W 1975 roku po przebytym zawale i dłuższej rekonwalescencji Miron Białoszewski przeprowadził się na warszawską Pragę. To tutaj powstała powieść „Chamowo”, opowiadająca o dynamicznej urbanizacji dzielnicy. Ten i inne utworzy stały się punktem wyjścia dla wystawy „Znikające krajobrazy. Opowieść przestrzenna Mirona Białoszewskiego” w Muzeum Warszawskiej Pragi.
Wraz z nagraniami magnetofonowymi i fotografiami, wystawa przybiera formę mapy prawobrzeżnej Warszawy z lat 70. W przytoczonych cytatach z „Chamowa” Białoszewski opowiada o procesach urbanizacyjnych uwidoczniając to, co w ich trakcie znika: dzikie łąki, zielska, kąpieliska, krzaki, chwasty, ale też przydomowe ogródki, struktura ulic i stara zabudowa. Jednocześnie używa tej przestrzeni jako literackiej metafory starzenia się i przemijania. Rok z życia Białoszewskiego na „Chamowie” staje się kanwą bardzo osobistej, a jednocześnie wspólnej dla większości ludzi zamieszkujących duże miasta, „opowieści przestrzennej” o znikających krajobrazach w okresie gwałtownych przemian urbanistycznych.
„Znikające krajobrazy. Opowieść przestrzenna Mirona Białoszewskiego”15 czerwca - 10 października 2016 roku Muzeum Warszawskiej Pragi, oddział Muzeum Warszawy ul. Targowa 50/52 Warszawa
5
