Architektura MuratorStudenciHistoria architektury i urbanistyki – strata czasu czy pożyteczna wiedza

Historia architektury i urbanistyki – strata czasu czy pożyteczna wiedza

Uczenie historii to nie tylko przekazywanie wiedzy o przeszłości, ale również wskazanie drogi do dalszych poszukiwań, to nauka warsztatu badacza. Jak mówił Wacław Ostrowski poznanie historii nie może zastąpić opanowania współczesnego warsztatu projektanta, wyobraźni ani talentu, ale powinno pomóc w ich doskonaleniu.

Historia architektury i urbanistyki – strata czasu czy pożyteczna wiedza
Kompozycja zespołów architektonicznych barokowego Rzymu, str.19, Wacław Ostrowski

Znakomity polski historyk urbanistyki i jednocześnie projektant, Wacław Ostrowski w tekście o barokowym Rzymie, stwierdził: praca ta napisana jest dla architektów, którym pragnę przyjść z pomocą przy twórczej pracy . Nie ma bowiem innej drogi do współczesnego kształtowania miasta, jak przez poznanie jego historii. Trzeba spojrzeć wstecz, żeby zrozumieć miasto i kreować jego przyszłość. Pozbawienie tej wiedzy adeptów architektury byłoby poważnym błędem.
Wacław Ostrowski prowadził na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej zajęcia zarówno z projektowania urbanistycznego, jak i historii budowy miast. Dziś może to dziwić młodych ludzi studiujących architekturę, trochę zniechęconych do tej „skostniałej” wiedzy, za jaką często uważają historię. Nic bardziej błędnego. Historia znakomicie uczy współczesnego projektowania, uczy rozwiązywania trudnych problemów przestrzennych, pokazując jaką drogą nie iść, żeby nie popełniać błędów poprzedników.
Kształcenie przyszłych architektów, to nie tylko przedstawianie teorii projektowania, ale również wiedzy o przeszłości. Mamy obowiązek kreowania ram wyższego wykształcenia przyszłych pokoleń architektów i urbanistów, którzy będą zmieniać oblicze miast XXI wieku. Zrozumienie miasta, to nie odtwarzanie tradycyjnych form, to właściwe wprowadzenie nowoczesnych treści do historycznego otoczenia.
Niestety nowe programy wprowadzone na Wydziałach Architektury w związku ze zmienionymi w 2019 roku standardami kształcenia znacznie ograniczyły możliwości przekazywania tej cennej wiedzy. Uważam tę zmianę za niekorzystną, warto bowiem wspomnieć, że wszyscy znaczący twórcy XX wieku rozpoczynali swoją drogę zawodową od wnikliwego poznawania historii architektury.
Fascynacja Le Corbusiera Wenecją zaowocowała koncepcją segregacji ruchu pieszego i kołowego, widoczną na planie „Miasta Promiennego”. Z kolei klasztor kartuzów w Val d’Ema koło Florencji zainspirował francuskiego twórcę do stworzenia planu „Miasta Współczesnego” i rozpoczęcia rozważań na temat mieszkańca-jednostki oraz jego relacji z ogółem społeczeństwa miejskiego.
Camillo Sitte oparł swoją koncepcję budowy miast na podstawach artystycznych o studia miast średniowiecznych i renesansowych.
Tony Garnier, laureat prestiżowej nagrody Prix de Rome, rozpoczął swoją drogę zawodową od rzymskich studiów architektury historycznej. Być może stały się one podstawą stworzonej przez Garniera koncepcji „Miasta Przemysłowego” i nowoczesnych form architektonicznych.
Znakomitą szkołą rozwiązywania problemów pozornie nierozwiązywalnych jest projekt placu na Kapitolu w Rzymie Michała Anioła. Projektantowi udało się optycznie wyeliminować z zespołu budynków wielką bryłę kościoła Santa Maria in Aracoeli, dominującą nad całością kompozycji. Wystarczyło dodać tylko jeden znacznie mniejszy budynek i stworzyć jednorodny, regularny zespół zabudowy wokół foremnego placu.
O mądrości architektów oraz ich pokorze świadczy kompleks zabudowy wokół placu di Santissima Annunziata we Flrencji. Antonio da Sangalo i Baaccio d’Agnolo dostrzegli piękno budynku Ospedale degli Innocenti Filipo Brunelleschiego i po niemal stu latach zaproponowali bardzo podobny gmach, którym zamknęli w pełni regularny renesansowy plac.
O zrozumieniu intencji poprzedników świadczy również plac del Popolo w Rzymie, którego kształtowanie trwało kilka wieków. Każdy kolejny projektant, który starał się uporządkować przestrzeń, szanował dokonania swoich poprzedników.
Nie byłoby architektury nowoczesnej, gdyby nie odważne pionierskie działania awangardy architektonicznej w pierwszej połowie XX wieku. To właśnie Hans Poelzig, Walter Gropius, Ludwig Mies van der Rohe, Le Corbusier i inni wytyczyli drogę ku nowoczesności. Dobrze jest o tym pamiętać, czerpać inspiracje z ich twórczości i wytyczać nowatorskie szlaki dla urbanistyki i architektury.
Uczenie historii to nie tylko przekazywanie wiedzy o przeszłości, ale również wskazanie drogi do dalszych poszukiwań, to nauka warsztatu badacza. Jak mówił Wacław Ostrowski poznanie historii nie może zastąpić opanowania współczesnego warsztatu projektanta, wyobraźni ani talentu, ale powinno pomóc w ich doskonaleniu.


