Architektura MuratorRealizacjeCentrum ESK 2016 we Wrocławiu

Centrum ESK 2016 we Wrocławiu

Na infopunkt Europejskiej Stolicy Kultury zaadaptowano kultowy bar Barbara z lat. 50 XX wieku. Architekci z poszanowaniem potraktowali historyczne wnętrze, otwierając je na miasto – pisze Aleksandra Czupkiewicz.

Bar Barbara
Widok z antresoli na część gastronomiczną Baru Barbara. Za witryną plac zaprojektowany jako przedłużenie wnętrza nowej siedziby ESK 2016. Fot. Maciej Lulko
Adaptacja wnętrza Baru Barbara na potrzeby Centrum Informacyjnego Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016Wrocław, ul. Świdnicka 8B
AutorzyMajor Architekci, architekci Marcin Major, Paweł Osmak, Magdalena Szkoda, Kamila Jacyniuk, Anna Owsiany
KonstrukcjaProjjekt.pl, Jarosław Jakimczyk
Generalny wykonawcaBor Bud Sp. z o.o.
InwestorZarząd Inwestycji Miejskich Wrocław
Powierzchnia zabudowy7432.0 m²
Powierzchnia użytkowa1212.0 m²
Kubatura4350.0 m³
Projekt2013-2014
Data realizacji (początek)2015
Data realizacji (koniec)2015
Koszt inwestycji4 000 000 PLN

Budynki mieszkalno-usługowe, w których znajdował się niegdyś Bar Barbara, stoją w obrębie dawnego placu Młodzieżowego. Zabudowa tego terenu z lat 1955-1956 jest po Kościuszkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej drugą inwestycją miasta na tak dużą skalę. Szereg 5-kondygnacyjnych gmachów z mieszkaniami na piętrach i usługowymi parterami, stanął wzdłuż poszerzonego odcinka ulicy Świdnickiej (od Kazimierza Wielkiego do Oławskiej). Od ulicy Szewskiej zespół projektu Włodzimierza Czerechowskiego, Ryszarda Jędraka, Ryszarda Natusiewicza oraz Anny i Jerzego Tarnawskich nie został domknięty. Zamiast zabudowy kwartałowej powstały otwarte podwórza do niedawna pełniące funkcję zapleczy lokali usługowych. Najnowsze inwestycje oraz drobne ingerencje – m.in. Aureola Jakuba Szczęsnego, pozwoliły zobaczyć realizację w lepszym świetle.Duże znaczenie dla tej zmiany ma realizacja pracowni Major Architekci, która z poszanowaniem traktuje zarówno wnętrze, jak i zewnętrzną część Baru Barbara zaprojektowanego pierwotnie przez Tarnawskich (1955-1956).

Bar Barbara
Widok na bar. Fot. Maciej Lulko

Połączenie pomieszczeń z przestrzenią przed obiektem sprawia, że wydarzenia organizowane w związku z ESK 2016 (bar pełni m.in. funkcję infopunktu Europejskiej Stolicy Kultury 2016) mogą wyjść poza budynek i aktywizować przestrzeń miejską. Technicznie umożliwia to częściowo przesuwna fasada otwierająca się na schody zlokalizowane wzdłuż frontowej ściany obiektu. Do nowego baru można wejść albo od ulicy Kazimierza Wielkiego lub od Świdnickiej. Dłuższa fasada oprócz przeszklonej części ma fragment z niezrealizowaną jeszcze betonową płaskorzeźbą projektu Kamy Sokolnickiej, która zajmie miejsce płaskorzeźby autorstwa Arkadiusza Włodarczyka (brak materiałów archiwalnych wykluczył jej odtworzenie). Wnętrze siedziby ESK 2016 podzielono na dwie strefy: ogólnodostępną oraz biura i zaplecze.

Przestrzenie dla pracowników zlokalizowane są na antresoli i częściowo widoczne z otwartego parteru. Przeszklenia doświetliły pokoje i komunikację, wprowadzając jednocześnie harmonię pomiędzy estetyką obu poziomów: słupy pokryte czarno-białą mozaiką (najbardziej charakterystyczny akcent PRL-owski baru) widoczne są zarówno z parteru, jak i z poziomu antresoli. Innym zachowanym fragmentem wnętrza jest wykonana z kamyków okładzina ściany, starannie uzupełniona i przemalowana na biało. Strefę ogólnodostępną podzielono na trzy funkcje: obsługę, komunikację (wolna przestrzeń) i strefę stolików będących częścią baru. Różnorodność tych mebli sprawia, że wydają się ustawione przypadkowo, co kontrastuje ze stonowanymi, uporządkowanymi funkcjonalnie i wizualnie pozostałymi przestrzeniami we wnętrzu. Wschodnią część budynku zaaranżowano na salę wydarzeń kulturalnych.

Bar Barbara
Klatka schodowa. Fot. Maciej Lulko

Dzięki zasłonom rozciągniętym wzdłuż szklanej fasady można ją oddzielić od innych przestrzeni. Pomieszczenia wystawiennicze z wejściem od ul. Świdnickiej zlokalizowano z kolei po zachodniej stronie parteru. Wnętrze ESK 2016 wypełniają zaprojektowane przez Oskara Ziętę meble. Ich obecność sprawia, że obiekt zyskuje nową tożsamość. Oszczędność wizualna (biel, czerń, szarość) i zachowawcze podejście do zmian wobec projektu Tarnawskich (nowym uzupełnieniem oryginalnego stanu jest tylko fragment stropu antresoli, który pozwolił na stworzenie recepcji części biurowej) stały się atutem realizacji. Inną jego zaletą jest stworzenie dobrze działającej przestrzeni publicznej oraz balans pomiędzy elementami współczesnymi, a tymi oddającymi ducha PRL-owskiej rzeczywistości. Obecnie Barbara to miejsce zarówno pokolenia naszych dziadków, jak i nowe czekające na kolejne wydarzenia. Nie bez znaczenia jest fakt, że Major Architekci są również autorem przebudowy sąsiadującego przejścia Świdnickiego. Dzięki temu istnieje szansa, że dzięki realizacji obu koncepcji powstanie spójna przestrzeń – ta myśl przyświecała architektom od początku procesu projektowego.

Osiedle Bacciarellego 54 we Wrocławiu Na terenie Wielkiej Wyspy, prawie przy samym brzegu kanału Odry, powstaje osiedle Bacciarellego 54 projektu pracowni Major Architekci. W skład założenia docelowe wejdzie 14 budynków w różnych układach i typologiach.
Wielopokoleniowy dom / Wrocław Dom powstał w ramach konkursu, którego główną ideą było stworzenie zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, wzmacniającej więzi społeczne. O realizacji biura Major Architekci na Nowych Żernikach pisze Agnieszka Labus.
Osiedle Robyg Jagodno projektu Major Architekci Wkrótce rozpocznie się budowa kolejnych trzech budynków nowego osiedla na wrocławskim Jagodnie według projektu biura Major Architekci. Całe założenie zaoferuje ok. 900 mieszkań.
Stacja narciarska w Szczyrku Projekt biura Major Architekci zwyciężył w międzynarodowym konkursie inwestorskim na koncepcję wielofunkcyjnego obiektu na Hali Skrzyczeńskiej.
Muzeum Miedzi w Legnicy Modernizacja i rozbudowa budynków muzeum oraz przyległego do nich lapidarium. Autorzy: major architekci