Architektura MuratorKrytykaZ archiwum „Architektury”: Richard Buckminster Fuller

Z archiwum „Architektury”: Richard Buckminster Fuller

W cyklu Z archiwum przypominamy artykuł Waldemara Łysiaka „Richard Buckminster Fuller – geniusz konstrukcji jutra”, który ukazał się w „Architekturze” nr 4-5/1970. O współczesny komentarz poprosiliśmy Krzysztofa Koszewskiego, dziekana Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej.

Z archiwum „Architektury”: Richard Buckminster Fuller
The Montreal Biosphère, pawilon Stanów Zjednoczonych na Expo 67 w Montrealu, proj. Richard Buckminster Fuller, fot. Guilhermeduartegarcia / CC BY-SA 3.0

Kiedy znany pisarz komentuje twórczość legendarnego architekta, musi wyjść z tego interesujące dzieło. Tak też jest w tym przypadku. Przypominamy artykuł Waldemara Łysiaka z numeru 4-5/1970 „Architektury” pt. Richard Buckminster Fuller – geniusz konstrukcji jutra. Pisarz traktuje bohatera swojego tekstu z czułością, próbując najpierw zarysować jego koncepcje, następnie fascynujący życiorys, po to, by przejść do niezwykłych osiągnięć tego amerykańskiego architekta, konstruktora, kartografa i filozofa. Sam Fuller określał swoją twórczość mianem laboratorium poszukiwań architektonicznych, nic zatem dziwnego, że o komentarz do publikacji poprosiliśmy Krzysztofa Koszewskiego, dziekana Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, zajmującego się zastosowaniem nowych technologii w architekturze.

Z archiwum „Architektury”: pawilon Polski na Expo 1958 w Brukseli W cyklu „Z archiwum” publikujemy opracowany na Expo 1958 w Brukseli, lecz niezrealizowany projekt polskiego pawilonu oraz podsumowanie owej wystawy, wraz ze współczesnym komentarzem Natalii Paszkowskiej.
Wacław Zalewski – intuicja inżyniera Legendarny polski konstruktor, profesor amerykańskiej uczelni MIT, mówi o tym, co w architekturze było wczoraj, ale też o tym, co jest dziś. Z czego jest najbardziej dumny? Jak narodziły się katowicki Spodek i warszawski Supersam? Co myśli o odtworzeniu Supersamu i odbudowie kielichów dworca w Katowicach? A także – jak wyglądało projektowanie w czasach PRL-u i współpraca z najbardziej wtedy znanymi polskimi architektami.
Tagi:
Autor: (Red.)
O masztach i iglicach – wystawa przypominająca postać Stanisława Hempla Jedną z wystaw przygotowanych z okazji obchodów stulecia odzyskania niepodległości będzie... Historia masztów oświetleniowych z placu Teatralnego w Warszawie. Ekspozycja w holu Teatru Wielkiego – Opery Narodowej przypomina postać profesora Stanisława Hempla. Zobaczymy m.in. innowacyjne projekty masztów jego autorstwa, w tym makiety konstrukcji z wystawy światowej w Paryżu z 1937 roku i Ziem Odzyskanych we Wrocławiu z 1948 roku.
FWS 35 PD FWS 35 PD to panoramiczna fasada wchodząca w skład nowej platformy Schüco FWS, obejmującej rozwiązania kompatybilnych konstrukcji fasadowych o szerokości czołowej profilu od 35 do 80 mm. Przy minimalnych szerokościach konstrukcji podziały szkła są praktycznie niewidoczne. Z fasadą można łączyć stolarkę okien i drzwi Schüco o dowolnych typach otwarcia. Rozwiązanie osiąga termoizolacyjność na poziomie Uf≥0,9 W/m2K. Fasada dostępna jest w klasie antywłamaniowej RC2. Istnieje możliwość montażu okuć mechatronicznych Schüco TipTronic.
Carbon Fibre Research Pavilion. Filigranowa konstrukcja z włókna węglowego Zrealizowany przez studentów i wykładowców Institute for Computational Design oraz Institute of Building Structures and Structural Design at the University of Stuttgart budynek to eksperymentalna konstrukcja wykonana z włókna węglowego. Pawilon o rozpiętości przeszło ośmiu metrów waży zaledwie 320 kilogramów  
Konstrukcja "Rozciąganego pawilonu" architekta Jakuba Szczęsnego na dziedzińcu CSW Architektura przyszłości w komputerowej wersji high-tech wykształciła swoją własną, łatwo rozpoznawalną estetykę animacji i wizualizacji, ograniczonych możliwościami programów komputerowych. W kontekście wciąż poszerzającej się przestrzeni wirtualnej, tworzącej światy równolegle i ich nową architekturę warto jednak powrócić do kwestii dotyczących najbardziej podstawowych fizycznych relacji ciało-przestrzeń.
Centrum Nauki Kopernik. Innowacyjne rozwiązania konstrukcyjne Warszawski budynek zaprojektowany przez śląską pracownię RAr-2 Laboratorium Architektury z architektem Janem Kubecem na czele został nominowany do najważniejszej europejskiej nagrody architektonicznej Miesa van der Rohe