Architektura MuratorRealizacjeZ biblioteki "A-m": Dom w Nadarzynie

Z biblioteki "A-m": Dom w Nadarzynie

To niebanalny dom, który powstał z bardzo banalnych elementów.

Dom w Nadarzynie
Widok ogólny. Fot. Marcin Czechowicz
Dom DogmANadarzyn
Autorzyarchitekt Grzegorz Stiasny
KonstrukcjaSławomir Pucek
Generalny wykonawcaMiniwille sp. z o.o.
Inwestorprywatny
Powierzchnia terenu1995.0 m²
Powierzchnia zabudowy284.0 m²
Powierzchnia całkowita330.0 m²
Kubatura1370.0 m³
Projekt2007
Data realizacji (początek)2008
Data realizacji (koniec)2009
Koszt inwestycjinie podano

Podwarszawska gmina Nadarzyn to typowy przykład procesu urban sprawl w rodzimym wydaniu – budownictwa jednorodzinnego rozlewającego się wzdłuż gminnych dróg i bezimiennych traktów polnych. Inwestycja na tutejszej działce, powstałej w wyniku parcelacji pola przez dewelopera i sprzedawanej wraz z wyłącznością na realizację budynku ze standardowych elementów, mogła się wydawać gotową receptą na architektoniczny banał. Właściciele terenu – małżeństwo konserwatorów – udowodnili tymczasem, że świadomość estetyczna inwestora, kompetencje projektanta i elastyczność wykonawcy wystarczają, by przy użyciu tanich i popularnych technologii powstała ambitna architektura.

Najważniejsze było przezwyciężenie ograniczeń wynikających z niewielkich rozmiarów działki. Stanowi ona zamknięcie powstającej na uboczu kolonii mieszkaniowej i otwiera się na rozległe, lecz już powoli zabudowywane pole. Budynek o rzucie w kształcie litery Y zlokalizowany został tak, że oś domu biegnie po jej przekątnej, a bramę wjazdową przewidziano w narożniku posesji. Pomiędzy dwoma rozwartymi skrzydłami powstał rodzaj dziedzińca, za nimi zaś niewidoczna od ulicy, mniej oficjalna część mieszkalna.

Dom w Nadarzynie
Fragment wnętrza salonu. Fot. Marcin Czechowicz

Dom mieści trzy autonomiczne funkcje – mieszkanie dla trzyosobowej rodziny, wydzieloną pracownię z garażem i rampą transportową oraz apartament dla jednej lub dwóch osób z osobnym salonem i łazienką. Do piętrowego skrzydła, wyznaczającego oś założenia, przylegają dwa parterowe pawilony. Każdy z tych elementów ma własną konstrukcję dachu, odrębne wejście oraz wynikający z usytuowania budynku na działce fragment ogrodu.

Dominująca część centralna, z jej obszernym i przeszklonym z trzech stron salonem oraz mieszkalnym piętrem, jest widoczna jedynie od strony ogrodu. Wysunięty korpus główny rozdzielił dwa pozostałe skrzydła, co zapewniło prywatność każdej z części domu. Długa elewacja od dziedzińca została jednolicie wykończona cegłą i urozmaicona niewielkimi otworami okiennymi. Nie ujawnia rozmiarów domu ani nawet jego funkcji, co nie oznacza jednak estetycznej monotonii. Prostota wykończenia skontrastowana ze swobodnymi zygzakami trzech szczytów – prostopadle biegnącymi kalenicami dachów – to współczesna interpretacja architektury tradycyjnej.

