Architektura MuratorTechnikaMuzeum Dizajnu w Londynie projektu OMA

Muzeum Dizajnu w Londynie projektu OMA

Na potrzeby nowej siedziby muzeum zaadaptowano zabytkowy budynek Commonwealth Institute z roku 1962. W ramach skomplikowanego procesu przebudowy usunięto oryginalną konstrukcję żelbetowych stropów, wspierając charakterystyczne dwukrzywiznowe zadaszenie tymczasowymi stalowymi podporami. Oryginalną elewację zmieniono na podwójną, przeszkloną „skórę”, znacząco poprawiając w ten sposób izolacyjność termiczną i jednocześnie zapewniając odpowiednie nasłonecznienie pomieszczeń.

Nowe Muzeum Dizajnu w Londynie, wnętrze
Charakterystycznym elementem obiektu jest żelbetowe zadaszenie o kształcie paraboloidy hiperbolicznej. Promieniujące krokwie nadają płaszczyźnie wrażenie ruchu. Fot. Philip Vile/Chelsfield Developments (Kensington)
Design MuseumLondyn, Wielka Brytania
AutorzyOMA; Allies and Morrison
Architektura wnętrzJohn Pawson
Architektura krajobrazuWest8
KonstrukcjaArup Structures
Generalny wykonawcaMace
InwestorChelsfield; Ilchester Estates; Design Museum
Powierzchnia terenu10219.0 m²
Powierzchnia całkowita2694.0 m²
Projekt2008
Data realizacji (koniec)2016
Koszt inwestycji83 000 000 GB
Konsultant ds. fasadyArup Facades; FMDC
Konsultant ds. akustykiArup Acoustics

Nowa siedziba londyńskiego Muzeum Dizajnu, eksponującego dzieła współczesnego wzornictwa i architektury, powstała w wyniku adaptacji modernistycznego budynku Commonwealth Institute z roku 1962, wpisanego na listę zabytków w 1988 roku i nieużytkowanego od roku 2002. Budynek ma 10 000 m2 powierzchni, jest więc trzykrotnie większy od poprzedniej siedziby muzeum, mieszczącej się przy ulicy Shade Thames w południowo-wschodnim Londynie. W obiekcie zlokalizowano galerię wystaw czasowych, dostępną bezpłatnie wystawę stałą, restaurację z widokiem na Holland Park, audytorium, pracownie, bibliotekę, archiwum.

W bezpośrednim sąsiedztwie muzeum zrealizowano ekskluzywne osiedle mieszkaniowe Holland Green, złożone z trzech budynków o różnej skali. Część zysków ze sprzedaży apartamentów przeznaczono właśnie na przebudowę zabytkowego obiektu na potrzeby muzeum i jednocześnie zwolniono instytucję muzealną z opłat administracyjnych wobec miasta na okres 375 lat.

Muzeum Dizajnu w Londynie, bryły
Schematyczny model bryły, siedziba muzeum i trzy bloki mieszkalne. Il. OMA

Konstrukcja

W ramach skomplikowanego procesu trwającej pięć lat przebudowy usunięto oryginalną konstrukcję żelbetowych stropów, wspierając charakterystyczne dwukrzywiznowe zadaszenie stalowymi podporami tymczasowymi 20 metrów ponad poziomem terenu. Ważące 1500 ton, pokryte miedzią zadaszenie jest wykonane w konstrukcji betonowej sprężanej. Aby uniknąć uszkodzeń, przemieszczenia głównych podpór tymczasowych ograniczono do 5 mm. Zachowaną konstrukcję czasowo wzmocniono czterema wstępnie naprężonymi ściągami stalowymi o średnicy 10 cm, aby mogła ona przenieść nietypowe obciążenia poziome występujące podczas przebudowy budynku.

Dokładny monitoring stanu technicznego istniejącej konstrukcji prowadzono za pomocą specjalistycznych tachimetrów zrobotyzowanych. Budowę nowych elementów konstrukcyjnych – również zaprojektowanych jako sprężane – rozpoczęto dopiero po zakończeniu robót rozbiórkowych istniejącej konstrukcji. Nowe stropy wykonano na rzędnych odpowiadających planowanym funkcjom.

Oryginalną elewację z lat 60. zmieniono na podwójną, przeszkloną „skórę”, znacząco poprawiając w ten sposób izolacyjność termiczną i jednocześnie zapewniając odpowiednie nasłonecznienie pomieszczeń. Nowa elewacja została zaprojektowana tak, aby możliwie wiernie odzwierciedlać pierwotną, niebieską ścianę kurtynową wraz z układem jej słupków konstrukcyjnych.

