Architektura MuratorStudenciBridge The Gap – centrum wielofunkcyjne w Rotterdamie

Bridge The Gap – centrum wielofunkcyjne w Rotterdamie

Bridge The Gap to koncepcja mostu kubaturowego w Rotterdamie, której celem jest zwrócenie uwagi na powiązania architektury ze współczesnym problemami cywilizacyjnymi. Skupia się przede wszystkim na aspekcie zanikania bioróżnorodnosci w miastach oraz responsywności architektury z użytkownikiem.

Bridge The Gap – centrum wielofunkcyjne w Rotterdamie
Autor: Weronika Graś
Uczelnia: Politechnika Wrocławska, Wydział Architektury
Kierunek: studia II stopnia, architektura w języku angielskim
Promotor: dr inż.arch. Ada Kwiatkowska
Nagroda: wyróżnienie w międzynarodowym konkursie Laka Competition'21. Architecture Reacts 2020

Idea projektu dotyka szerszego kontekstu środowiska i stawia pytania o przyszłość miast. Proponowane rozwiązanie to sugestia, że ​​w dynamicznie rozwijającym się świecie nastawionym na wykorzystanie technologii nie powinniśmy zapominać o rozwiązaniach bardzo podstawowych - jak dostęp do natury, świeżego powietrza czy wody. Bridge The Gap reprezentuje nową typologię ośrodka rekreacyjnego. To idea, że życie w gęstej strukturze miejskiej wcale nie oznacza, iż ​​ludzie nie mają dostępu do terenów zielonych i bioróżnorodnych. Mogą je znaleźć i wykorzystać jako farmy publiczne, biofiliczne przestrzenie coworkingowe lub zielone wystawy. Tego rodzaju ośrodek mógłby przynieść niewielką poprawę w skali lokalnej, ale z czasem miałby znaczący wpływ na jakość naszego życia i zmianę klimatu. Dlatego prezentowany obiekt staje się  przykładem zielonej, aktywnej przestrzeni integrującej człowieka z naturą. Dodatkowo podkreśla istotny wpływ edukacji na temat podejścia bioklimatycznego w architekturze. Ponadto, jest to próba zamanifestowania konieczności bardziej ekologicznego kierunku rozwoju i transformacji z postindustrialnej opuszczonej przestrzeni portu Merwe-Vierhaven w przestrzeń tętniącą życiem, różnorodną i kolorową.

Na każdej z głównych kondygnacji stworzony został inny biotop, odrębny mikroświat, z różnorodną funkcją, nasłonecznieniem i atmosferą. Dzięki temu obiekt ewoluuje w czasie, zmienia się razem z roślinnością, która go współtworzy.

Poziom podwodny jest najciemniejszy, najbardziej tajemniczy i zapewnia kontakt z nieznanym światem biotopu wodnego. Wysoka transparentność przestrzeni zapewnia wizualny dostęp do atmosfery podwodnej. Zwiedzający mogą poczuć się jak podczas nurkowania i odkryć wyjątkowy świat nieznanego im środowiska. Wewnętrzne patio wodne są wyposażone w specyficzne podwodne gatunki roślin.

Parter to główna ścieżka spacerowa. Na tym poziomie spełniamy podstawową funkcję mostu, czyli komunikacja dodatkowo wyposażana w miejsca rekreacyjne z niską roślinnością, miejsca siedzące wokół pływającej zieleni i wiszące rośliny. Biotopy, które tu spotykamy to: lilia wodna, cattail, a także gatunki pnące, jak bluszcz, aristolochia czy wisteria sinensis.

Poziom +6m z roślinami takimi jak monstera, chamedora, ficus, ceropegia itp. wraz z zewnętrznymi zielonymi kieszeniami na elewacji, tworzy niezwykle biofilną przestrzeń do pracy, nauki, spotkań.

Najwyższy poziom posiada dostęp do tarasu na dachu. To jasna, pełna światła dziennego, i pięknych widoków na miasto i port przestrzeń. Ogród na dachu utrzymany jest w charakterze naturalnym, wręcz łąkowym.

