Architektura MuratorTechnikaBiblioteka Maya Somaiya w Indiach

Biblioteka Maya Somaiya w Indiach

Proces projektowy, jakiego podjęli się architekci ze studia Sameep Padora & Associates, cechował się niezwykłą interdyscyplinarnością. Połączyli oni najnowsze technologie cyfrowe, opracowane na uczelni ETH w Zurychu, wraz z XVI-wieczną wiedzą na temat formowania sklepień w Katalonii za pomocą lokalnego materiału, jakim są cegły wypalane w Indiach oraz ich przestrzennego formowania metodą zapożyczoną od urugwajskiego architekta Eladia Diestego. Maya Somaiya stanowi więc łącznik między przeszłością i teraźniejszością w wykonaniu wielonarodowego zespołu projektowego – pisze Radosław Stach.

Biblioteka Maya Somaiya w Indiach
Koncepcja architektoniczna zakładała wykorzystanie dachu jako strefy publicznej; Fot. Edmund Sumner
Biblioteka Maya SomaiyaKopergaon, Maharashtra, Indie
AutorzySameep Padora & Associates
KonstrukcjaSameer Sawant (fundamenty); Rhino Vault, Vivek Garg (część nadziemna)
Podwykonawca:Rajesh Murkar, Milind Naik (beton)
InwestorSomaiya Vidyavihar
Powierzchnia terenu12140.0 m²
Powierzchnia całkowita534.0 m²
Data realizacji (koniec)2018

Maya Somaiya to otwarta w 2018 roku biblioteka położona we wsi Kopergaon w zachodniej części Indii. Budynek stanowi część lokalnego kompleksu szkolnego. Pomimo niewielkiej kubatury, niecałe 550 m2, jest to jedna z ciekawszych realizacji w tym regionie. Decydujące w odbiorze obiektu wydają się dwa aspekty. Pierwszy to zwrócenie uwagi świata architektury na tematykę budownictwa publicznego w Indiach oraz na poprawę jego jakości, a to za sprawą ostatniego laureata nagrody Pritzkera Balkrishna Doshiego – pierwszego w historii indyjskiego architekta, który uzyskał to wyróżnienie. W swojej twórczości Doshi odwołuje się głównie do lokalnego rzemiosła oraz materiałów, wyrażając je w nowoczesnych rozwiązaniach architektonicznych. Podobnie jest w przypadku opisywanej biblioteki. Drugi aspekt stanowi niezwykła interdyscyplinarność procesu projektowego, jakiego podjęli się architekci ze studia Sameep Padora & Associates. Połączyli oni najnowsze technologie cyfrowe, opracowane na uczelni ETH w Zurychu, wraz z XVI-wieczną wiedzą na temat formowania sklepień w Katalonii za pomocą lokalnego materiału, jakim są cegły wypalane w Indiach oraz ich przestrzennego formowania, metodą zapożyczoną od urugwajskiego architekta Eladia Diestego. Maya Somaiya stanowi więc łącznik między przeszłością i teraźniejszością w wykonaniu wielonarodowego zespołu projektowego. Charakterystycznym elementem bryły jest harmonijkowa, wolno stojąca szklana fasada, oparta na prostej, drewnianej konstrukcji przejmującej obciążenia pionowe oraz poziome. Otwarte wnętrza uzupełnia podłoga ze szlifowanego kamienia Kota Stone, drewniane meble oraz charakterystyczne wentylatory klimatyzacyjne.

Biblioteka Maya Somaiya w Indiach
Konstrukcja zadaszenia po zamontowaniu wszystkich warstw; Fot. Sameep Padora & Associates

Inspiracją do stworzenia formy sklepienia były, zastane podczas wizji lokalnej, geodezyjne kopuły stanowiące tymczasowe pomieszczenia szkolne. Koncepcja architektoniczna zakładała wykorzystanie dachu jako strefy publicznej, co pozwoliło na określenie ostatecznej formy. Nie byłoby to możliwe bądź też wymagałoby znacznie większych nakładów finansowych oraz czasowych, gdyby nie opracowany na uczelni ETH w Zurychu program komputerowy RhinoVAULT. Pozwala on na generatywne poszukiwanie formy w oparciu o wewnętrzne siły konstrukcji oraz jej określenie, opierając się wyłącznie na siłach kompresji (podobnie jak w przypadku kopuł geodezyjnych). Amorficzny kształt zadaszenia wymagał rozłożenia sił, dlatego zdecydowano się na sklepienia warstwowe z cegłami ułożonymi w wielu kierunkach, stosowane m.in. w XVI-wiecznych kopułach katalońskich oraz XIX-wiecznych realizacjach Gustavino. Inspirowano się również pracami urugwajskiego inżyniera i architekta Eladia Diestego, opierającymi się na geometrycznych właściwościach sklepień ceglanych oraz łuków kompresyjnych, pozwoliło to na dodatkową optymalizację formy. Zadaszenie o maksymalnej rozpiętości do 45 m składa się z łupiny o grubości nieprzekraczającej 100 mm, którą tworzą trzy warstwy lokalnie wyrabianych cegieł o grubości 20 mm, oraz zaprawy wraz ze zbrojeniem. Całość zakotwiczono w betonowych wspornikach, znajdujących się u podstawy każdej z „odnóg” zadaszenia, uzyskując w ten sposób organiczną formę, umożliwiającą wykorzystanie dachu jako mostu pomiędzy budynkami kompleksu. Obiekt reprezentuje innowacyjne połączenie nowoczesnych technik projektowych – generatywnych modeli cyfrowych wraz z lokalnym materiałem i prostotą zasad umożliwiających zastosowanie tradycyjnych i dostępnych na miejscu technik budowlanych.

Tagi:
Biblioteka Tūranga w Christchurch Największym wyzwaniem było stworzenie budynku wytrzymałego na wstrząsy sejsmiczne zarówno w kontekście bezpieczeństwa, jak i ekonomicznych następstw katastrof naturalnych. O nowej realizacji Schmidt Hammer Lassen pisze Radosław Stach.
Mała biblioteka przyszłości Magazyn „Volume Zero” ogłosił konkurs na innowacyjny projekt małej biblioteki dla 50 osób, która będzie nie tylko inkubatorem edukacji, ale również miejscem sprzyjającym interakcji, dzieleniu się pomysłami i wspólnemu spędzaniu czasu.
Publiczna biblioteka w Lublińcu W mieście liczącym nieco ponad 20 tysięcy mieszkańców biblioteka odgrywa istotną rolę — zdaje się budowlą wyrazistą, a przy tym opartą na uniwersalnym języku architektury oraz dobrze wpisującą się w lokalny kontekst – o nowej realizacji biura H2 architekci pisze Jerzy S. Majewski.
Biblioteka Sławejkowa w Warnie Wkrótce rozpocznie się realizacja nowego gmachu biblioteki im. Penczo Sławejkowa w Warnie według projektu polsko-holenderskiej pracowni Architects for Urbanity.
Biblioteka w Warnie – polsko-holenderski projekt dla Bułgarii Wkrótce rozpocznie się realizacja nowego gmachu biblioteki im. Penczo Sławejkowa w Warnie według konkursowego projektu polsko-holenderskiej pracowni Architects for Urbanity.
Oodi – nowa centralna biblioteka w Helsinkach Helsińska Biblioteka Centralna Oodi oficjalnie otwarta. Budynek według projektu ALA Architects zrealizowano w ramach obchodów 100-lecie niepodległości Finlandii.