Architektura MuratorTechnikaAdaptacja kamieniołomów w prowincji Zhejiang w Chinach

Adaptacja kamieniołomów w prowincji Zhejiang w Chinach

Transformacja kamieniołomów w miejsca służące turystom i lokalnej społeczności, przy jak najmniejszej ingerencji w ich formę, przyczynia się do rewitalizacji krajobrazu i regionu – imponujący chiński projekt opisuje Wiktor Kowalski.

Adaptacja kamieniołomów w prowincji Zhejiang w Chinach
Adaptacja kamieniołomów w Chinach, proj. DnA Design and Architecture; fot. Wang Ziling © DnA_Design and Architecture

Prefekturę Jinyun w prowincji Zhejiang pokrywają zalesione wzgórza, między którymi płyną kręte rzeki. Ten imponujący krajobraz, który od zawsze stanowił źródło inspiracji, nazywany jest też często krainą baśni. Charakteryzuje się ciepłym i wilgotnym klimatem subtropikalnym monsunowym. Takie ukształtowanie terenu prowincja zawdzięcza skałom tufowym stanowiącym pozostałość po aktywności wulkanicznej w regionie. Przez wiele wieków skała ta była cenionym surowcem, chętnie wydobywanym przez lokalną ludność jako materiał budowlany. Świadectwem tego są rozsiane po okolicy opuszczone kamieniołomy, których jest blisko 3000. Charakteryzują się niewielkimi rozmiarami wynikającymi z faktu, że były prowadzone przeważnie jako rodzinne interesy, a kamień wydobywano ręcznie. Każdy z porzuconych kamieniołomów różni się od pozostałych – niektóre zaczynają się u podnóża wzgórza i pną ku górze, inne u jego szczytu i schodzą stopniowo w dół, a jeszcze inne w środku wzgórza i wcinają się w nie w najróżniejszych kierunkach. Prefektura Jinyun od zawsze cieszyła się sławą urokliwego miejsca, z uwagi na malownicze wzgórza porośnięte bujną roślinnością. Dawniej była doceniana przez poetów, obecnie natomiast często odwiedzają ją filmowcy oraz turyści. Opuszczone i podupadłe kamieniołomy postrzegane były długo jako rany wyrządzone przez człowieka naturze i omijane szerokim łukiem.

Tagi:
Miasto postpandemiczne. Jak powinny wyglądać samowystarczalne jednostki miejskie po pandemii? Xiong'an ma być pierwszym miastem postpandemicznym. To urbanistyczna odpowiedź m.in. na obecny światowy kryzys związany z pandemią COVID-19.
Park krajobrazowy w Xingyi Międzynarodowe konsorcjum, w którego skład wchodzą trzy młode biura architektoniczne z Warszawy, Lublina i Poznania, zwyciężyło w konkursie na projekt parku krajobrazowego w Xingyi w południowo-zachodniej części Chin.
Kaplica Dźwięku w Chinach W górskiej dolinie na północ od Pekinu powstaje sala koncertowa. Inspiracją do jej formy stały się właściwości przestrzeni rezonacyjnych muszli, drewnianych instrumentów, a nawet ludzkiego ucha. Za projekt odpowiada pracownia OPEN.
Polska architektura w Chinach Przygotowana przez „A-m” i MSZ podróżująca wystawa Polska. Architecture tym razem odwiedziła 30-milionowe Chongqing w centralnej części Chin. Otwarciu ekspozycji towarzyszyło polsko-chińskie forum architektów zorganizowane przez Konsulat RP w Czengdu we współpracy z Chongqing Survey & Designing Association, w którym ze strony polskiej wzięli udział m.in. Piotr Kuczyński z Kuryłowicz & Associates, Jan Belina-Brzozowski i Wojciech Kotecki z BBGK Architekci, Wojciech Młynarczyk z Młynarczyk Architekt oraz Marcin Szczelina – relacja Beaty Tylec-Skórki.
Centrum kulturalne w Szanghaju Wielofunkcyjny zespół Bund Finance Center zaprojektowany wspólnie przez pracownie Foster + Partners oraz Heatherwick Studio stanowi element rewitalizacji nabrzeża rzeki Huangpu w historycznej części Szanghaju. Głównym elementem założenia jest budynek centrum kulturalnego – siedziba Fundacji Fosun z charakterystyczną ruchomą elewacją. Składa się ona z trzech przesuwnych zasłon, zbudowanych łącznie z 675 metalowych rur o długości od 2 do 16 metrów, podwieszonych do automatycznie sterowanych prowadnic – pisze Maciej Lewandowski.
Biblioteka w Tiencinie Bibliotekę zlokalizowano na granicy miejskiego parku, w zespole pięciu budynków o funkcji kulturalnej zaprojektowanych przez takie pracownie jak Bernard Tschumi Architects i GMP. Geometria pięciokondygnacyjnego gmachu zmienia się od typowej, prostokreślnej bryły, do krzywoliniowej sali głównego atrium, której ściany są wielopiętrowymi regałami na książki, wyposażonymi w drabiny i chodniki umożliwiające użytkownikom dostęp na poszczególne poziomy. Górną obudowę atrium stanowią stropy zbudowane z belek stalowych podwieszonych do przestrzennych, stalowych kratownic – pisze Maciej Lewandowski.