Architektura MuratorRealizacjeGaleria Sztuki Dawnej w Muzeum Narodowym w Warszawie

Galeria Sztuki Dawnej w Muzeum Narodowym w Warszawie

Przestrzeń podzielona jest na trzy części. Każda z nich reprezentuje jedną z trzech kultur: dworską, religijną i miejską. Na nowo wyeksponowano kolekcje europejskiego i staropolskiego rzemiosła oraz malarstwa i rzeźby – pisze Dominika Olszyna.

Galeria Sztuki Dawnej MN. Podział
Gabloty przypominają świetlne kolumny, dzielą tematycznie sale na trzy nawy: główną i dwie boczne W gablotach znajdują sią wysokie na 3 metry makaty, naczynia liturgiczne. Przestrzeń na ścianach została przeznaczona na obrazy i witryny wystawiennicze. Fot. Bartek Bajerski/Muzeum Narodowe
Galeria Sztuki Dawnej w Muzeum Narodowym w WarszawieAleje Jerozolimskie 3, Warszawa
Autorzy307kilo
Projekt wystawyarchitekci Jan Sukiennik, Bartłomiej Popiela; współpraca: Magda Siemienowicz, Marcin Kropidło, Teresa Piecuch, Leszek Czaja, Grzegorz Chomicki
Projekt scenariuszakurator Zbiorów Dawnej Sztuki Europejskiej MNW prof. Antoni Ziemba, kuratorzy Zbiorów Sztuki Zdobniczej: Ryszard Bobrow, dr Grażyna Bastek
Projekt identyfikacji graficznej i przestrzennejJakub Jezierski
Produkcja wystawyMuzeum Narodowe w Warszawie
Powierzchnia wystawyok. 1500 m²
InwestorMuzeum Narodowe w Warszawie
Projekt2014-2015
Data realizacji (początek)2015
Data realizacji (koniec)2016
Koszt inwestycjiNie podano kosztu inwestycji

Nowa Galeria znajduje się w lewym skrzydle muzeum na drugim piętrze. Powstała na miejscu Galerii Sztuki Zdobniczej oraz Galerii Dawnego Malarstwa Europejskiego i Staropolskiego Muzeum Narodowego. Projekt zakładał stworzenie ośmiu sal. Głównym założeniem koncepcji było znalezienie dla każdej z nich innego sposobu ekspresji formalnej, bazującej na wspólnych materiałach wykończeniowych.

Forma i funkcja nowych pomieszczeń zostały podporządkowane zagadnieniom z zakresu historii sztuki, a scenariusz poszczególnych sal powstał przy ścisłej współpracy z zespołem kuratorskim (dr Grażyna Bastek, prof. Antoni Ziemba oraz Ryszard Bobrow). Odwiedzający mogą zobaczyć m.in. obrazy Sandra Botticellego, Giovanniego Belliniego, Jacoba Jordaensa, Lucasa Cranacha Starszego.

We wspólnej przestrzeni znalazły się cenne obiekty ze zbiorów sztuki zdobniczej m.in. prace rzeźbiarskie, rysunki, grafiki, zastawa stołowa i tkaniny. Nowa Galeria zestawia ze sobą różne gatunki sztuki i ukazuje najważniejsze obszary życia społecznego dawnej Europy – kulturę dworską, kulturę religijną i kulturę miejską – układając je w spójną opowieść o tamtych epokach. Dlatego przestrzeń Galerii Sztuki Dawnej podzielona jest na trzy części. Każda z nich reprezentuje jedną z trzech kultur: dworską, religijną i miejską.

Galeria Sztuki Dawnej MN. Przestrzenie społeczne
W każdej sali rzemiosło artystyczne łączy się z malarstwem, rzeźbą, grafiką i rysunkiem. Połączono je tworząc tzw. przestrzenie społeczne: kultura dworska, kultura religijna, kultura miejska. Fot. Bartek Bajerski/Muzeum Narodowe

Pracownia 307kilo zaproponowała jednolity biały kolor ścian w każdej sali – odcień wybrano z 30 próbek. Współczesny minimalizm zestawiono ze zdobniczym bogactwem minionych epok. Duże wrażenie robi sala pierwsza, poświęcona Dworowi.

Długa, reprezentacyjna przestrzeń nawiązuje do pałacowego korytarza. Wnęki mają w rzucie kształt trapezu, podobnie jak szklane gabloty ścienne po przeciwnej stronie sali. We wnękach okiennych znajdują się eksponaty gabarytowe, takie jak rzeźby i meble, które są dodatkowo podświetlone z tyłu. Szklane gabloty i wnęki po prawej stronie sali przeznaczone są dla strojów szlacheckich i mebli z epoki. Na ścianach wyeksponowano tapiserie i gobeliny.

