Architektura MuratorWydarzeniaCały świat to Bauhaus! Idee Bauhausu w Warszawie

Cały świat to Bauhaus! Idee Bauhausu w Warszawie

Wystawa „Cały świat to Bauhaus” w ośmiu sekcjach prezentuje najważniejsze idee słynnej szkoły projektowania i ich wpływ na wszystkie sfery codziennego życia. Ekspozycji towarzyszy bogaty program przygotowany przez SARP i Instytut Goethego w Warszawie.

Cały świat to Bauhaus! Idee Bauhausu w Warszawie
Próbnik z wzorami tapet według projektu studentów Bauhausu, 1932, jeden z przedmiotów pokazywanych na wystawie Cały świat to Bauhaus; fot. A. Körner, bildhübsche Fotografie, Institut für Auslandsbeziehungen

Wystawa „Cały świat to Bauhaus” została przygotowana przez Instytut Stosunków Zagranicznych ze Stuttgartu (ifa – Institut für Auslandsbeziehungen) z okazji przypadającej w ubiegłym roku setnej rocznicy założenia niemieckiej uczelni. Po raz pierwszy pokazano ją w centrum sztuki ZKM w Karlsruhe. Teraz przyszła pora na Polskę. Od 6 marca wystawę będzie można oglądać w pawilonie SARP przy ul. Foksal w Warszawie. Obok licznych fotografii, dokumentów, szkiców i rysunków zobaczymy też ikoniczne meble i inne przedmioty zrealizowane przez uczniów i wykładowców szkoły. Prezentację podzielono na osiem części, odpowiadających różnym zjawiskom i dziedzinom, jakimi w swojej stosunkowo krótkiej historii zajmował się Bauhaus.

Idee Bauhausu: 8 x Bauhaus

Rozdział „W powietrzu” opowiada o bauhausowskiej fascynacji motywem nieważkości i dematerializacji architektury za pomocą szkła i metalu. W sekcji „Eksperyment” oglądamy obiekty, które były wynikiem doświadczeń z materiałami i przestrzenią, ale też prefabrykacją i seryjnością produkcji, część „Sztuka totalna” przedstawia ideę syntezy wszystkich sztuk oraz relacje między sztuką i nauką czy codziennością, a „Wspólnota” ukazuje m.in. życie towarzyskie w Bauhausie. Materiały z rozdziału „Nowy człowiek” dowodzą z kolei, że Bauhaus nie był jedynie lewicową utopią, „Sztuka, rzemiosło, technika” prezentuje pracownie i wytwarzane w nich produkty, a  „Radykalna pedagogika” przybliża strukturę uczelni oraz jej nowatorski program dydaktyczny. W ostatniej części, „Spotkania”, eskplorowane są wątki międzykulturowe i wpływu Bauhausu na naszą rzeczywistość. Tytuł ekspozycji nawiązuje do słów jednego z wykładowców szkoły, Fritza Kuhra, i odnosi się do próby zacierania granic między sztuką, rzemiosłem a techniką, jakie tam podejmowano.

Cały świat to Bauhaus! Idee Bauhausu w Warszawie
Walter Gropius, gabinet dyrektora, z publikacji "Państwowy Bauhaus Weimar 1919–1923", 1923, jeden ze szkiców pokazywanych na wystawie Cały świat to Bauhaus; © VG Bild-Kunst, Bonn 2020, fot. A. Körner, bildhübsche Fotografie, Institut für Auslandsbeziehungen

Wokół Bauhausu: program towarzyszący wystawie

Ekspozycji towarzyszy bogaty program przygotowany przez SARP i Instytut Goethego w Warszawie. Do jego opracowania zostali zaproszeni m.in. historycy sztuki, architekci i teatrolodzy. Do najważniejszych wydarzeń można zaliczyć dyskusje „Mit Bauhausu 100 lat później”, „Nauka języka niemieckiego z Bauhausem – doświadczenie VR”, „Kolor, Dźwięk, Ruch. Kobieta w Bauhausie inaczej” oraz „Jak uratować świat za pomocą projektowania?”, warsztat „Doświadczyć Bauhausu”, który poprowadzi urbanista i rzeźbiarz Boris Schwencke, a także dwudniowy maraton serialu Larsa Kraumego „Nowe czasy”. Podczas cyklu spotkań przedstawimy Bauhaus zarówno jako legendę, jak i nieustające wyzwanie. „Jak pragniemy żyć?”, „Jak pragniemy mieszkać?” – kto w dzisiejszych czasach poszukuje odpowiedzi na te pytania,  ten niewątpliwie musi odnieść się do koncepcji, które od roku 1919 powstawały w  interdyscyplinarnym i otwartym na świat Bauhausie – tłumaczy Christoph Bartmann, dyrektor Instytutu Goethego w Warszawie. Wszystkie wydarzenia cyklu odbywają się w Instytucie Goethego przy ul. Chmielnej 13a, wstęp wolny.

Wystawa „Cały świat to Bauhaus”
Kiedy: 6 marca-9 kwietnia,
Gdzie: Pawilon Wystawowy SARP, ul. Foksal 2, Warszawa,
Kurator: Boris Friedewald,
Kurator ze strony polskiej: Grzegorz Stiasny,
Organizatorzy: Instytut Goethego w Warszawie, ZG SARP

Autor: Piotr Prus