandra Wasilkowska: Architekci potrzebują nie tylko idei, ale konkretnych narzędzi I Architektura-murator

Przełamać zaprojektowany mechanizm

W momencie oddania do użytku, architektura trafia w ręce ludzi jako konkretny, starannie zaprojektowany mechanizm. Sugeruje miejsca wejścia i wyjścia, sposób poruszania się po budynku, wyznacza strefy jasne i ciemne, publiczne i prywatne, otwarte i niedostępne. Na sesjach zdjęciowych świeżo ukończone realizacje starają się jak najwierniej przypominać poprzedzające je wizualizacje.

Z czasem każdy obiekt, założenie czy zaprojektowane miasto ulega rozszczepieniu – polegającemu zarówno na zmianie rządzących nim zasad, jak i na stopniowym rozkładzie, mieszaniu się z otoczeniem i użytkownikami. Mieszkańcy wydeptują własne skróty; zmieniają kolory ścian – raz ze względów estetycznych, innym razem pokrywając je graffiti, by coś zakomunikować; pozbywają się niepotrzebnych przegród. Stopniowo odzyskują sprawczość.

Centrum Centrum, work on the fence
Autor: materiały organizatora/ Materiały prasowe Centrum Centrum, work on the fence of a grassroots urban farm in Brussels as part of the exhibition ‘The Belly of the City’ in Brussels

Za każdym takim działaniem stoi zawsze konkretna potrzeba, nierzadko wpisująca się w strategię przetrwania, odnalezienia się i poradzenia sobie w obrębie „starannie zaprojektowanego mechanizmu”, który nigdy nie będzie nieomylny ani w pełni inkluzywny. Oddolne ingerencje użytkowników ujawniają miejsca jego pęknięć – nierówności, wykluczenia i mechanizmy dyskryminacji, które w sterylnej wersji architektury pozostałyby niewidoczne.

Brzuch miasta „rezygnuje ze sterylnych ram galerii”

„Oddolne strategie przetrwania, mikropolityki żywieniowe i codzienne praktyki gościnności i oporu” – to ich istnienie ma ujawniać wystawa „Brzuch miasta / The Belly of the City / Le Ventre de la Ville / De Buik van de Stad”, kuratorowana przez architektkę Aleksandrę Wasilkowską.

Czytaj także: Architecture in Foyer Warsaw 2026 już jesienią w Warszawie. Wydarzenie połączy świat nauki, projektowania i edukacji

Wystawa „traktuje jedzenie jako aktywną i surową infrastrukturę polityczną, społeczną i przestrzenną”. Jej organizatorzy świadomie zrezygnowali ze sterylnych ram galerii, decydując się na rozproszenie prac w wieloetnicznej tkance miejskiej Brukseli. Dzieła artystów pojawią się w miejscach rozciągających się od „imigranckich hal targowych Foodmet w Anderlechcie” po „prywatne mieszkania” i „przydomowe ogrody diaspory w Ixelles”.

Prace mają nie tylko pomóc zmapować nieformalne ekonomie, ale również naśladować sposób ich powstawania – zajmować luki i zakamarki miasta, pojawiać się na styku różnych społeczności, potrzeb i interesów; nie w przestrzeniach zaplanowanych i odpowiednio przygotowanych, ale tam, gdzie codzienne życie wymyka się narzuconym regułom. Poza „starannie zaprojektowanym mechanizmem”, który miasto i jego polityka oferują mieszkańcom.

Agnieszka Kurant, Currency Converter
Autor: materiały organizatora/ Materiały prasowe Agnieszka Kurant, Currency Converter. Map of Informal Food Currencies installation in the window display of the Polish Grocery store Kofiko as part of the ‘The Belly of the City’ exhibition in Brussels

W ujęciu twórców walka o suwerenność żywnościową oraz budowanie odporności lokalnych społeczności przestaje być postulatem teoretycznym, transformując w ćwiczenie wyobraźni radykalnej i codzienną praktykę miejskiego metabolizmu.

- czytamy w informacji prasowej.

Targowiska, sklepy, zakątki. Nowe krajobrazy żywieniowe

Wystawa odbywa się w październiku i listopadzie 2026 roku w różnych punktach Brukseli, m.in. na targowisku Abattoir d’Anderlecht, w polskich sklepach i przestrzeni ulicznej. Swoje prace prezentują m.in. Centrum Centrum (Łukasz Jastrubczak i Małgorzata Mazur), Karolina Jabłońska, Krzysztof Kaczmarek i Agnieszka Kurant.

Czytaj także: Urbanista nie przyszedł, więc poszliśmy na piwo. Z życia dużych dzieci na deweloperskich osiedlach

W dniach 30–31 października zaplanowano finałowy weekend w prywatnym domu i ogrodzie warzywnym w Ixelles, obejmujący wystawy, performanse, warsztaty i działania artystyczne związane z jedzeniem. W programie znalazły się m.in. makieta „Brzucha Warszawy”, „Spleśniała uczta” Poli Sutryk oraz pop-upowy Pickle Bar kolektywu Slavs and Tatars. 30 października na Wydziale Architektury La Cambre-Horta Université Libre de Bruxelles odbędzie się również międzynarodowa konferencja „Nowe krajobrazy żywieniowe”, poświęcona m.in. metabolizmowi miast, strategiom bioregionalnym i przemianom rolnictwa przemysłowego.

Centrum Centrum, poster on the fence
Autor: materiały organizatora/ Materiały prasowe Centrum Centrum, poster on the fence of a community-run urban farm in Anderlecht as part of the documentation for the exhibition “The Belly of the City” in Brussels

Projektowi towarzyszy anglojęzyczny numer magazynu „Autoportret” poświęcony tematyce Foodscapes. Organizatorami przedsięwzięcia są Narodowy Instytut Architektury i Urbanistyki, Shadow Architecture, Wydział Architektury La Cambre-Horta oraz Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Szczegółowy program dostępny jest na stronie NIAiU.

Kolofon wystawy Brzuch Miasta 

  • Organizator: Narodowy Instytut Architektury i Urbanistyki (NIAiU) 
  • Kuratorka: Aleksandra Wasilkowska – Shadow Architecture 
  • Artystki i artyści: Centrum Centrum, Karolina Jabłońska, Krzysztof Kaczmarek, Agnieszka Kurant, Dawid Misiorny, Aleksandra Nowysz, Janek Simon, Pola Sutryk, Slavs and Tatars, Ala Savashevich, Filipka Rutkowska, Aleksandra Wasilkowska 
  • Partnerzy: Instytut Polski w Brukseli, Faculty of Architecture La Cambre-Horta, Shadow Architecture, Magazyn Autoportret, Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie (SGGW) 
  • Współpraca lokalna i instytucjonalna: Białuty, Kofiko, Kubuś, DPS – Dystrybucja Polskich Specjałów, Kooperatywa Dobrze, Spółdzielcza Farma MOST, Gmina Ixelles, Gmina Anderlecht, Polska Wspólnota Katolicka w Binche 
  • Patronat medialny: Contemporary Lynx 
  • Finansowanie: Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Kultura Inspirująca 2025–2026.
Podcast Architektoniczny
Archigrest i topoScape. Krajobraz przestaje być dekoracją. Czy zaczyna być architekturą?