Architektura pozostawia też miejsce na interakcję użytkowników. Za pomocą systemu ruchomych platform, mogą oni dostosowywać przestrzeń w zależności od indywidualnych potrzeb. Zastosowanie innowacyjnych rozwiązań materiałowych jak zielone kieszenie na elewacji z hydroceramiki, dodatkowo podkreślają nowatorski i koncepcyjny charakter pracy. To swoisty manifest rozważający kierunek rozwoju przyszłej architektury oraz metafora wzajemnych połączeń użytkownika, technologii oraz środowiska.

Architektura i woda Woda stanowi jednocześnie zagrożenie, ale i turystyczną atrakcję. W tym numerze o zmaganiach projektantów z wodnym żywiołem w warunkach zmieniającego się klimatu – od zapór i hydroelektrowni na obszarach chronionego krajobrazu przez ekologiczne przestrzenie publiczne służące retencji po modne pływające domy – pisze Grzegorz Stiasny.
Schody do nieba przy dworcu Rotterdam Centraal Tymczasowa instalacja z rusztowań prowadzi na dach sąsiadującego z dworcem gmachu kina Kriterion. Obiekt powstał według projektu pracowni MVRDV.
Next Wave Habitat - międzynarodowe warsztaty architektoniczno-urbanistyczne Zapraszamy na międzynarodowe warsztaty architektoniczno-urbanistyczne Next Wave Habitat, które odbędą się 2-5 listopada 2021 we Wrocławiu. Gościem specjalnym będzie prof. Keesa Christiaanse. Wydarzenie organizwowane jest przez Koło Naukowe Habitat Now z Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej.
Dom Kobiet w Senegalu Projekt Weroniki Piotrowskiej, Agnieszki Laski, Victori Gnot, Roksany Gleizner, Magdaleny Banasik powstał w ramach  konkursu  – Kaira Looro 2021 - Dom Kobiet. Wyzwaniem tegorocznej edycji było zaprojektowanie domu dla kobiet, który ma na celu promowanie równości płci jako kluczowego czynnika w rozwoju obszarów wiejskich.    
Sun school we Wrocławiu Ideą projektu jest słońce, znane nam z dziecięcych rysunków. Duży środek i odchodzące od niego promienie. W każdym z nich znalazło się miejsce dla innej funkcji – administracji, bloku sportowego, oddziału dzieci młodszych. Z rozwinięcia prostego układu  powstało słońce napędzane słońcem, gospodarujące wodą deszczową i otoczone terenami zielonymi, osłoniętymi od wiatru.
Koncepcja szkoły podstawowej jako przykład obiektu, który buduje świadomość ekologiczną od najmłodszych lat Głównym założeniem naszego projektu było stworzenie obiektu proekologicznego o prostym układzie funkcjonalnym, który poprzez atrium otwiera się na sąsiednią działkę. Chcieliśmy również zwrócić uwagę na budowanie świadomości ekologicznej w uczniach od najmłodszych lat.
Koło Naukowe InStructA na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej Koło Naukowe InStructA od kilkunastu lat realizuje i bada różnorodne instalacje tymczasowe. Zmieniają się ludzie, podejmowane tematy, ale zawsze dążymy do realizacji powstałych konceptów. Ostatnią z inicjatyw jest poszukiwanie struktur, które zapewniałyby tani i szybki montaż przy możliwości wielokrotnego wykorzystania i łatwego przechowywania tymczasowego obiektu.
Rekonstrukcja średniowiecznej Bramy Mikołajskiej II we Wrocławiu Celem projektu była rekonstrukcja nieistniejącej już średniowiecznej Bramy Mikołajskiej II wchodzącej w skład Fortyfikacji Miejskich Wrocławia. Rekonstrukcja w postaci cyfrowego modelu 3D obejmuje 3 główne fazy rozwoju bramy na przestrzeni wieków.