Architektura MuratorProjektyLaguna Park w Wenecji

Laguna Park w Wenecji

Zwycięzcy konkursu zorganizowanego przez pismo 2G, Thomas Raynaud i Cyrille Berger, stworzyli specjalnie dla weneckiej laguny prototyp miejskiego parku rozrywki, zintegrowanego ze środowiskiem naturalnym.

fotka z /zdjecia/Drip_Feed_1_a.jpg

Nagrodzony plan przekształcenia laguny weneckiej w park, na wyspie Sacca San Mattia, wyróżnia inteligencja, biegłość i czystość, elastyczność i intensywność wykorzystania przestrzeni publicznej. Drip Feed, to myśl przewodnia - slogan, od którego wyszli projektanci w swojej pracy.
Zaprojektowali bio-organizm, składający się z małej ilości elementów, o wysokim technicznym rygorze, który przywraca naturalny proces wzrostu obecności substancji odżywczych w wodzie. Zielony system rurociągów przyjmuje zanieczyszczone odpady z lokalnego przemysłu i bez ingerencji w naturalny stan wyspy, zamienia je w energię. Wielofunkcyjne podejście do urbanistyki w kontekście park rozrywki a ekosystem, jest kompromisem między globalnymi zainteresowaniami a miejscowymi koniecznościami. Ta teoretyczna inicjatywa, która nie wymaga dalszych etapów projektowania, w zamyśle organizatorów konkursu, stanowi bodziec do interesującej debaty w zawodzie.

Największym zagrożeniem dla Wenecji jest zakłócenie równowagi ekologicznej laguny oraz spadek zaludnienia. Aby nie dopuścić do zamulenia całej laguny, mieszkańcy wzmocnili błotniste brzegi, początkowo drewnianą palisadą, a następnie kamiennymi wałami. Poprawiło to obronę miasta oraz wyregulowało kierunek przypływów.

W XV w. rozpoczęto osuszanie bagien i budowę falochronów. Wały Murazzi, wzniesione z kamienia z Istrii w 1741 roku, należały do szczytowych osiągnięć inżynierów lądowych. Do dziś istnieje legendarny magistrat wodny, monitorujący niebezpieczne ruchy wód laguny. Zapoczątkowany w latach 90. program pogłębiania kanałów przynosi efekty. Zaproponowano ułożenie ogromnych rurociągów odprowadzających odpady na otwarte morze.

Źródłem emisji zanieczyszczeń są też naturalne procesy gnilne zachodzące w błotach laguny. Dwutlenek siarki łącząc się ze słonym powietrzem, tworzy toksyczną mieszankę, która niszczy tkankę miasta.

http://www.2gcompetition.com/

W aktualnym numerze Architektury