Architektura MuratorStudenciBridge The Gap – centrum wielofunkcyjne w Rotterdamie

Bridge The Gap – centrum wielofunkcyjne w Rotterdamie

Bridge The Gap to koncepcja mostu kubaturowego w Rotterdamie, której celem jest zwrócenie uwagi na powiązania architektury ze współczesnym problemami cywilizacyjnymi. Skupia się przede wszystkim na aspekcie zanikania bioróżnorodnosci w miastach oraz responsywności architektury z użytkownikiem.

Bridge The Gap – centrum wielofunkcyjne w Rotterdamie
Autor: Weronika Graś
Uczelnia: Politechnika Wrocławska, Wydział Architektury
Kierunek: studia II stopnia, architektura w języku angielskim
Promotor: dr inż.arch. Ada Kwiatkowska
Nagroda: wyróżnienie w międzynarodowym konkursie Laka Competition'21. Architecture Reacts 2020

Idea projektu dotyka szerszego kontekstu środowiska i stawia pytania o przyszłość miast. Proponowane rozwiązanie to sugestia, że ​​w dynamicznie rozwijającym się świecie nastawionym na wykorzystanie technologii nie powinniśmy zapominać o rozwiązaniach bardzo podstawowych - jak dostęp do natury, świeżego powietrza czy wody. Bridge The Gap reprezentuje nową typologię ośrodka rekreacyjnego. To idea, że życie w gęstej strukturze miejskiej wcale nie oznacza, iż ​​ludzie nie mają dostępu do terenów zielonych i bioróżnorodnych. Mogą je znaleźć i wykorzystać jako farmy publiczne, biofiliczne przestrzenie coworkingowe lub zielone wystawy. Tego rodzaju ośrodek mógłby przynieść niewielką poprawę w skali lokalnej, ale z czasem miałby znaczący wpływ na jakość naszego życia i zmianę klimatu. Dlatego prezentowany obiekt staje się  przykładem zielonej, aktywnej przestrzeni integrującej człowieka z naturą. Dodatkowo podkreśla istotny wpływ edukacji na temat podejścia bioklimatycznego w architekturze. Ponadto, jest to próba zamanifestowania konieczności bardziej ekologicznego kierunku rozwoju i transformacji z postindustrialnej opuszczonej przestrzeni portu Merwe-Vierhaven w przestrzeń tętniącą życiem, różnorodną i kolorową.

Na każdej z głównych kondygnacji stworzony został inny biotop, odrębny mikroświat, z różnorodną funkcją, nasłonecznieniem i atmosferą. Dzięki temu obiekt ewoluuje w czasie, zmienia się razem z roślinnością, która go współtworzy.

Poziom podwodny jest najciemniejszy, najbardziej tajemniczy i zapewnia kontakt z nieznanym światem biotopu wodnego. Wysoka transparentność przestrzeni zapewnia wizualny dostęp do atmosfery podwodnej. Zwiedzający mogą poczuć się jak podczas nurkowania i odkryć wyjątkowy świat nieznanego im środowiska. Wewnętrzne patio wodne są wyposażone w specyficzne podwodne gatunki roślin.

Parter to główna ścieżka spacerowa. Na tym poziomie spełniamy podstawową funkcję mostu, czyli komunikacja dodatkowo wyposażana w miejsca rekreacyjne z niską roślinnością, miejsca siedzące wokół pływającej zieleni i wiszące rośliny. Biotopy, które tu spotykamy to: lilia wodna, cattail, a także gatunki pnące, jak bluszcz, aristolochia czy wisteria sinensis.

Poziom +6m z roślinami takimi jak monstera, chamedora, ficus, ceropegia itp. wraz z zewnętrznymi zielonymi kieszeniami na elewacji, tworzy niezwykle biofilną przestrzeń do pracy, nauki, spotkań.