ProtoLAB - interdyscyplinarny kurs zaprojektuj i wybuduj na Politechnice Wrocławskiej ProtoLAB to interdyscyplinarny kurs projektowy na Wydziale Architektury oraz na Wydziale Budownictwa Lądowego i Wodnego Politechniki Wrocławskiej. Kurs realizowany jest w formie zaprojektuj i wybuduj, oznacza to, że studenci mają niepowtarzalną okazję do realizacji zaprojektowanych przez siebie konstrukcji.
Nauka poprzez doświadczenie w kole naukowym Humanizacja Środowiska Miejskiego Humanizacja Środowiska Miejskiego (HŚM) to koło działające przy Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej od 2008 roku, realizując projekty z szeroko pojętego zakresu architektury. Charakter koła jest otwarty, a HŚMowa rodzina stale się powiększa.
Koło Naukowe Industria - Centrum Szermowic Koło Naukowe Ochrony Dziedzictwa Przemysłowego INDUSTRIA od sześciu lat w ramach swojej działalności zajmuje się badaniami oraz popularyzacją architektury industrialnej. Obecnie realizuje warsztaty i konkurs na centrum edukacyjno-historyczne straży pożarnej śląskiej wsi. W ramach działań planuje się stworzenie projektu przestrzeni wystawienniczej dla historycznych sprzętów gaśniczych oraz miejsca wspólnego dla mieszkańców miejscowości Szemrowice
Eco_talks, wydarzenie online organizowane przez koło naukowe Habitat Koło naukowe Habitat, działające na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej zaprasza na wydarzenie online Eco_talks, które odbędzie się w dniach 21-23 kwietnia.
Koło naukowe Habitat. Alternatywne sposoby zamieszkania Seria „Alternatywne sposoby zamieszkania” skupia się na kluczowych aspektach wznoszenia i użytkowania typów struktur mieszkalnych subiektywnie uznanych za nieprzeciętne.  Realizacja przyjęła formę regularnie publikowanych w mediach społecznościowych zestawów grafik.
Bridge The Gap – centrum wielofunkcyjne w Rotterdamie Bridge The Gap to koncepcja mostu kubaturowego w Rotterdamie, której celem jest zwrócenie uwagi na powiązania architektury ze współczesnym problemami cywilizacyjnymi. Skupia się przede wszystkim na aspekcie zanikania bioróżnorodnosci w miastach oraz responsywności architektury z użytkownikiem.