Początek nowego XXI wieku przyniósł falę rozważań o kierunkach i celach architektury. W 2003 roku odbyła się na Uniwersytecie Kolumbii wpisująca się w ten nurt konferencja, która zgromadziła kilkudziesięciu światowej sławy architektów, historyków, teoretyków, krytyków architektury. Podniesiono wiele istotnych pytań. Czy należy krytykować budynki znane raczej z tego, jak wyglądają, niż z tego, co wnoszą do architektury?
Jak oceniać architektów, którzy zajmują się konstruowaniem autobiografii zamiast rozwojem sztuki budowania? A także – czy mamy opłakiwać śmierć przestrzeni publicznej i zanik postępowych programów społecznych? Książka stanowi efekt tych przemyśleń.
Jest to zbiór 60 krótkich esejów, niemal manifestów, odnoszących się do teraźniejszości i poszukujących strategii na przyszłość. Zebrane są w ośmiu grupach tematycznych, wskazujących na określone zderzenia, relacje występujące w architekturze współczesnej: Estetyka + Urbanistyka, Polityka + Materiał, Detal + Tożsamość, Forma + Wpływ, Opakowanie + Publiczny/Prywatny, Globalizacja + Krytyka, Organizacja + Organy, Elektronika + Percepcja. Wśród autorów znaleźli się Steven Holl, Frank Gehry, Zaha Hadid, Mark Wigley. Warto poświęcić chwilę na refleksję nad sensem naszej działalności na jakże złożonym i wymagającym polu architektury. Lektura tej wciąż aktualnej i inspirującej pozycji pomoże w rozważaniach.