Najwyższy poziom posiada dostęp do tarasu na dachu. To jasna, pełna światła dziennego, i pięknych widoków na miasto i port przestrzeń. Ogród na dachu utrzymany jest w charakterze naturalnym, wręcz łąkowym.

Architektura pozostawia też miejsce na interakcję użytkowników. Za pomocą systemu ruchomych platform, mogą oni dostosowywać przestrzeń w zależności od indywidualnych potrzeb. Zastosowanie innowacyjnych rozwiązań materiałowych jak zielone kieszenie na elewacji z hydroceramiki, dodatkowo podkreślają nowatorski i koncepcyjny charakter pracy. To swoisty manifest rozważający kierunek rozwoju przyszłej architektury oraz metafora wzajemnych połączeń użytkownika, technologii oraz środowiska.

Architektura i woda Woda stanowi jednocześnie zagrożenie, ale i turystyczną atrakcję. W tym numerze o zmaganiach projektantów z wodnym żywiołem w warunkach zmieniającego się klimatu – od zapór i hydroelektrowni na obszarach chronionego krajobrazu przez ekologiczne przestrzenie publiczne służące retencji po modne pływające domy – pisze Grzegorz Stiasny.
Schody do nieba przy dworcu Rotterdam Centraal Tymczasowa instalacja z rusztowań prowadzi na dach sąsiadującego z dworcem gmachu kina Kriterion. Obiekt powstał według projektu pracowni MVRDV.
Koncepcja szkoły podstawowej jako przykład obiektu, który buduje świadomość ekologiczną od najmłodszych lat Głównym założeniem naszego projektu było stworzenie obiektu proekologicznego o prostym układzie funkcjonalnym, który poprzez atrium otwiera się na sąsiednią działkę. Chcieliśmy również zwrócić uwagę na budowanie świadomości ekologicznej w uczniach od najmłodszych lat.
Koło Naukowe InStructA na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej Koło Naukowe InStructA od kilkunastu lat realizuje i bada różnorodne instalacje tymczasowe. Zmieniają się ludzie, podejmowane tematy, ale zawsze dążymy do realizacji powstałych konceptów. Ostatnią z inicjatyw jest poszukiwanie struktur, które zapewniałyby tani i szybki montaż przy możliwości wielokrotnego wykorzystania i łatwego przechowywania tymczasowego obiektu.
Rekonstrukcja średniowiecznej Bramy Mikołajskiej II we Wrocławiu Celem projektu była rekonstrukcja nieistniejącej już średniowiecznej Bramy Mikołajskiej II wchodzącej w skład Fortyfikacji Miejskich Wrocławia. Rekonstrukcja w postaci cyfrowego modelu 3D obejmuje 3 główne fazy rozwoju bramy na przestrzeni wieków.
Projektowanie elementarne na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej Pierwszoroczni studenci projektowania są zwykle pogubieni, wędrują we mgle, poszukują. Zadaniem prowadzących nie jest narysowanie im mapy ani wskazanie jednoznacznej drogi. Naszym celem jest błądzenie razem z nimi, nawet jeśli mamy swoje utarte szlaki.
Woda jako nowe środowisko życia Projekt ma na celu poszukiwanie nowego modelu zamieszkania w strefie zagrożonej powodziami. Ideą pracy było twórcze rozwinięcie popularnego motywu pływającego domu. Głównymi myślami przewodnimi Motion Onions było zaprojektowanie osiedla odpornego na wahania poziomu wód oraz gwałtowne przepływy sztormowe, które równocześnie nosi cechy struktury zrównoważonej.
Jednorodzinne domy przyszłości W ramach przedmiotu Projektowanie domów jednorodzinnych na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej prowadzonych przez Annę Bać i Krzysztofa Cebrata, studenci drugiego roku architektury mierzyli się ze współczesnymi problemami zamieszkiwania poszukując ich rozwiązań w postaci architektury o zredukowanym negatywnym wpływie na środowisko naturalne.