Architektura MuratorTechnikaSala koncertowa w Harbinie

Sala koncertowa w Harbinie

Projekt sali wyłoniono w międzynarodowym konkursie architektonicznym z 2010 roku. Zakres opracowania obejmował nie tylko budynek, ale również jego otoczenie, architekci nadali więc obiektowi kształt przypominający geologiczną strukturę wyrzeźbioną wiatrem i wodą, która zdaje się częścią naturalnego krajobrazu. Miękko wygiętą elewację z białych paneli aluminiowych oparto na zadaszeniu w postaci przestrzennej, wielokrzywiznowej kratownicy.

Sala koncertowa w Harbinie
Fasadę wykonano z białych paneli aluminiowych. Fot. © Hufton+Crow
Sala koncertowa (Harbin Opera House)Harbin, Chiny
AutorzyMAD Architects
Architektura wnętrzMAD Architects, Shenzhen Z&F Culture Construction
Konsultant ds. fasadyInhabit Group, China Jingye Engineering
Konsultant ds. akustykiZhang Kuisheng Acoustics Research Institute of Shanghai Modern Design Group
Projekt oświetleniaToryo International Lighting Design Center, Beijing United Artists Lighting Design
Architektura krajobrazuTurenscape, Earthasia Design Group
KonstrukcjaBeijing Institute of Architectural Design
Modelowanie informacji o budynku (BIM)Gehry Technologies
InwestorHarbin Songbei Investment and Development Group
Powierzchnia całkowita78968.0 m²
Liczba miejsc1600 (główna sala) 400 (mała sala)
Projekt (data)2010
Data realizacji (koniec)2015

Projekt sali koncertowej w Harbinie wyłoniono w międzynarodowym konkursie architektonicznym z 2010 roku. Zakres opracowania obejmował nie tylko budynek, ale również jego otoczenie, które stanowić miało spójny fragment Sun Island, kompleksu terenów zielonych funkcjonującego jako miejsce wypoczynku i rekreacji zarówno dla mieszkańców miasta, jak i jego okolic. Gmach powstał w centralnym punkcie założenia. Ma powierzchnię zabudowy niemal 79 000 m2, a cały teren 1,8 km2. Mieści m.in. salę koncertową na 1600 osób i kameralną dla 400 słuchaczy. Projekt odpowiada zarówno wymaganiom współczesnych widowisk teatralnych, jak i przedstawieniom tradycyjnego teatru chińskiego (poprzez rozsunięcie ściany zewnętrznej w mniejszej sali przestrzeń można otworzyć na otoczenie, wykorzystując naturalny krajobraz jako scenografię).

Sala koncertowa w Harbinie
Widok od strony północno-wschodniej – wejście główne prowadzące do holu, w którym zlokalizowano ogromny świetlik. Fot.© Adam Mørk

Samemu budynkowi architekci nadali kształt przypominający geologiczną strukturę wyrzeźbioną wiatrem i wodą, przez co udało się im znacząco zmniejszyć optycznie jego skalę. Dojście do obiektu prowadzi poprzez kładkę, na zakończeniu której urządzono ogólnodostępny plac. Obiekt stanowi zarówno obudowę miejsca przestawień, jak również wyrazistą scenografię przestrzeni publicznej. Ukształtowanie terenu wokół budynku prowadzi odwiedzających w stronę wejścia głównego.

Na zachód od placu, przed wejściem do głównego obiektu zlokalizowano budynek Labor Recreation Center. Ma on łączną powierzchnię 41 000 m2 i stanowi funkcjonalne uzupełnienie zespołu teatralnego. Mieści między innymi sale ćwiczeń dla artystów, konferencyjne, edukacyjne, wystawowe, hotelowe i gastronomiczne.

