Architektura MuratorWydarzeniaBronislav Fuchs - czeski modernista we Wrocławiu

Bronislav Fuchs - czeski modernista we Wrocławiu

W Muzeum Architektury we Wrocławiu trwa wystawa Bronislava Fuchsa, jednego z najbardziej znanych czeskich architektów XX wieku. Pośród trzynastu zaprezentowanych na ekspozycji obiektów znalazły się takie budynki jak hotel Avion i Pawilon Miasta Brna.

Bronislav Fuchs - czeski modernista we Wrocławiu
Akademik im. Masaryka w Brnie

Bohuslav Fuchs to jeden z najbardziej znanych reprezentantów modernistycznej architektury w Czechach. Na wystawie w Muzeum Architektury we Wrocławiu zaprezentowano 13 najważniejszych realizacji i koncepcji architekta. Wszystkie dotyczą Brna, w którym Fuchs mieszkał na stałe od 1922 roku. Są wśród nich hotel Avion, Akademik im. Tomaša Masaryka, siedziba Banku Morawskiego, Pawilon Miasta Brna, kawiarnia Zemana, gmach Regionalnego Dowództwa Wojskowego oraz kąpielisko Zelená žaba.

Wrocławska ekspozycja powstała w oparciu o wystawę, którą zaprezentowano w ubiegłym roku w Galerii Jaroslava Fragnera w Pradze z okazji 120 rocznicy urodzin architekta. Realizacje i projekty zaprezentowano na dwustronnych i podświetlanych od wewnątrz panelach, na których znajdują się fotografie, rysunki i komentarze czołowych czeskich architektów. Projekty hotelu Avion oraz Pawilonu Miasta Brna są zaprezentowane również w formie makiet. Uzupełnieniem wystawy jest film o Bohuslavie Fuchsie, zrealizowany dla Czeskiej Telewizji.

Bronislav Fuch urodził się w 1885 roku we Všechovicach. W latach 1916-1919 studiował architekturę na Akademii Sztuk Pięknych w Pradze pod kierunkiem Jana Kotěry. Od 1922 na stałe mieszkał w Brnie, dla którego stworzył swoje najbardziej znane projekty. W latach 1938-1958 był wykładowcą na szkołach wyższych w Brnie i Zlínie, gdzie wychował kolejne pokolenie czeskich projektantów. Należał do międzynarodowych organizacji zrzeszających architektów, był członkiem honorowym RIBA w Londynie i stałym delegatem CIAM.

Muzeum Architektury we Wrocławiu
do 31 marca 2017 roku
Autorzy wystawy: Martin Enev, Gabriel Kurtis, Martin Polák, Pavel Jirásek
Polska edycja: Czeskie Centrum w Warszawie

Wystawa „Mnie tu nie ma” we wrocławskim Muzeum Architektury Wstrzymana z powodu pandemii wystawa „Mnie tu nie ma. Ludzki wymiar architektury” otwiera się w Muzeum Architektury. Ekspozycja podsumowuje dotychczasowy dorobek pracowni SRDK Archicom Studio Śródka i proponuje podróż w czasie po rozpoznawalnych miejscach we Wrocławiu.
Osiedla Werkbundu ze Znakiem Dziedzictwa Europejskiego Choć jest ich zaledwie sześć, zmieniły sposób myślenia o architekturze mieszkaniowej XX wieku. Osiedla Werkbundu z Polski, Niemiec, Czech i Austrii otrzymały właśnie prestiżowy Znak Dziedzictwa Europejskiego (European Heritage Label).
Topografia ruin. Wystawa zdjęć Josefa Sudka 14 marca 2019 roku w Muzeum Architektury we Wrocławiu odbędzie się wernisaż wystawy Josef Sudek. Topografia ruin. Praga 1945.
Wielkie dni Wrocławia. Wystawa Ziem Odzyskanych w 1948 roku Wysiłek architektów i plastyków złożył się na trwającą sto dni ekspozycję, którą odwiedziło 1,5 miliona ludzi. Od 12 kwietnia Muzeum Architektury we Wrocławiu zaprasza na wystawę.
Sergei Tchoban. Kontrastowa harmonia miasta - wystawa Od miejskich wizji po dekoracje sceniczne - Muzeum Architektury we Wrocławiu zaprezentuje prace na papierze rosyjskiego architekta, rysownika i scenografa.
Lwów modernistyczny – wystawa w Muzeum Architektury we Wrocławiu Jak zauważa kurator ekspozycji Lwów 24 czerwca 1937. Miasto, architektura, modernizm, historyk sztuki i wicedyrektor Muzeum Narodowego w Krakowie Andrzej Szczerski w towarzyszącej jej obszernej monografii, wśród polskich badaczy o modernistycznym Lwowie pisali dotąd szerzej nieliczni. Tymczasem pytanie o tożsamość lwowskiego modernizmu jest jednocześnie pytaniem o tożsamość nowoczesności w Polsce i w całej Europie Środkowo-Wschodniej – twierdzi. Do współpracy przy publikacji, która powstawała równolegle z wystawą, zaproszeni zostali eksperci z Polski i Ukrainy, którzy specyfikę lwowskiego modernizmu definiują jako silnie antropocentryczną, opartą na kontynuacji, nie negacji zastanej architektury, dzięki czemu nowa zabudowa świetnie dopełniała historyczną tkankę i była dość łatwo akceptowana przez mieszkańców – recenzja Tomasza Żylskiego.