Wyraźnie inny jest charakter bryły od strony ogrodu. Zarówno ściany, jak i dobrze widoczne połacie dachu mają jasnoszarą barwę. Jako materiału wykończeniowego użyto drewna i ekoeternitu, którego zastosowanie wymaga estetycznego nonkonformizmu. Mimo złożonego układu brył, budynek jest niewielki i z pewnością nie luksusowy. Pomieszczenia – poza głównym salonem – są małe, a do ich wykończenia użyto najtańszych materiałów: tynku, cegieł i płyt OSB. Nieosłoniętą pozostawiono więźbę dachową ze zwykłych sosnowych desek, co optycznie powiększyło pokoje i umożliwiło dodatkowe doświetlenie ich oknami połaciowymi. Zgrzebna estetyka wnętrz i zastosowanie najprostszych rozwiązań konstrukcyjnych były bliskie inwestorom, którzy chcieli, by ich dom nawiązywał do skromnych form mazowieckiego krajobrazu. Budynek w Nadarzynie łączy sprzeczności. Z jednej strony urzeka bezpretensjonalnością, z drugiej zaś, pod względem kompozycyjnym, stanowi swobodną reinterpretację tradycyjnej, arystokratycznej architektury rezydencjonalnej, która została tu dostosowana do potrzeb współczesnej klasy średniej. To niebanalny dom, który powstał z bardzo banalnych elementów.

Dom w Nadarzynie
Widok od strony południowo-wschodniej. Fot. Marcin Czechowicz

Założenia autorskie:

Podwarszawski dom zainspirowany został znikającym pod naporem deweloperów tradycyjnym krajobrazem Mazowsza, z jego nigdy niedokończonymi „bieda domkami” i łąkami zarastającymi zagajnikami. Zależało nam, aby w niczym nie przypominał popularnych domów katalogowych ani nowobogackich posiadłości, ani wyestetyzowanych nowoczesnych willi. Przeciwnie, dom proponuje architektoniczny odpowiednik zasad filmowej Dogmy. Kompozycja fasady wynika wyłącznie z potrzeb planu domu, a plan jest bezpośrednią realizacją trójczłonowego programu: domu rodzinnego, domu letniego, pracowni. Każdej części programu przypisano wydzieloną część terenu. Zastosowano najprostsze materiały, nie dbając o ich architektoniczne wyrafinowanie i popularne względy estetyczne. Architektura jest bez ozdobników i bez odniesień do stylów i mód. Interwencja w teren została ograniczona do minimum. Zachowano wszystkie sosenki, brzózki, a piaszczysty teren oddano naturalnej roślinności łąkowej. Dom był budowany przez lokalnego dewelopera stawiającego na co dzień powtarzalne, tchnące przyjaznym populizmem tak zwane kanadyjczyki.

Grzegorz Stiasny

Polska Zagroda: nowoczesne siedlisko według BXBstudio W miejscu pięciu dawnych budynków gospodarczych architekci z BXBstudio zaprojektowali pięć nowych, w typologii nowoczesnej stodoły. Połączone bryły tworzą współczesne siedlisko, które poprzez pomosty i kładkę na piętrze zintegrowano z otaczającą zielenią.
Dom Graniczny w Rybniku według pracowni Toprojekt Dom Graniczny z jednej strony zamyka wnętrza na hałas dobiegający z pobliskiej ulicy, z drugiej otwiera widoki na intymne patio i daleką perspektywę ogrodu. Prezentujemy najnowszą koncepcję pracowni Toprojekt.
Honay House w Dursztynie koło Nowego Targu Na szczycie góry Honaj w polskiej części Spisza stanął niewielki Honay House. Wakacyjny domek z prefabrykatów zaprojektowali architekci z polsko-chińskiego studia JANG.
Dom w parku Cietrzewia w Warszawie W willowej okolicy na warszawskich Włochach stanął nowy dom jednorodzinny według projektu pracowni Kruszewski Architekci. Prosta, powściągliwa bryła kadruje widoki na pobliski park z zespołem malowniczych stawów.
Dom podążający za słońcem. Nowa realizacja biura Inter-Arch Dom w podwarszawskim Józefosławiu miał być pełen światła i pomieścić czteroosobową rodzinę. By zapewnić optymalne nasłonecznienie wnętrz, architekci skomponowali budynek z dwóch brył o nieco odmiennych rzutach.
Dom jednorodzinny The Sunny w Konstancinie The Sunny to kolejny po Kamiennej Rezydencji Steinhaus i Dworku w Lesie + dom jednorodzinny, który Biuro Architektoniczne Barycz i Saramowicz realizuje w ścisłym centrum Konstancina.