Architektura MuratorKrytykaJanusz A. Włodarczyk, Architektura i muzyka, razem

Janusz A. Włodarczyk, Architektura i muzyka, razem

To jedna z najważniejszych książek Janusza Włodarczyka. Dostrzec należy też przyczyniającą się do upowszechnienia w Polsce kultury architektonicznej działalność wydawniczą Wyższej Szkoły Technicznej w Katowicach, z którą autor jest obecnie związany – recenzja Tadeusza Baruckiego.

 Architektura i muzyka, razem
Janusz A. Włodarczyk, Architektura i muzyka, razem, Wyższa Szkoła Techniczna w Katowicach 2015

Jako uważny czytelnik książek Janusza A. Włodarczyka – architekta, wykładowcy i publicysty – muszę zauważyć, że ewoluują one ostatnio z opracowań monotematycznych w kierunku zbiorów esejów, powiązanych oczywiście tematyką architektury. Przyznaje się do tego i sam autor, dodając do zasadniczego tytułu swojej najnowszej publikacji Architektura i muzyka, razem – a także i inne eseje, niekoniecznie muzyczne.

W trakcie recenzowania pociąga to za sobą konieczność przedstawiania poszczególnych rozdziałów. I tak pierwszy – dający zarazem tytuł książce – O muzyce i architekturze razem, czyli Vivat Katowice! – obok pochwał dla najnowszej, ale i przedwojennej architektury tego miasta, a zwłaszcza obiektów Tomasza Koniora (rozbudowa Akademii Muzycznej i gmach Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia), pokazuje nam autora jako wytrawnego melomana i z tej właśnie pozycji porównującego podobną strukturę tak różnych na pierwszy rzut oka dziedzin sztuki, jakimi są architektura i muzyka. W drugim eseju Architektury piękno i dobro?, czyli czym architektura jest i co znaczy? Janusz A. Włodarczyk sięga oczywiście do Witruwiusza, jednak najbardziej istotnym fragmentem jest zaznaczenie, że architektura piękna nie musi być dobra. Rozdział trzeci – Twórczość profesjonalna a działalność nieprofesjonalistów i co z tego wynika? – to na tle innych dziedzin sztuki bardzo ciekawa – trzeba przeczytać – analiza działań fachowców i niefachowców kształtujących naszą przestrzeń przy ustalonym nie zawsze z sensem prawie.

Czwarty esej Kondycja architektury w naszej polskiej współczesności stanowi kapitalną porównawczą analizę stanu polskiej architektury w czasach II Rzeczpospolitej, PRL-u i III RP. Ten rozdział trzeba zakwalifikować jako obowiązkową lekturę nie tylko dla architektów, ale i dla wszystkich odpowiedzialnych za ład przestrzeni w naszym kraju. Piąta część Między prostotą a komplikacją, a także od niedoboru do nadmiaru, z parafrazą słynnego hasła Miesa van der Rohe w tytule, dotyczy możliwości zastosowania kompozycji architektonicznej w zmieniających się czasach, systemach i poglądach.

Szósty O uczeniu się i nauczaniu architektury jest swoistą autobiografią autora, przekazującego swe doświadczenia z awersu i rewersu architektonicznej edukacji. Dla siódmego Czerwień i brąz, czyli całościowość czy fragmentaryczność? punktem wyjścia są założenia kompozycji fotograficznej, w której to dziedzinie autor książki ma również wiele do powiedzenia. Omawia w tym miejscu relacje obiektywnej całości obiektu architektonicznego do jej subiektywnego fragmentu. Brąz – jak pisze – decydujący o całości i czerwień zastrzeżona dla detalu. Słowa te popiera pięknymi zdjęciami własnej letniej siedziby w beskidzkiej Milówce-Prusowie.

Ostatni wreszcie ósmy esej Dom, czyli przestrzeń zamieszkiwania: jaka być może? to również rodzaj autobiografii, napisanej w ciekawym przekroju historycznym i zakończonej relacją ze współczesności.

W sumie jest to jedna z najważniejszych książek Janusza Włodarczyka. Dostrzec należy też przyczyniającą się do upowszechnienia w Polsce kultury architektonicznej działalność wydawniczą Wyższej Szkoły Technicznej w Katowicach, z którą autor Architektury i muzyki, razem jest obecnie związany.

Cztery ściany i dach Reiniera de Graafa. Premiera książki Krakowski Instytut Architektury oraz Narodowy Instytut Architektury i Urbanistyki zapraszają na premierę książki Cztery ściany i dach. Złożona natura prostej profesji oraz na spotkanie z jej autorem Reinierem de Graafem, który jest jednym z partnerów w słynnym holenderskim biurze OMA.
BAZARCH* 2019 Warszawa – nowości, wystawcy, wydarzenia towarzyszące W przedostatni listopadowy weekend odbędzie się w Warszawie kolejna edycja BAZARCHU, czyli najpopularniejszych targów książek o architekturze i mieście. Tradycyjnie towarzyszyć mu będą spotkania z autorami, premiery książek oraz dyskusje i wykłady.
Laka Perspectives 2: projektowanie dla świata przyszłości Głos udzielany jest architektom, urbanistom, inżynierom takich specjalności, jak biodizajn, informatyka albo robotyka, ale taż badaczom środowiska współczesnej mobilności czy sztucznej inteligencji. O drugim tomie Laka Perspectives wydanym przez Fundację Laka pisze Grzegorz Stiasny.
Fragments of Metropolis 3: ekspresjonizm górą Książka ma charakter atlasu, ułożonego według niezbyt zrozumiałego porządku – nie jest on chronologiczny, nie rządzi nim też geografia czy typologia budowli. Na kolejnych stronach zaprezentowano budynki użyteczności publicznej i mieszkalne, czasem obiekty małej architektury. Piszą Pitor Lewicki i Kazimierz Łatak.
Bauhaus – rewolucja sto lat później My – architekci, wykształceni po drugiej wojnie światowej – wywodzimy się wszyscy z Bauhausu. W krótkim, skondensowanym okresie działalności uczelnia wydała ogromny plon w postaci grona architektów i projektantów, projektów i realizacji, przykładów rewolucyjnego wzornictwa, grafiki użytkowej, postaw twórczych i światopoglądów – recenzja Piotra Lewickiego i Kazimierza Łataka.
Listy Heleny Syrkus – spotkanie promocyjne z autorkami nowej publikacji NIAiU Najnowsza publikacja Narodowego Instytutu Architektury i Urbanistyki zawiera wybór korespondencji Heleny Syrkus z jej bliskimi przyjaciółmi i kluczowymi przedstawicielami środowiska architektonicznego: Walterem i Ise Gropiusami, Cornelisem van Eesterenem i jego żoną Fridą Fluck czy Sigfriedem Giedionem. Spotkanie promocyjne już 21 maja.