Architektura MuratorRealizacjeInstytut leczenia zeza w Krakowie projektu KUMstudio

Instytut leczenia zeza w Krakowie projektu KUMstudio

Przyjazne dzieciom wnętrze odbiega od typowych przestrzeni ośrodków opieki zdrowotnej. Dzięki odpowiedniej lokalizacji pomieszczeń zapewnia także całkowitą prywatność konsultacji medycznych.

Instytut Leczenia Zeza w Krakowie
Każdy gabinet zaaranżowano w innej kolorysytce. Meble kontynuują geometrię naściennych kompozycji, dzięki czemu sprawia ona wrażenie trójwymiarowe. Fot. Paweł Ulatowski
Instytut Leczenia ZezaKraków, ul. Twardowskiego 37
AutorzyKUMstudio, architekt Łukasz Skorek
Architektura wnętrzKUMstudio, architekt Łukasz Skorek
Generalny wykonawcaKUMstudio
InwestorInstytut Leczenia Zeza dr n. med. Beata Kaczmarek
Powierzchnia użytkowa200.0 m²
Projekt2012
Data realizacji (początek)2012
Data realizacji (koniec)2013

Instytut Leczenia Zeza w Krakowie przy ulicy Twardowskiego zajmuje się diagnostyką oraz leczeniem zeza, niedowidzenia i oczopląsu. Przychodnię odwiedzają przede wszystkim dzieci, dlatego intencją KUMstudio odpowiedzialnego za projekt było stworzenie przyjaznej małym pacjentom przestrzeni. Całkowicie przeszklona strefa wejściowa przylega do ulicy. Duże witryny optycznie powiększają całe wnętrze, a przechodniów zapraszają do zajrzenia do środka.

Instytut ma powierzchnię 200 m2. Organizują go trzy wstawione we wnętrze kubatury o nieregularnych, organicznych kształtach. Dzielą one przestrzeń na strefę wejściową z recepcją, poczekalnią, stoiskiem sprzedaży opraw okulistycznych i na część z gabinetami lekarskimi i zabiegowymi. Kształt oraz wykończenie tych owalnych form drewnem okume, betonem architektonicznym bądź okładziną akustyczną w intensywnej zieleni imitującej trawiastą połać, łagodnie rozpraszają światło i zapewniają ciekawe perspektywy z wąskiej, podłużnej części wejściowej. Bryły te nie tylko formalnie i stycznie porządkują przestrzeń, ale także mieszczą się w nich funkcje techniczno-gospodarcze, takie jak pokój socjalny z aneksem kuchennym, toalety dla pracowników i pacjentów, a także magazyn.

Instytut Leczenia Zeza w Krakowie
Wywiniętą na jedną ze ścian podłogę z żywicy wyprofilowano tak, by móc wygodnie się o nią oprzeć. Fot. Paweł Ulatowski

Organiczne formy można odnaleźć również w elementach wykończenia. Szara, żywiczna posadzka na przykład, miejscami wywinięta jest na ścianę poczekalni. Wyprofilowano ją tak, aby móc się wygodnie o nią oprzeć. Zabieg ten wskazuje na mniej oficjalny charakter strefy, sugerując miejsce do zabawy na podłodze. Drewniana kolumna natomiast, jest dodatkowo subtelnie pofalowana, okalając istniejący słup. Wnętrze tej części uzupełniają nieliczne meble wolno stojące takie jak masywna lada recepcyjna i mniejsza – sprzedażowa, kolorowe, siedziska i druciane klatki – ekspozytory opraw okulistycznych. Kolor wprowadzony jest subtelnie, tak, by nie męczył wzroku.

