Architektura MuratorStudenciZajęcia on-line na Politechnice Białostockiej: rozmowa z Natalią Mąką, nową ambasadorką „Architektury-murator”

Zajęcia on-line na Politechnice Białostockiej: rozmowa z Natalią Mąką, nową ambasadorką „Architektury-murator”

Projekty grupowe robię w zgranym zespole. Korzystamy z Skype’a ze względu na możliwość udostępniania ekranu. Dzwonimy, rozmawiamy ze sobą tyle, ile potrzebujemy. Nawet po kilkanaście godzin dziennie. Jest jedna wada: część osób z grupy ma problemy z internetem. Najbardziej uciążliwy jest czas przesyłania plików między sobą, trwa dość długo, często ponad godzinę – o prowadzonej zdalnie nauce na Wydziale Architektury Politechniki Białostockiej rozmawiamy ze studentką Natalią Mąką, nową ambasadorką „Architektury-murator”.

Zajęcia on-line na Politechnice Białostockiej: rozmowa z Natalią Mąką, nową ambasadorką „Architektury-murator”
Screen platformy Centrum Kształcenia Zdalnego Politechniki Białostockiej; fot. Natalia Mąka  

Weronika Konior: Jakie dostrzegasz plusy i minusy prowadzenia zajęć on-line?
Natalia Mąka:
Wykłady odbywają się na platformie Centrum Kształcenia Zdalnego Politechniki Białostockiej. Jako studenci mamy za zadanie wyszukiwać zajęcia, a następnie dołączyć do nich. Wadą często jest problem z internetem. Zdarza się, że coś przycina, coś się nie pokazuje – problemy te występują zarówno u profesorów, jak i u nas, studentów. Początkowo wszystkie projekty były omawiane indywidualnie. Nie wiedzieliśmy, na jakim etapie są pozostali studenci. Dziś projekty są omawiane w mniejszych grupach, abyśmy mogli posłuchać, jakie najczęstsze błędy popełniamy.

WK: W jaki sposób prowadzone są obecnie korekty projektów?
NM:
Zajęcia prowadzone są na różne sposoby. Ulegały zmianie na przestrzeni czasu, dopracowywano rozwiązania w zależności od potrzeb. Większość projektów wysyłamy w formie plików na maila lub umieszczamy na wspólnym dysku. Następnie korekty odbywają się indywidualnie poprzez rozmowę telefoniczną lub przez Skype, z możliwością udostępniania ekranu, oraz w grupie projektowej przez komunikator grupowy. O kolejności konsultacji często decyduje kolejność nadesłania prac.

WK: Jak wygląda praca grupowa?
NM:
Robię projekty grupowe w zgranym zespole. Korzystamy z Skype’a ze względu na możliwość udostępniania ekranu. Dzwonimy, rozmawiamy ze sobą tyle, ile potrzebujemy. Nawet po kilkanaście godzin dziennie. Jest jedna wada, część osób z grupy ma problemy z internetem. Najbardziej uciążliwy jest czas przesyłania plików między sobą, trwa dość długo, często ponad godzinę. Na uczelni spotykaliśmy się razem, dopracowując projekty, siedząc obok siebie, choć często były problemy ze znalezieniem czasu. Teraz mamy trochę większą elastyczność. Myślę, że po powrocie na uczelnię zaczniemy częściej korzystać z możliwości Skype i internetu niż przed epidemią.

WK: A czy uległa zmianie jakość prowadzenia zajęć?
NM:
Długość wykładów, które odbywają się przez CKZ, pozostaje bez zmian. Podczas konsultacji osobistych łatwiej się porozumieć. Mailowo czy podczas rozmowy z kamerą często pozostają niedopowiedzenia, kontakt jest utrudniony. Nie tracimy jednak czasu na czekanie na swoją kolej na konsultacje na wydziale, możemy pracować nad innymi projektami.

