Museu da Geira

Kamienny budynek schowany częściowo pod ziemią przecina droga. Muzeum stanowi integralną część parku narodowego w Peneda-Geres. Autorzy: portugalskie studio Arquitectura e Design Lda

fotka z /zdjecia/Museu_da_Geira_05_art.jpg
Museu da Geira (Muzeum da Geira)Campos Gerês – Terras do Bouro, Portugal
AutorzyJ. M. Carvalho Araújo, Arquitectura e Design Lda.
Współpraca autorskaJoel Moniz, Joao Duarte, Alexandre Branco
InwestorTown Hall
Data realizacji (koniec)2007

Jest parę sposobów by zrealizować projekt, zachowując wrodzone cechy otoczenia, respektując żądania a rola architekta może być mniej lub bardziej inwazyjna. Carvalho Araújo kierując się poczuciem wewnętrznej harmonii naszkicował prostą i wyraźną strukturę utrzymującą silną tożsamość z otoczeniem.

Architekt zaprojektował Muzeum, wykorzystując spadek terenu. Użył przy tym form i materiałów, które powodują minimalną ingerencję w zastałą przestrzeń. To było niezbędne przy wyborze koncepcji projektu, który pasowałby do założeń parkowych. Najlepszym rozwiązaniem było część budynku ukryć pod ziemią. Araújo zdecydował więc poszerzyć pracę horyzontalnie, zdobywając upragnioną harmonię. Szczególną uwagę poświęcono aspektom wnętrza takim jak światło i wentylacja.

Kamienne ściany Muzeum przecina droga. Droga jest aluzją, z drugiej zaś strony dzieli strukturę, definiując przestrzeń. Obiekt wydaje się być większym niż to jest w rzeczywistości. Projekt zaczyna się na linii ziemi, na pierwszych metrach rampy. Płaski dach to rodzaj platformy na kształt litery "L", który pokryto ziemią. Schodząc po pochylni dochodzimy do szklanych drzwi, które prowadzą do niewielkiej sali wystawowej. Wewnętrzne dziedzińce o różnych formach, zaspokajają wymogi Muzeum, a światło organizuje betonową przestrzeń, wykluczając uczucie bycia w bezkresnym wnętrzu. Strefa puliczna muzealnego korytarza wokół sal ekspozycyjnych, obejmuje restaurację i audytorium otwarte na obydwu jej końcach.

Zdjęcia: Pedro Lobo

Muzeum UCCA Dune w Qinhuangdao O najciekawszych aspektach technicznych nowego muzeum sztuki współczesnej, ukrytego pod wydmami na plaży Morza Żółtego, pisze Radosław Stach.
Muzeum Ruchu Ludowego w Warszawie Pracownia BDR Architekci zwyciężyła w konkursie na adaptację dawnej willi Narutowicza na potrzeby Muzeum Ruchu Ludowego.
Muzeum nauki i techniki Binhai w Tiencin W jednym z największych portów na świecie powstało muzeum nauki i techniki według projektu biura Bernard Tschumi Architects. Projektanci starali się, aby obiekt formą nawiązywał do industrialnej historii miejsca, stąd wprowadzenie stożkowatych brył inspirowanych fabrycznymi kominami. Stożki są nie tylko jednym z ważniejszych elementów wyrazu architektonicznego budynku, ale stanowią również trzony konstrukcyjne, definiując podział przestrzeni, doświetlając ją oraz umożliwiając zwiedzanie wzdłuż umocowanych wspornikowo na ich wewnętrznych ścianach ramp – pisze Radosław Stach.
Muzeum Ofiar Wielkiego Głodu w Kijowie To największy z przygotowywanych dotąd na Ukrainie projektów muzealnych. Za koncepcję gmachu i jego wystawę odpowiada Nizio Design International.
Szwajcaria – Polska 1:0 – Tomasz Żylski Władzom polskich miast dużo łatwiej przychodzi budowanie muzeów historycznych niż tych poświęconych sztuce. Zakończone fiaskiem rozmowy z Grażyną Kulczyk na temat współfinansowania ośrodka prezentującego jej kolekcję zdają się tylko ten fakt potwierdzać – pisze Tomasz Żylski.
Slow Art, Slow Architecture – o Muzeum Susch Grażyna Kulczyk Budżet kompleksu w Susch pozwoliłby na realizację większego, klasycznego miejskiego obiektu. Pytanie tylko, czy zależało mi na tysiącach „InstaArt’owiczów” czy na skupionych i przygotowanych odbiorcach sztuki współczesnej. Dla mnie sztuka jest indywidualnym, bardzo głębokim przeżyciem i dlatego tak, a nie inaczej myślę o architekturze muzeów – pisze Grażyna Kulczyk.