Białe ściany, razem z jasnoszarą podłogą z żywicy są neutralną ramą dla barwnej palety wnętrza – zostały uzupełnione gamą kolorów okładzin siedzisk strefy poczekalni: żółtego, pomarańczowego, zielonego i fioletowego. Pomiędzy wspomnianymi kubaturami wije się sufit podwieszany. Służy on nie tylko do ukrycia instalacji klimatyzacji, wentylacji oraz systemu nagłośnienia. Wytycza także przestrzeń na gabinety na tyłach instytutu. Taka lokalizacja pomieszczeń przeznaczonych do indywidualnych konsultacji zapewnia całkowitą prywatność wizyt. W tej części barwy są bardziej intensywne i zestawione w odważniejsze kompozycje geometryczne. Każdy z gabinetów określa inna grafika ścienna, uzupełniona neutralnymi w formie i kolorze prostymi meblami.

Instytut Leczenia Zeza w Krakowie
Strefę recepcyjną definiuje lada z drewnianym blatem oraz ściana jednej z kubatur dzielących wnętrze. Mieszczą się tam szafki i szuflady z dokumentacją. Fot. Paweł Ulatowski

KUMstudio prowadzone przez Łukasza Skorka występuje w roli zarówno architekta, jak i wykonawcy wnętrza, co dało architektom możliwość całkowitej kontroli projektu, nawet przy zmieniającym się układzie funkcji czy sposobów wykończenia wnętrza. Instytut Leczenia Zeza w Krakowie to doskonały przykład, jak stworzyć profesjonalne, nowoczesne wnętrze, którego aranżacja nie męczy, ani nie onieśmiela odwiedzającego. To wnętrze, które uspokaja, ale i zaciekawia oraz odbiega od standardów projektowania obiektów medycznych zwykle projektowanych dla podkreślenia sterylności i chłodnego profesjonalizmu tego typu instytucji.

Architekt Wnętrz – pobierz nowe wydanie! W najnowszym wydaniu magazynu „Architekt Wnętrz” m.in. prezentacja niecodziennej adaptacji XIV-wiecznego kościoła w Gironelli, rozmowa z projektantką Mają Ganszyniec, trendy w projektowaniu przestrzeni komercyjnych.
Szkoła dla ukraińskich dzieci projektu xystudio Szkoła dla dzieci z Ukrainy urządzona w biurowcu myhive Mokotów Two według projektu xystudio funkcjonuje już ponad miesiąc. Prezentujemy pierwsze zdjęcia realizacji.
Wnętrze Roku SAW 2022: startuje II edycja konkursu na najlepsze projekty wnętrzarskie Rusza II edycja konkursu Wnętrze Roku SAW. Jurorzy wyłonią najlepsze wnętrza prywatne i publiczne z lat 2019-2022. „Architektura-murator” po raz kolejny jest patronem medialnym konkursu.
Projekt WYWIAD: Roland Stańczyk o istocie zawodu architekta wnętrz Rolą architekta jest stworzenie ramy, którą mieszkańcy będą wypełniać swoimi pragnieniami, swoją osobowością, swoimi zainteresowaniami. Jeżeli podejmuje się decyzje za innych, trzeba to robić niezwykle odpowiedzialnie – przestrzega Roland Stańczyk. Prezentujemy nowy odcinek z realizowanego przez Stowarzyszenie Architektów Wnętrz cyklu „Projekt WYWIAD”. Tym razem bohaterem materiału jest architekt Roland Stańczyk, założyciel pracowni RS Studio Projektowe.
Pierogarnia Syrena Irena: nowa realizacja biura Projekt Praga Syrena Irena to nowy warszawski lokal z pierogami i... wódką. Ton eklektycznym wnętrzom nadają minimalistyczne grafiki od Mamastudio. Ta nawiązująca do stylistyki lat 60. identyfikacja stała się inspiracją dla architektów z pracowni Projekt Praga.
Mieszkanie Kos w Poznaniu: apartament z przestrzenią do pracy Apartament zlokalizowany na trzecim piętrze budynku w centrum Poznania powstał w wyniku połączenia dwóch mieszkań. Projekt zakładał zaprojektowanie wnętrza w taki sposób, by możliwe było połączenie funkcji mieszkalnej z przestrzenią do pracy.