Cities X Lines: A New Lens For The Urbanistic Project po redakcją Joana Busquetsa i Felipe Correa

2015-08-23 19:40

Publikacja powstała jako podsumowanie trzyletniego seminarium naukowego w Harvard Graduate School of Design. Celem badań było udokumentowanie najważniejszych metod i narzędzi stosowanych aktualnie na świecie do kształtowania struktury przestrzennej miast i terenów otwartych – recenzja Marleny Happach.

Cities X Lines: A New Lens for the Urbanistic Project, red. Joan Busquets, Felipe Correa, Harvard University Graduate School of Design 2007

i

Autor: Archiwum serwisu Cities X Lines: A New Lens for the Urbanistic Project, red. Joan Busquets, Felipe Correa, Harvard University Graduate School of Design 2007

Przy pobieżnym przejrzeniu książka ta wydaje się należeć do popularnego gatunku albumowych prezentacji najnowszych realizacji architektonicznych – pięknie wydanych zestawów profesjonalnych fotografii z jak najkrótszym opisem dotyczącym obiektu, jego autorów i lokalizacji. Pewnie wielu architektów dobrze zna przyjemność kartkowania takich pozycji, łatwostrawnych i atrakcyjnych jak teledysk. Ale w tym przypadku ładne obrazki to nie wszystko. Publikacja Zwinne zarządzanie powstała jako podsumowanie trzyletniego seminarium naukowego w Harvard Graduate School of Design. Pracą zespołu badaczy kierował profesor Joan Busquets, uznany teoretyk i praktyk, który w latach 80. decydował o kształcie przestrzennym Barcelony, a później przyczynił się do zdefiniowania strategii miejskich dla Rotterdamu, Toledo, Hagi, Trydentu, Lizbony, São Paulo czy Singapuru. Celem tych badań było udokumentowanie najważniejszych metod i narzędzi stosowanych aktualnie na świecie do kształtowania struktury przestrzennej miast i terenów otwartych. W wyniku analiz określonych zostało podstawowych dziesięć linii działania (tytułowe X lines), które dokładnie zaprezentowano. Merytorycznym podziałom podporządkowana jest struktura książki. Każdy z dziesięciu rozdziałów składa się z dwóch części. Pierwsza to zbiór obrazów. Druga to bardzo syntetyczny esencjonalny tekst, który opisuje pokazaną na przykładach metodę. Tę teoretyczną ramę pogłębia analiza historyczna danej techniki, określenie pierwowzorów i kontekstu.