Architektura MuratorTechnikaWarsztatWspółczesna architektura Gruzji: co zobaczyć w Tibilisi?

Współczesna architektura Gruzji: co zobaczyć w Tibilisi?

Współczesna architektura Gruzji to między innymi kosztowne i efektowne gmachy-ikony, projektowane przez znanych architektów z Zachodu

Michelle de Lucchi, Peace Bridge. Most Pokoju w Tibilisi przeznaczony jest dla pieszych; falujące pokrycie dachu ma długość 150m. Tysiące diod led pozwalają na szybką zmianę iluminacji. Most otwarty z
Michelle de Lucchi, Peace Bridge. Most Pokoju w Tibilisi przeznaczony jest dla pieszych; falujące pokrycie dachu ma długość 150m. Tysiące diod led pozwalają na szybką zmianę iluminacji. Most otwarty został w  2010 roku. Fot. www.amdl.it

Współczesna architektura Gruzji
Micheil Saakaszwili rozpoczął po dojściu do władzy program modernizacji kraju. Jednym z elementów ambitnych planów są inwestycje budowlane. Polityka architektoniczna Gruzji obejmuje tworzenie budynków- ikon, symbolizujących nowoczesność i stanowiących widoczny znak przemian gospodarczych. Takie propagandowe podejście do nowych, prestiżowych inwestycji przekłada się na dobór twórców architektury. Skutecznym zabiegiem promocyjnym jest wykorzystanie marki znanych twórców architektury współczesnej, działających na międzynarodowym rynku. Choć w Gruzji działa wielu obiecujących architektów, najbardziej efektowne realizacje w Tibilisi zaprojektowane zostały przez gwiazdy architektury Zachodu.
Jedną z tych postaci jest Jürgen Mayer, laureat Mies van der Rohe Award (2003) znany jako twórca m.in. Metropol Parasol w Sewilli. Słynny architekt zrealizował w Gruzji cały szereg charakterystycznych obiektów, m.in. lotnisko w Mestii.

Co zobaczyć w Tibilisi?

Mimo przeniesienia w 2012 roku siedziby parlamentu do Kutaisi i imponujących inwestycji w Batumi, Tibilisi pozostaje centrum kraju. W stolicy powstaje też najwięcej współczesnych realizacji architektonicznych. Wśród przykładów współczesnej architektury, które stają się nowymi symbolami kraju najbardziej rozpoznawalny jest chyba pokryty falującym dachem Most Pokoju, zaprojektowany przez włoskiego dizajnera i architekta Michele de Lucchi. Piesza kładka jest rodzajem miejskiej rzeźby, szczególnie efektownej w nocy, gdy zatopione w balustradach diody podświetlają przeszkloną konstrukcję.
Wiele spośród najbardziej prestiżowych inwestycji to gmachy rządowe. Ministerstwo Sprawiedliwości zaprojektowane zostało przez Studio Fuksas (Massimiliano i Doriana Fuksas), projekt Ministerstwo Spraw Wewnętrznych przygotowało tureckie biuro M-ofis Architects, zaś gmach Prokuratury w Tibilisi oraz Centrum Finansowe Narodowego Banku Gruzji brytyjsko-gruzińska pracownia Architects of Invention.
Przy zwiedzaniu stolicy Gruzji warto zwrócić także uwagę na nieco starsze obiekty. Narodowy Bank Gruzji, zrealizowany został według projektu architekta George Chakhava. W czasie budowy projektant był równocześnie wysokim urzędnikiem, odpowiedzialnym za program budowy gruzińskich autostrad – a zatem inwestorem i projektantem w jednej osobie. Mógł zatem decydować o lokalizacji i formie obiektu. Powstała konstruktywistyczna rzeźba w monumentalnej skali. Sowiecki gmach z lat 70. XX wieku ma 16 pięter, obecnie służy jako siedziba Narodowego Banku Gruzji.


Przewodnik po współczesnej architekturze Gruzji

Władze Gruzji świadomie traktują architekturę jako narzędzie propagandowe. O kolejnych nowych inwestycjach publicznych informują rządowe strony. Podsumowanie dotychczasowych prac prezentują także publikacje. Album o wiele mówiącym tytule  New Georgia - Georgian architecture after the rose revolution 2004-2012, wydany nakładem Ministerstwa Kultury i Ochrony zabytków Gruzji to reklama nowej i nowoczesnej Gruzji. Miejsca, w którym ze starą zabudową sąsiadują budynki-ikony. Sąsiedztwo to często trudne, nowe realizacje często nie nawiązują do otoczenia czy miejscowej tradycji, równie dobrze mogłyby powstać w którymkolwiek współczesnym mieście. Tymczasem jednak Gruzja pozostaje fascynującym miejscem, w miastach stara architektura sąsiaduje ze współczesną, prace starachitektów z fantastycznymi pracami socjalistycznych projektantów i wiekowymi zabytkami.

Tagi:
Suomi Seven. Współczesna architektura Finlandii w Deutsches Architekturmuseum we Frankfurcie Od 6 września w Niemieckim Muzeum Architektury we Frankfurcie będzie można oglądać wystawę współczesnej architektury Finlandii. Na czym polega międzynarodowy sukces młodych fińskich projektantów?
Pawilon letni Hy-Fi projektu The Living. Materiały biodegradowalne we współczesnej architekturze Tymczasowy pawilon na dziedzińcu MoMA PS1 zaprojektowała pracownia architektoniczna The Living. Strukturę wykonano z biodegradowalnych materiałów - cegieł „wyhodowanych" z grzybni i odpadów rolniczych. Realizacja powstała w Nowym Jorku, w ramach Young Architects Program 2014
Materiały kompozytowe i robotyka we współczesnej architekturze. Eksperymentalny pawilon w Stuttgarcie Tymczasowy, eksperymentalny pawilon jest wynikiem półtorarocznej pracy interdyscyplinarnego zespołu studentów i naukowców z Uniwersytetu w Stuttgarcie. Lekka struktura została wykonana z robotycznie wyprodukowanych materiałów kompozytowych, a jej geometrię wywiedziono z budowy skrzydeł chrząszcza  
Duńskie Muzeum Morskie w Helsingør projektu Bjarke Ingels Group (BIG) Duńskie Muzeum Morskie powstało w obrębie 60-letniego doku ze ścianami o grubości 1,5 metra oraz 2,5-metrowej płycie dennej. Konstrukcję żelbetową oczyszczono, a stare muzy połączono stalowymi, przeszklonymi mostami. Budynek, który znalazł się wśród 5 finalistów nagrody im. Miesa van der Rohe zaprojektowała pracownia Bjarke Ingels Group (BIG).
Sunny Hills w Tokio projektu Kengo Kumy. Współczesna architektura japońska Sklep z ciastem ananasowym Sunny Hills to jedna z najnowszych realizacji Kengo Kumy. Zastosowano tu system łączenia Jiigoku-Gumi występujący w tradycyjnej architekturze japońskiej. Lekka drewniana struktura odróżnia sklep od otaczających go betonowych domów
Drewniane wnętrza Uniwersytetu Erazma w Rotterdamie. Współczesna architektura Holandii Uniwersytet Erazma w Rotterdamie, jeden z przykładów brutalizmu we współczesnej architekturze Holandii, przechodzi wielofazową modernizację. Surowy beton zastąpiły drewniane wnętrza, do których wykonania wykorzystano panele z amerykańskiego czerwonego dębu