Architektura MuratorKrytykaLapidarność i szlachetna prostota – o nowej wrocławskiej szkole Tomasz Głowacki

Lapidarność i szlachetna prostota – o nowej wrocławskiej szkole Tomasz Głowacki

Sukces inwestycji wynika przede wszystkim z lapidarności rozwiązań architektonicznych i przyjętej neomodernistycznej struktury, którą w pełni wyartykułowano. „Rasową” architekturę szkoły determinuje powściągliwa kompozycja prostopadłościanów oraz płaszczyzn ze szkła i betonu na, jakże istotnym, tle zieleni! Jak widać, w tym przypadku, to w zupełności wystarcza – działa, służy i urzeka – pisze Tomasz Głowacki.

Szkoła we Wrocławiu
Widok na szkołę od południowego-zachodu. Podłużną bryłę wieńczy szklany narożnik z dodatkowym wejściem; Fot. Maciej Lulko
Liceum ogólnokształcące Akademeia High School w Warszawie Architektura tego budynku koncentruje się na uczniach, prowokując do rozwoju ich pasji i umiejętności współpracy opartej na zainteresowaniu drugą osobą. To przestrzeń, która wspomaga edukację w wielu jej wymiarach – o nowej niepublicznej szkole na terenie Miasteczka Wilanów piszą Grzegorz Stiasny i Krzysztof Mycielski. W numerze także wypowiedzi Przemo Łukasika i Łukasza Zagały, głównych autorów obiektu, oraz okoliczności powstania placówki, na której siedzibę inwestor zorganizował zamknięty konkurs.
Zespół szkolno-przedszkolny na Stabłowicach we Wrocławiu Trudno nie ulec wrażeniu, że ten utrzymany w przemysłowej estetyce zespół o powierzchni ponad 13 tysięcy m2 jest rodzajem edukacyjnej fabryki, jednocześnie zapewnia jednak kameralność, wyciszenie i skupienie, niezbędne przecież przy nauczaniu – pisze Tomasz Głowacki.
Architektura wspomagająca edukację – o Szkole bez ławek Krzysztof Mycielski Kreacji projektowej nie da się tu opisać wyłącznie jako dzieła znanych projektantów. Raczej jako bezpośrednie przełożenie na język architektury oryginalnych w naszym kraju edukacyjnych założeń stworzonych przez świetnie wykształconą grupę nauczycieli pasjonatów. W szkole znajduje się cała masa wnętrz prowokujących do społecznej aktywności i nieskrępowanej wymiany zdań. Wyraźny nacisk na łatwe nawiązywanie kontaktu położono też w aranżacji sal lekcyjnych. Nie ma w nich rzędów ławek i pedagoga przemawiającego ex cathedra. Nauczyciel ma tu być partnerem, który stymuluje rozwój przez rozmowę i dyskusję – pisze Krzysztof Mycielski.
Nowa szkoła w nowej dzielnicy – o Szkole bez ławek Grzegorz Stiasny Miasteczko Wilanów zaczyna się efektownym budynkiem ratusza dzielnicy, a kończy półtora kilometra dalej równie ciekawym budynkiem ekskluzywnego prywatnego liceum. Na zewnątrz obiekt przypomina kształtne pudełko z ażurową fasadą z pionowych, drewnianych kantówek o różnych przekrojach. Inaczej zaprojektowano go od strony dziedzińca, otwartego na zachód i zieleń warszawskiej skarpy w oddali. Tu na bocznych skrzydłach wykonano fasadę z desek, a główny korpus ukształtowano tarasowo – pisze Grzegorz Stiasny.
Szkoła 2.0 – o konkursie na projekt budynku Tomasz Żylski W kontekście tej szkoły pisze się zwykle o wysokim czesnym. Zdecydowanie rzadziej o niekonwencjonalnych metodach nauczania i nowym budynku, który ma je ułatwiać, stymulując uczniów do współpracy i własnych poszukiwań. Jego projekt wyłoniono w zamkniętym konkursie inwestorskim, do którego zaproszono trzy pracownie: WWAA, medusagroup i Konior Studio – pisze Tomasz Żylski.
Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 5 we Wrocławiu Transparentność budynku zdaje się podkreślać, iż uczniowie są równoważnymi uczestnikami miejskiej zbiorowości. Przestrzeń szkoły staje się tu użytecznym tłem dla codziennych zdarzeń – o lapidarności architektonicznej formy, będącej konsekwencją przyjętych rozwiązań funkcjonalnych, otwartości budynku i wkomponowaniu go w otaczającą zieleń piszą Tomasz Głowacki i Krzysztof Mycielski. W numerze także wypowiedzi Zbigniewa Maćkowa, współautora realizacji, oraz Juliusza Erdmana, głównego konstruktora obiektu. Ponadto przypominamy założenia konkursu na projekt szkoły i historię samej placówki, która mieściła się dotąd w budynku na Gajowicach zaprojektowanym przez Jadwigę Grabowską-Hawrylak.