Czytaj też: Architektura: studia w Polsce. Jak wyglądają, jak się dostać, gdzie najlepiej studiować architekturę |

WK: Łatwiej, czy trudniej zmobilizować się do pracy?
NM:
Z tym jest różnie. Podczas panującej sytuacji wróciłam do rodzinnego domu. Wcześniej wracałam tylko co któryś weekend. Starałam się zrobić wtedy jak najwięcej rzeczy przed powrotem. Dom był miejscem spędzenia czasu z rodzicami i rodzeństwem, odpoczynku od natłoku pracy. Ciężko było zmienić takie przyzwyczajenie. Ten kierunek jest bardzo pracochłonny, a w domu jest wiele rzeczy rozpraszających. Z drugiej strony czas, który poświęcałam na dotarcie na uczelnię, mogę przeznaczyć na pracę nad projektami lub odpoczynek.

Natalia Mąka – studentka I stopnia Architektury na Politechnice Białostockiej, współorganizatorka oraz jedna z autorek prac wystawy „Od Wsi do miasta” zorganizowanej na uczelni. Uczestniczka konkursów architektonicznych. Stypendystka Rektora Politechniki Białostockiej.

Zajęcia on-line na Politechnice Białostockiej: rozmowa z Natalią Mąką, nową ambasadorką „Architektury-murator”
Zajęcia z historii sztuki na Wydziale Architektury Politechniki Białostockiej; fot. Natalia Mąka
Cyfrowe platformy, miasto i pandemia Pandemia przyspieszyła nowy podział miejskich ról. W miejsce rządów, które nie były w stanie zaspokoić różnych potrzeb w czasie lockdownu, kiedy ludzie nie mogli wychodzić z domu, pojawiły się platformy cyfrowe. Weszły w tę lukę i zajęły quasi-rządowe pozycje. Autorzy książki Platform Urbanism and Its Discontents oraz wystawy w austriackim pawilonie na tegorocznym biennale w Wenecji o wpływie na miasto internetowych graczy, takich jak Google, Uber czy Airbnb.
Vicente Guallart: Miasto samowystarczalne Ludzie powinni wytwarzać żywność czy energię lokalnie, globalnie będąc połączeni siecią informacyjną. Jesteśmy już do niej podłączeni, ale musimy zacząć produkować potrzebne nam rzeczy w pobliżu miejsca zamieszkania, aby zabezpieczyć własną przyszłość. Hiszpański architekt Vicente Guallart o mieście i architekturze, które mogłyby stać się odpowiedzią na wyzwania związane z takimi kryzysami, jak pandemia.
Rynek nieruchomości a pandemia Wbrew początkowym obawom związanym z COVID-19 kryzys prawie ominął branżę budowlaną. Pandemia, która jest z nami już ponad rok, zaczyna implikować jednak nowe tendencje na rynku nieruchomości. O to, jaki mają one wpływ na projektowanie, pytamy przedstawicieli największych polskich biur architektonicznych.
Second Home: biuro postpandemiczne? Jak będziemy pracować po pandemii? Eksperci w branżowych mediach nie ustają w spekulacjach, przewidując m.in. większą popularność pracy zdalnej, wielofunkcyjnych, łatwych do reorganizacji przestrzeni serwisowanych, a przede wszystkim nowoczesnych technologii, pozwalających ograniczyć bezpośredni kontakt z innymi. Dodatkowym, ważnym aspektem jest też wprowadzanie natury do wnętrz. Architekci z hiszpańskiego studia Selgascano poszli o krok dalej. Zamiast przenieść ogród do biura, przenieśli biuro do ogrodu.
Epidemie, klimat, energia i architektura: Philippe Rahm Budujesz wieżę nie dlatego, że chcesz pokazać, jaki jesteś bogaty, ale dlatego, że masz możliwość to zrobić. Dziś ważne jest uświadomienie sobie, jakie rozwiązania stosowaliśmy zanim masowo zaczęliśmy wykorzystywać paliwa kopalne. Szwajcarski architekt o swojej wizji dziejów architektury oraz jej przyszłości w obliczu dzisiejszego kryzysu związanego z pandemią i globalnym ociepleniem w rozmowie z Agnieszką Radziszewską.
Muzeum kontra pandemia Z powodu pandemii drastyczne spadki w liczbie zwiedzających zanotowały nawet największe muzea na świecie. Luwr odwiedziło o 72% mniej gości niż w roku 2019, a Rijksmuseum o 75%. Jak muzea radzą sobie w trudnym czasie covidowych lockdownów? I w jaki sposób w związku z tym zmienią się w przyszłości?