Wnętrze muzeum zostało całkowicie przebudowane według projektu Johna Pawsona
Wnętrze muzeum zostało całkowicie przebudowane według projektu Johna Pawsona. Zorganizowano je wokół centralnego atrium. Fot. Philip Vile/Chelsfield Developments (KENSINGTON)

Wnętrze

Wnętrze muzeum przekryte żelbetowym zadaszeniem o kształcie paraboloidy hiperbolicznej zorganizowane jest wokół centralnego atrium, na które otwierają się pomieszczenia takie jak galerie, sale edukacyjne i wielofunkcyjne, kawiarnia czy sklep, dzięki czemu zwiedzający z łatwością orientują się w układzie budynku. W gmachu zaprojektowano dwie przestronne i wysokie galerie – jedną na parterze, drugą w piwnicy. We wnętrzach tych dominuje eksponowany beton o wyrazistej fakturze.

Kondygnacje podziemne muzeum
Oprócz dwóch kondygnacji nadziemnych budynek powiększono o dwie kondygnacje podziemne rozciągające się poza obrys głównej bryły i mieszczące dodatkowe galerie i audytorium na 200 osób. Dzięki takiej interwencji zwiększono powierzchnię budynku z 6000 m2 do 10 000 m2. Fot. Gareth Gardner/The Design Museum

W piwnicy zlokalizowano również główny magazyn oddzielony od ogólnodostępnych przestrzeni rozległym przeszkleniem, które umożliwia zwiedzającym oglądanie dzieł, tych które akurat nie są wystawiane. Poza nimi w podziemiu znajduje się także audytorium na 200 miejsc, poszerzające ofertę instytucji o możliwość organizacji konferencji i wykładów, oraz parking podziemny.

Rdzeń komunikacyjny muzeum stanowią centralne schody wyłożone dębiną. Wzdłuż balustrad i poręczy zamontowano linie diodowe LED, które prowadzą zwiedzających ku górze. Pomiędzy biegami schodów zaprojektowano wykładane skórą siedziska. Głównymi atrakcjami pierwszego piętra są sale do prowadzenia warsztatów oraz studio projektowe – zakłada się, że obsłużą do 60 000 osób rocznie. Na najwyżej położonej kondygnacji wyeksponowano nową kolekcję stałą, liczącą około 1000 eksponatów. Wśród nich znajdują się m.in. modele w skali 1:1: nowego londyńskiego pociągu metra, brytyjskiego systemu znaków drogowych, karabinu AK 47, a także interaktywnego symulatora wybiegu dla modelek. Z wnętrza zlokalizowanej na ostatniej kondygnacji restauracji można niemalże dotknąć charakterystycznego zadaszenia

Tagi:
Muzeum UCCA Dune w Qinhuangdao O najciekawszych aspektach technicznych nowego muzeum sztuki współczesnej, ukrytego pod wydmami na plaży Morza Żółtego, pisze Radosław Stach.
Muzeum Ruchu Ludowego w Warszawie Pracownia BDR Architekci zwyciężyła w konkursie na adaptację dawnej willi Narutowicza na potrzeby Muzeum Ruchu Ludowego.
Muzeum nauki i techniki Binhai w Tiencin W jednym z największych portów na świecie powstało muzeum nauki i techniki według projektu biura Bernard Tschumi Architects. Projektanci starali się, aby obiekt formą nawiązywał do industrialnej historii miejsca, stąd wprowadzenie stożkowatych brył inspirowanych fabrycznymi kominami. Stożki są nie tylko jednym z ważniejszych elementów wyrazu architektonicznego budynku, ale stanowią również trzony konstrukcyjne, definiując podział przestrzeni, doświetlając ją oraz umożliwiając zwiedzanie wzdłuż umocowanych wspornikowo na ich wewnętrznych ścianach ramp – pisze Radosław Stach.
Muzeum Ofiar Wielkiego Głodu w Kijowie To największy z przygotowywanych dotąd na Ukrainie projektów muzealnych. Za koncepcję gmachu i jego wystawę odpowiada Nizio Design International.
Szwajcaria – Polska 1:0 – Tomasz Żylski Władzom polskich miast dużo łatwiej przychodzi budowanie muzeów historycznych niż tych poświęconych sztuce. Zakończone fiaskiem rozmowy z Grażyną Kulczyk na temat współfinansowania ośrodka prezentującego jej kolekcję zdają się tylko ten fakt potwierdzać – pisze Tomasz Żylski.
Slow Art, Slow Architecture – o Muzeum Susch Grażyna Kulczyk Budżet kompleksu w Susch pozwoliłby na realizację większego, klasycznego miejskiego obiektu. Pytanie tylko, czy zależało mi na tysiącach „InstaArt’owiczów” czy na skupionych i przygotowanych odbiorcach sztuki współczesnej. Dla mnie sztuka jest indywidualnym, bardzo głębokim przeżyciem i dlatego tak, a nie inaczej myślę o architekturze muzeów – pisze Grażyna Kulczyk.