Architektura MuratorWydarzeniaMartwe natury modernizmu – wystawa

Martwe natury modernizmu – wystawa

Prace Moniki Sosnowskiej, dokumentującej zwykle procesy wyburzania budynków, fotografującej odsłonięte instalacje czy elementy konstrukcyjne, na wystawie w Fundacji Galerii Foksal zyskiwały dodatkowe znaczenie. Dawny pawilon Związku Rzemiosła Polskiego, w którym dziś mieści się galeria, został przebudowany w 2014 roku według koncepcji szwajcarskiej pracowni Diener & Diener, wzbudzając szeroką dyskusję na temat obchodzenia się z dziedzictwem powojennego modernizmu.

Sosnowska wystawa
W niedawno przebudowanej siedzibie Fundacji Galerii Foksal przy ul. Górskiego w Warszawie do 30 stycznia 2016 roku można było oglądać wystawę Moniki Sosnowskiej – artystki wykorzystującej w swoich pracach elementy zaczerpnięte z architektury, fot. Bartosz Górka/FGF/ serwis prasowy

Wystawa Moniki Sosnowskiej w Fundacji Galerii Foksal, zatytułowana Martwa natura, przypomniała o niedawnej modernizacji siedziby galerii przy ul. Górskiego w Warszawie. Równocześnie, prezentacja podsuwała wątki dotychczas niespotykane w twórczości artystki, która wykorzystuje i przetwarza w swoich pracach elementy zaczerpnięte z architektury. Zdeformowane, czy w inny sposób zmodyfikowane, pozbawione utylitarnej funkcji, stają się autonomicznymi rzeźbami.

Cztery zaprezentowane prace kojarzyć się mogły z placem budowy, przelewającą się i tężejącą materią. Pierwszy obiekt, pokazywany na klatce schodowej, był betonowym blokiem, w którym zatopiono odlewy klamki. Drugi – to ciężka, a jednocześnie filigranowa plątanina czarnego pręta zbrojeniowego, na który nanizano zbitki betonu i kamieni, zawieszonego na haku u sufitu galerii. Przypominające „wnętrzności” budynków obiekty nasuwały na myśl temat powracający w pracach artystki, która dokumentuje procesy wyburzania budynków, fotografuje odsłonięte instalacje czy elementy konstrukcyjne. W salach Fundacji Galerii Foksal te zainteresowania zyskiwały dodatkowe znaczenie. Na przełomie 2014 i 2015 roku lekki pawilon wystawowy Związku Rzemiosła Polskiego (proj. Leszek Klajnert, 1963) został przebudowany na potrzeby FGF według koncepcji szwajcarskiej pracowni Diener & Diener, a nowy wyraz architektoniczny galerii wzbudził szeroką dyskusję wśród architektów, ogniskującą się wokół pytania o to, jak obchodzić się z dziedzictwem powojennego modernizmu („A-m” 5/2015).

Pytanie jest wciąż aktualne, mimo iż wiele znaczących przykładów tej architektury z Warszawy już znikło. Na miejscu wzniesionych po wojnie pawilonów Chemii i Supersamu i domu handlowego CDT wyrosły lub właśnie wyrastają nowe budynki. Wyburzenie czeka dawny salon meblowy Emilia (tymczasową siedzibę Muzeum Sztuki Nowoczesnej), a jak się ostatnio okazało prawdopodobnie również pawilon należący do klubu Syreni Śpiew przy ul. Szarej na Powiślu.

Tytuł wystawy przywodził na myśl skojarzenia biologiczne. Na najwyższym piętrze galerii znalazł się obiekt wyglądem przypominający metalowy kwiat, choć bryła betonu w kształcie odwróconego stożka i wyrastające z niej pręty równie dobrze kojarzyć się mogły z meduzą, zawieszoną w stanie chwiejnej równowagi pomiędzy podłogą a sufitem.

Odwołania do form organicznych to rzadkość w pracy artystki, a jednocześnie temat nieodległy od jej dotychczasowych zainteresowań. Kształty zaczerpnięte z natury należały do repertuaru inspiracji XX-wiecznych modernistycznych architektów. Znane jest zamiłowanie Le Corbusiera do zbierania i szkicowania wyrzuconych przez morskie fale muszli czy kamieni. Również w formie dachu słynnej kaplicy w Ronchamp doszukiwano się niekiedy inspiracji pancerzem kraba. Monumentalnym i surowym pracom Sosnowskiej te biologiczne skojarzenia nadają nowy, liryczny wyraz.

Tagi:
Monika Sosnowska: topografie modernizmu. Monografia dorobku artystyki w warszawskiej Zachęcie Najnowsza wystawa w Zachęcie to pierwsza tak duża monograficzna prezentacja dorobku Moniki Sosnowskiej organizowana w Polsce. Na przykładzie zebranych prac, konsekwentnie poddających rewizji tradycje modernistyczne w architekturze, można prześledzić konceptualizację i przemiany jej twórczości, od inspiracji charakterystycznym kodem stylu międzynarodowego, przez nowe odczytanie powojennych utopii w architekturze, po fascynację konstrukcjami kratownicowymi Władimira Szuchowa. „Architektura-murator” jest patronem medialnym ekspozycji.
MuFo: wystawa w Muzeum Fotografii. Wyniki konkursu Poznaliśmy wyniki konkursu na projekt wystawy stałej w nowej siedzibie Muzeum Fotografii MuFo w Krakowie. Jury postanowiło przyznać tylko dwie nagrody. Pierwszą zdobyło JAZ+Architekci, drugą – Pracownia Macieja Siudy.
Europejskie dziedzictwo ze znakiem jakości. Nagrody Europa Nostra 2020 Nagrody Dziedzictwa Europejskiego / Europa Nostra 2020 otrzymało 21 projektów z 15 krajów, a wśród nich dwa, w których realizację zaangażowana była Polska.
Cały świat to Bauhaus! Idee Bauhausu w Warszawie do 21 czerwca Wystawa „Cały świat to Bauhaus” w ośmiu sekcjach prezentuje najważniejsze idee słynnej szkoły projektowania i ich wpływ na wszystkie sfery codziennego życia. Ekspozycji towarzyszy bogaty program przygotowany przez SARP i Instytut Goethego w Warszawie.
Architektura krajów wyszehradzkich 1945-1989 Do 23 lutego w warszawskim Zodiaku można oglądać wystawę „Iconic Ruins? Architektura krajów wyszehradzkich 1945-1989”. Ekspozycja prezentuje najważniejsze realizacje Polski, Czechosłowacji i Węgier z jednej strony jako wyraz ambicji socjalistycznych władz, z dugiej innowacyjnych pomysłów ówczesnych architektów. Polską kuratorką wystawy jest Anna Cymer.
Muzeum Woli – nowe otwarcie Po trwającej trzy lata modernizacji Muzeum Woli znów zostało otwarte dla zwiedzających. Nową aranżację wnętrz zabytkowego pałacu przy ulicy Srebrnej zaprojektowała pracownia ARE Stiasny/Wacławek.