Architektura MuratorStudenciKoło Naukowe InStructA na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej

Koło Naukowe InStructA na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej

Koło Naukowe InStructA od kilkunastu lat realizuje i bada różnorodne instalacje tymczasowe. Zmieniają się ludzie, podejmowane tematy, ale zawsze dążymy do realizacji powstałych konceptów. Ostatnią z inicjatyw jest poszukiwanie struktur, które zapewniałyby tani i szybki montaż przy możliwości wielokrotnego wykorzystania i łatwego przechowywania tymczasowego obiektu.

Koło Naukowe InStructA na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej
Pawilon pneumatyczny. Koło naukowe InStructA na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej, fot. Lea Kazanecka-Olejnik

Koło Naukowe InStructA od kilkunastu lat bada i realizuje różnorodne systemy konstrukcyjne, wykorzystuje ich potencjał do tworzenia konstruktów dla przestrzeni tymczasowych. Realizacja różnorodnych konceptów możliwa jest dzięki pracy wielu studentów i doktorantów, a przede wszystkim wielkiemu wsparciu opiekuna koła, dr. hab. inż. Romualda Tarczewskiego. W ramach aktywności koła organizowane są warsztaty, wycieczki, konferencje naukowe. Do tej pory poruszana była między innymi tematyka:  Bending-Active Structure, Parametric Design, Membrane Structure, Tensegrity, Fabric Formwork. Działalność koła opiera się przede wszystkim na łączeniu badanych możliwości technologicznych z architekturą jako formą sztuki, zabawy.

W ostatnich latach szczególne miejsce w działaniach koła zajęło poszukiwanie kompaktowych struktur wielokrotnego użytku.  Dzięki takiemu kierunkowi projektowania rozwiązane zostałyby problemy z przechowywaniem powstających obiektów tymczasowych, a także ułatwiony ich transport i rozkładanie. Czy architektura tymczasowa musi oznaczać jednorazowość i złożony proces konstruowania? Czy zamiast tego architekturę możemy schować do plecaka i z łatwością przenieść na drugi koniec świata?

Początkowo na warsztat wzięto konstrukcje pneumatyczne, proste struktury przypominające balony. Powstają one poprzez wypełnienie powietrzem wiotkich materiałów np. folii. Inspiracją stała się głównie architektura tymczasowa lat 60. i 70. To w tym okresie Hans Hollein zaprojektował przenośne mikrobiuro, składające się z folii PVC, odkurzacza, maszyny do pisania, telefonu, deski kreślarskiej, ołówka, gumki i pinezek. Równocześnie grupa Ant Farm przygotowała instrukcję Inflatcookbook, która upowszechniła prosty schemat tworzenia dmuchanych struktur. Fenomen fantazyjnego plastiku to nie tylko ekscytująca alternatywa konstrukcyjna, ale przede wszystkim dostępna forma wielofunkcyjnej architektury tymczasowej. Dzięki działaniom grupy Ant Farm architektura była dla wszystkich. Każdy mógł dostać przepis jak zbudować i postawić pawilon w swoim podwórku.

Koło Naukowe InStructA na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej
Koło Naukowe InStructA na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej, fot. R. Tarczewski

W ramach warsztatów projektowych powstał prototyp pneumatycznego mikropawilonu. Syntetyczna, przezroczysta kula rozstawiona została po raz pierwszy w pełnym, letnim słońcu, stając się miejscem ochłody dzięki ciągłemu napływowi chłodnego powietrza utrzymującego konstrukcję. We wnętrzu wstawiono leżaki, palmę, a dno wypełniono chłodną wodą. Chwilowe rajskie wyspy widać było przez wysoki płot wydziałowego terenu, więc obiekt wypatrzyły przechodzące obok dzieci. Oazę spokoju zburzyły ich wodne harce, obrazując prostotę zmiany przeznaczenia miejsca. Prosty konstrukt wykazał silne oddziaływanie przestrzenne, przyciągając niespodziewanych gości spoza granicy działki.

W myśl idei wielorazowości struktura ponownie znalazła swoje zastosowanie podczas świętowania Dnia Bez Samochodu. Kula stanęła na środku Placu Kościuszki. Tym razem wypełniły ją białe balony, na których mieszkańcy zapisywali swoje pomysły na przestrzeń publiczną. Nie jest to z pewnością jej ostatnia funkcja.

Co dalej? InStructA nie poddaje się pandemii. W mieście znów pojawią się KonStrucTy. Ten i kolejne mikropawilony staną się tłem dla nadchodzących warsztatów projektowych na wrocławskim Sępolnie, wydarzeń realizowanych w ramach Mikrograntów. W problematycznych przestrzeniach osiedla zostaną rozstawione tymczasowe struktury, na których uczestnicy warsztatów uwiecznią szkice swoich koncepcji przestrzennych.  Projektanci wyjdą zza biurek i będą projektować w miejscu, które chcą zmienić.

Koło Naukowe InStructA na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej
Zajęcia z  prof. Ruy Marcelo Pauletti, fot. Koło Naukowego InStructA

Koncepcja szkoły podstawowej jako przykład obiektu, który buduje świadomość ekologiczną od najmłodszych lat Głównym założeniem naszego projektu było stworzenie obiektu proekologicznego o prostym układzie funkcjonalnym, który poprzez atrium otwiera się na sąsiednią działkę. Chcieliśmy również zwrócić uwagę na budowanie świadomości ekologicznej w uczniach od najmłodszych lat.
Rekonstrukcja średniowiecznej Bramy Mikołajskiej II we Wrocławiu Celem projektu była rekonstrukcja nieistniejącej już średniowiecznej Bramy Mikołajskiej II wchodzącej w skład Fortyfikacji Miejskich Wrocławia. Rekonstrukcja w postaci cyfrowego modelu 3D obejmuje 3 główne fazy rozwoju bramy na przestrzeni wieków.
Projektowanie elementarne na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej Pierwszoroczni studenci projektowania są zwykle pogubieni, wędrują we mgle, poszukują. Zadaniem prowadzących nie jest narysowanie im mapy ani wskazanie jednoznacznej drogi. Naszym celem jest błądzenie razem z nimi, nawet jeśli mamy swoje utarte szlaki.
Woda jako nowe środowisko życia Projekt ma na celu poszukiwanie nowego modelu zamieszkania w strefie zagrożonej powodziami. Ideą pracy było twórcze rozwinięcie popularnego motywu pływającego domu. Głównymi myślami przewodnimi Motion Onions było zaprojektowanie osiedla odpornego na wahania poziomu wód oraz gwałtowne przepływy sztormowe, które równocześnie nosi cechy struktury zrównoważonej.
Jednorodzinne domy przyszłości W ramach przedmiotu Projektowanie domów jednorodzinnych na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej prowadzonych przez Annę Bać i Krzysztofa Cebrata, studenci drugiego roku architektury mierzyli się ze współczesnymi problemami zamieszkiwania poszukując ich rozwiązań w postaci architektury o zredukowanym negatywnym wpływie na środowisko naturalne.
ZETO – Centrum Architektury i Planowania Miasta Celem projektu jest nadanie nowej funkcji budynkowi ZETO która pomoże mu ponownie zaistnieć w świadomości wrocławian, związanej z tożsamością obiektu.