Architektura MuratorKrytykaLe Corbusier, Urbanistyka

Le Corbusier, Urbanistyka

Autor, korzystając z raportów statystycznych i analiz dotyczących ruchu samochodowego, migracji, zagęszczenia, bezpieczeństwa, zdrowia i ekologii, w przystępny sposób opisuje problemy, z jakimi często i dziś nie umiemy sobie poradzić. Po prawie 90 latach Urbanistyka jest zaskakująco aktualna, co równie dobitnie świadczy o wizjonerstwie Le Corbusiera, jak i o naszej niezmiennej bezradności i niemożności określenia, dokąd zmierzamy w zabudowywaniu świata – recenzja Andrzeja Owczarka.

Le Corbusier, Urbanistyka
Le Corbusier, Urbanistyka, Centrum Architektury 2015

Wydana w 1925 roku Urbanistyka (francuski tytuł: Urbanisme) rozpoczęła czarną legendę Le Corbusiera jako wielkiego burzyciela. Praca, skierowana do tak zwanego zwykłego obywatela, ma ambicję popularyzowania skomplikowanych zagadnień urbanistyki i planowania przestrzennego.

Autor, korzystając z raportów statystycznych i analiz dotyczących ruchu samochodowego, migracji, zagęszczenia, bezpieczeństwa, zdrowia i ekologii, w przystępny sposób opisuje problemy, z jakimi często i dziś nie umiemy sobie poradzić.

Wyprzedza epokę doceniając znaczenie infrastruktury współczesnego miasta. Proponuje na przykład węzły przesiadkowe, które skupiają na różnych poziomach terminal lotniczy, dojazdy samochodowe, metro, pociągi podmiejskie i dalekobieżne. Warto to docenić, pamiętając, że budowane w Warszawie metro nie najlepiej łączy się z dworcami, a połączenie kolejowe z lotniskiem udało się wykonać dopiero kilka lat temu.

W swej książce Le Corbusier prezentuje teoretyczne opracowanie idealnego miasta, za pomocą którego podsumowuje dotychczasowe badania. Na model składają się centralne dzielnice z wysokościowych budynków biurowych oraz zespoły mieszkalne: kamienice willowe z dwupoziomowych atrialnych mieszkań z wiszącymi ogrodami w formie zabudowy meandrowej, tzw. redanów, i zabudowy kwartałowej z wielkimi zespołami zieleni w środku. Tak opisuje proponowaną przestrzeń miejską: Nie sposób również zignorować konieczności zagęszczenia czasem miejskiego krajobrazu i zaspokojenia naszej potrzeby ocierania się o siebie, tłumnych spotkań i wzajemnej bliskości. Komponując potężne konstrukcje, wynikające z potrzeb praktycznych i finansowych, nie zapominajmy o ludzkiej skali. Nie może być tak, że pewnego dnia znudzimy się miastem. Jeśli drapacze chmur sięgną swoimi piętrami ponad 200 metrów w górę, w wolnej przestrzeni między tymi gigantycznymi konstrukcjami wytyczymy bulwary otoczone jedno-, dwu- albo trzypoziomowymi budynkami. Na ich tarasach będą się mieścić zadbane sklepy i luksusowe butiki z wytwornymi wystawami; będą tam również restauracje i kawiarnie, których ogródki będą wychodzić na zadrzewione kwinkunksy albo przestrzenne angielskie parki. Ulica będzie składać się z elementów na ludzką skalę. Z całą pewnością nie jest to opis alienujących blokowisk.

Najwięcej kontrowersji wzbudził zaprezentowany na paryskiej Wystawie Sztuk Dekoracyjnych i zamieszczony w książce – oparty o model teoretycznego miasta – Plan Voisin dla Paryża. Główna część osiowego założenia, dochodzącego prostopadle do Sekwany, ma wielkość czterech Pól Marsowych. Obszar dwudziestu dzielnic francuskiej stolicy, jakie naszkicował i zamieścił na okładce Le Corbusier, otacza dziś Bulwar Peryferyjny, zaś następna mieszkaniowa obwodnica A86 obejmuje teren, który nie zmieściłby się na tej okładce, a to nie koniec rozlewającej się metropolii. Po prawie 90 latach Urbanistyka jest zaskakująco aktualna, co równie dobitnie świadczy o wizjonerstwie w definiowaniu problemów przez Le Corbusiera, jak i o naszej niezmiennej bezradności i niemożności określenia, dokąd zmierzamy w zabudowywaniu świata.

Tagi:
Marsylska Jednostka Mieszkaniowa – Le Corbusier i jego maszyna do mieszkania Le Corbusier chciał stworzyć obiekt totalny i samowystarczalny, przy tym jednak niebędący barierą i przeszkodą dla otoczenia. Materializacją jego koncepcji i założeń autorskich stała się Jednostka Marsylska.
Immeuble Molitor – paryski dom Le Corbusiera dostępny dla zwiedzających! Po ponad dwóch latach prac konserwatorskich mieszkanie Le Corbusiera w Paryżu ponownie otwarte dla publiczności. Zobaczcie, jak wyglądał apartament w czasach, gdy zajmował go razem z żoną Yvonne.
Le Corbusier - retrospektywa w Centre Pompidou Do 3 sierpnia w paryskim Centre Pompidou można oglądać retrospektywę Le Corbusiera, jednego z najważniejszych i najbardziej wpływowych architeków, urbanistów oraz teoretyków nowoczesności.
Mówi Nowoczesność: Le Corbusier o pomniku otwartej dłoni w Chandigarh [FILM] Architektura i film to nowy cykl artykułów w internetowej "A-m". Zaczynamy serią Mówi Nowoczesność - zbiorem krótkich wywiadów i nagrań archiwalnych z udziałem największych postaci świata architektury XX w. Filmy wybiera i opisuje Adam Przywara - dyrektor artystyczny BETON Film Festival.
Modulor Le Corbusiera - system wymiarowania w architekturze nowoczesnej W ostatnich latach w języku polskim ukazują się teksty kluczowe dla architektury modernistycznej. Jedną z napisanych po polsku, choć od lat niewznowionych pozycji na liście lektur dotyczących nowoczesnej architektury jest tekst Jerzego Sołtana "Modulor. System wymiarowania. Le Corbusier". Broszurę opisującą proporcje nowoczesności przypomina Jakub Wacławek
Architektura Nowego Jorku: Rem Koolhaas i Le Corbusier Grzegorz Stiasny recenzuje dwie książki o fundamentalnym znaczeniu dla architektury Nowego Jorku: "Kiedy katedry były białe" Le Corusiera oraz "Deliryczny Nowy Jork" Rema Koolhaasa