| Nazwa obiektu | Centralna biblioteka miejska Tūranga |
| Adres obiektu | Christchurch, Nowa Zelandia |
| Autorzy | Schmidt Hammer Lassen Architects |
| Współpraca autorska | Architectus |
| Konstrukcja | Lewis Bradford Consulting Engineers |
| Generalny wykonawca | Southbase Construction |
| Inwestor | Christchurch City Council |
| Powierzchnia całkowita | 9500.0 m² |
| Data realizacji (koniec) | 2018 |
Silne trzęsienia ziemi, które nawiedziły wschodnie wybrzeże Nowej Zelandii w 2010 i w 2011 roku, otworzyły nowy rozdział w podejściu do projektowania budynków w strefach sejsmicznych. Tworzone wcześniej obiekty miały za zadanie przetrwać trzęsienie ziemi, bez względu na koszty ekonomiczne napraw. Regionem, który ucierpiał najbardziej, było Canterbury, a zwłaszcza Christchurch, trzecie pod względem liczby ludności miasto w Nowej Zelandii. Czego nie zniszczyła tam siła natury, dokończyła sytuacja ekonomiczna. Wiele z ocalałych konstrukcji musiano wyburzyć, gdyż ich naprawa kosztowałaby więcej niż wybudowanie nowych.
Czytaj też: Oodi – nowa centralna biblioteka w Helsinkach |
Założeniem władz miejskich i darczyńców budynek centralnej biblioteki miejskiej – Tūranga, zaprojektowany przez pracownię Schmidt Hammer Larsen Architects i lokalne biuro Architectus, miał wchodzić w skład dziewięciu obiektów będących symbolem odrodzenia miasta, którego rozwiązania techniczne byłyby przykładem myślenia długofalowego. Obiekt powstał w centralnej części miasta, sąsiadując z historycznym placem Katedralnym. Niższe kondygnacje biblioteki stanowią płynną kontynuację centrum miasta, które po latach odbudowy zaczyna na nowo tętnić życiem. Prawie 10 000 m² powierzchni rozmieszczonej na pięciu poziomach powiększyło pierwotny rozmiar Biblioteki Centralnej o ponad 1/3, czyniąc ją największym tego typu obiektem na Wyspie Południowej.
To artykuł, do którego dostęp mają prenumeratorzy cyfrowej „Architektury-murator”.Chcesz dalej czytać ten tekst?