Część Religia została podzielona na pięć sal. Do głównej prowadzą trzy osobne wejścia. Ściany zorientowane są względem siebie ortogonalnie, tworząc razem w rzucie kształt prostokąta. W tej sali przestrzeń wystawiennicza została maksymalnie wykorzystana na obrazy. Jej forma odwołuje się do ascetycznych reguł sfery sacrum. Najbardziej reprezentacyjna jest sala szósta, w której schody dzielą przestrzeń na mniejszą i większą część. W tej pierwszej sufit ma charakter dwuspadowy, a w jego szczycie znajduje się długi świetlik. Światło dzienne dodatkowo doświetla pomieszczenie, podkreślając duchową atmosferę tego miejsca. W sali centralnie umiejscowione zostały ołtarze wsparte na postumentach. Na ścianach zawieszono dewocjonalia.

Galeria Sztuki Dawnej MN. Biusty portretowe
W pierwszych trzech salach zgromadzone są przedmioty późnośredniowieczne, renesansowe i manierystyczne, od XIV/XV do XVI wieku – m.in.: gotyckie dyptyki z kości, liturgiczne kielichy, ampułki i puszki na eucharystię oraz relikwiarze. Późnogotyckie włoskie ołtarzyki modlitewne, wczesnorenesansowe obrazy do modlitwy domowej konfrateryjnej – włoskie, niderlandzkie i niemieckie. W salach znajdują się także duże i średnie (głównie niderlandzkie i włoskie) ołtarze, tapiserie kościelne, stroje liturgiczne (np. ornaty), kielichy i naczynia ołtarzowe oraz okazały krzyż procesyjny. Fot. Bartek Bajerski/Muzeum Narodowe

Ciekawe rozwiązanie zastosowano w ostatniej sali poświeconej Religii – pracownia wkomponowała w przestrzeń osiem wolno stojących, wysokich, szklanych ekspozytorów. Kształtem przypominają świetlne kolumny i prezentują wysokie na trzy metry makaty oraz naczynia liturgiczne z epoki, które można oglądać z czterech stron. Przestrzeń na ścianach została przeznaczona na obrazy i witryny wystawiennicze.

Galeria Sztuki Dawnej to wyzwanie dla dzisiejszej publiczności. Pracownia 307kilo wyszła naprzeciw potrzeb instytucji i odwiedzających. W aranżacji przestrzeni widać współczesne myślenie o ekspozycji, klarowne podziały, atrakcyjne sposoby pokazania obiektów (np. płaszcz króla Augusta III z 1734 roku) oraz spójną identyfikację. Nowoczesne tło dla minionych epok dostosowane do naszych czasów.

Dziwny ogród w Muzeum Narodowym w Warszawie W holu stołecznego Muzeum Narodowego na dwa dni zagości dziwny ogród. Na oczach widzów stworzą go młodzi artyści skupieni wokół Koła Naukowego SOKi warszawskiej ASP.
Muzeum Narodowe w Warszawie – marzenia i rzeczywistość Marzyliśmy, żeby od strony ul. Książęcej wybudować nowy gmach Muzeum Narodowego. Planowaliśmy, że pomieści cały dział edukacji, łącznie z dużą salą odczytową, salami warsztatowymi, wydzieloną częścią dla dzieci i salami na wystawy czasowe – o współczesnych zadaniach muzeum i o tym, jak zmieniają się dziś oczekiwania publiczności z Agnieszką Morawińską, dyrektor instytucji, rozmawia Tomasz Żylski.
Muzeum Narodowe – historia gmachu. Wystawa Wystawa Marzenie i rzeczywistość. Gmach Muzeum Narodowego w Warszawie poświęcona jest historii planowania i budowy siedziby najważniejszego, najbardziej monumentalnego warszawskiego muzeum, które oddano do użytku w 1938 roku.
Trasa M-Z i muzeum na wodzie W 1971 roku powstał wizjonerski projekt połączenia Muzeum Narodowego w Warszawie z Zalewem Zegrzyńskim za pomocą tzw. Trasy M-Z, wzdłuż której zamierzano prezentować prace współczesnych artystów. Na jej krańcu planowano zaś wzniesienie filii muzeum. Sztuka miała opuścić zamknięty gmach i stać się częścią życia. Zorganizowana po 40 latach wystawa w Muzeum Narodowym w Warszawie pokazała, że lata 70-te w polskiej architekturze, to nie tylko osiedla z wielkiej płyty, lecz także bezkompromisowe wizje, które powstawały równolegle do projektów rysowanych przez takie grupy jak choćby Archizoom czy Superstudio.
VIII Aukcja Charytatywna „ziarno Sztuki – ogród Nadziei” 23 października w Muzeum Narodowym w Warszawie  odbędzie się aukcja charytatywna dzieł sztuki, zorganizowana pod hasłem „ziarno Sztuki – ogród Nadziei”
Nowe barwy. Rearanżacja wnętrz Muzeum Narodowego w Warszawie 18 maja, podczas inauguracji Jubileuszu 150-lecia MNW zaprezentowane zostaną zaaranżowane na nowo wnętrza Muzeum: Galeria Sztuki XIX Wieku, Galeria Dawnego Malarstwa Europejskiego oraz Galeria Dawnego Portretu Staropolskiego i Europejskiego