Sala koncertowa w Harbinie
Ze względu na odpowiednie właściwości akustyczne główną salę teatralną obłożono drewnem jesionu mandżurskiego. Fot. © Adam Mørk

Konstrukcja

Miękko wygiętą elewację z białych paneli aluminiowych oparto na zadaszeniu w postaci przestrzennej, wielokrzywiznowej kratownicy, w zamyśle projektantów przypominającej ośnieżoną górę. Biały kamień i beton na ścianach dopełniają surowy charakter architektury. Elewację głównego holu, płynnie przechodzącą w zadaszenie lobby, wykonano jako przeszkloną, opartą na filigranowej, stalowej konstrukcji kratownicowej. Ukształtowana ze szklanych ostrosłupów ma przywodzić na myśl połyskujący w słońcu lód i jednocześnie w charakterystyczny sposób rozbijać światło wpadające do holu. Na szczycie obiektu znajduje się platforma, z której roztaczają się widoki na panoramę miasta i położone w pobliżu mokradła. Ze względu na odpowiednie właściwości akustyczne, audytorium i scenę sali koncertowej obłożono od środka i z zewnątrz jesionem mandżurskim, nadając okładzinom kształt wyoblonego działaniami sił natury kawałka drewna. Wnętrze sali koncertowej doświetlono częściowo niewielkim świetlikiem, zapewniającym jednocześnie widoki na zewnątrz. W drugim, mniejszym obiekcie, mieszczącym salę kameralną, wnętrze powiązano widokowo z otoczeniem poprzez rozległe okno panoramiczne na tyłach sceny. Wykonano je ze szkła o wysokiej izolacyjności akustycznej. Forma budynku i jego wnętrza, jak również cały układ komunikacji są tak ukształtowane, aby użytkownicy mieli wrażenie, że poruszają się w lokalnym krajobrazie.

Drewno w salach koncertowych: przegląd realizacji Teatry, opery, filharmonie pomału przygotowują się do ponownego otwarcia po pandemii. Tymczasem, prezentujemy krótki przegląd sal koncertowych, w których zastosowano naturalne drewno. Autorzy wybrali je nie tylko ze względów akustycznych, ale też z uwagi na niezwykłe walory estetyczne. Realizacje Renzo Piano, Ian Ritchie Architects, Manfredi Nicoletti i Luca Nicoletti, Stanton Williams.
Sala koncertowa w Płocku: wyniki konkursu Nowa sala koncertowa w Płocku powstanie według projektu Plus3 Architekci. Praca tej warszawskiej pracowni zwyciężyła w rozstrzygniętym właśnie konkursie.
Nowa filharmonia w Ostrawie według Konior Studio Do udziału w konkursie na projekt nowej siedziby filharmonii władze Ostrawy zaprosiły trzy pracownie: Steven Holl Architects, Konior Studio i Henning Larsen Architects. Polski zespół zaproponował obiekt w formie przeskalowanej oranżerii wkomponowanej w istniejący park.
Sala koncertowa Casa Da Música Casa da Música to budynek rzeźba, intelektualna łamigłówka i egalitarna przestrzeń spotkań. Kadruje widoki na miasto i czerpie z niego to, co charakterystyczne. Obiekt powstał z okazji obchodów Europejskiej Stolicy Kultury 2001, jako element szeroko zakrojonego programu rewitalizacji Porto.
Sala koncertowa i centrum konferencyjne Harpa W języku islandzkim Harpa oznacza pierwszy miesiąc lata. Nosząca tę nazwę sala kongresowo-koncertowa w Reykjavíku jest samotną ikoną, hołdem dla wyspiarskiej tożsamości kraju i symbolem przezwyciężenia kryzysu poprzez wartości niesione przez kulturę.
Sala koncertowa Jordanki w Toruniu W toruńskiej realizacji Fernando Menis odkrył istotę swej architektury, która zawsze zdaje się częścią krajobrazu powstałego w wyniku procesów geologicznych. Skłania do refleksji, niepokoi i inspiruje zarazem – o poszukiwaniu esencji miejsca, łączeniu przeciwieństw i niezwykłej biegłości w kreowaniu unikalnych przestrzeni piszą Ignacio Bosch Reig, profesor projektowania architektonicznego na WA politechniki w Walencji i Ewa P. Porębska, architekt, krytyk architektury, redaktor naczelna „A-m”.