Architektura MuratorTechnikaWarsztatCentrum Kultury w Baku

Centrum Kultury w Baku

Najciekawsze zagadnienie techniczne: dwukrzywiznowa konstrukcja elewacji zbudowana ze stalowych węzłów kulowych oraz rurowych elementów prętowych o długości dochodzącej do 4,5 metra

baku1
Dynamicznie pofałdowana elewacja pokryta jest wzmacniającym włóknem szklanym, panelami z betonu oraz kompozytu. Źródło: "A-m" 02/2014
Centrum Kultury im. Hajdara Alijewa (Heydar Aliyev Center)Baku, Azerbejdżan
AutorzyZaha Hadid Architects
KonstrukcjaTuncel Engineering, AKT
Generalny wykonawcaDiA Holding
InwestorRepbublika Azerbejdżanu
Powierzchnia terenu111292.0 m²
Powierzchnia całkowita101801.0 m²
Projekt (data)2007
Data realizacji (początek)2012
Data realizacji (koniec)2012

Projekt Centrum Kultury im. Hajdara Alijewa w Baku został wyłoniony w konkursie architektonicznym w 2007 roku. Obiekt służy organizacji rożnego rodzaju imprez promujących współczesną i tradycyjną kulturę Azerbejdżanu. Nowoczesna forma zwycięskiej koncepcji autorstwa biura Zahy Hadid wyraźnie odróżnia się od w większości dość topornej architektury budynków powstających w całym kraju przez lata istnienia Związku Radzieckiego. Jednocześnie projektanci nawiązali do tradycyjnego budownictwa tej części Zakaukazia, kompozycyjnie opartego na rytmie i stapianiu się ze sobą elementów konstrukcyjnych i dekoracyjnych, gdzie zanika hierarchiczność, a przestrzeń jest traktowana jako ciągła i wielokierunkowa. Liczne zakrzywienia, fałdowania, rozgałęzienia brył i otaczającego je terenu mają na celu stworzenie wrażenia, że budynek wraz z otoczeniem tworzą jednorodną architektonicznie całość, wciągają i ukierunkowują trasę zwiedzania. Na konstrukcję obiektu składają się dwa zasadnicze zespoły elementów – żelbetowy trzon z pomieszczeniami użytkowymi oraz przestrzenna stalowa konstrukcja elewacji. Aby zmniejszyć liczbę podpór we wnętrzu, konstrukcję ściany zewnętrznej i elewacji zaprojektowano jako samonośną.

Konstrukcja elewacji

Dwukrzywiznowa konstrukcja zewnętrznej powłoki, stanowiąca oparcie dla warstwy elewacyjnej i wewnętrznej warstwy wykończeniowej, została zbudowana z niepowtarzalnych elementów systemowych MERO KK. Składa się ze stalowych węzłów kulowych o średnicy od 110 do 350 mm z maksymalnie szesnastoma otworami oraz rurowych elementów prętowych o przekroju średnicy od 60,3 do 273 mm i długości dochodzącej do 4,5 m. Wszystkie elementy są galwanizowane i powlekane. Łączono je na placu budowy metodą skręcania (bez spawania).

Wykończenie elewacji

Zewnętrzną warstwę elewacji stanowią panele o grubości od 8 do 13 mm, które do głównej konstrukcji nośnej zamontowano na łatach ze stalowych profili mocowanych punktowo za pomocą stalowych prętów. Jako materiał elewacyjny wykorzystano beton wzmacniany włóknem szklanym (Glass Fibre Reinforced Concrete – GFRC) oraz również wzmacniane włóknem kompozyty (Glass Fibre Reinforced Polyester – GFRP). Dzięki nim można było oddać płynność formy budynku, a jednocześnie uzyskać podobny efekt w miejscach o różnych wymaganiach użytkowych – w strefach wejściowych, na elewacji czy wokół obiektu. Kształt paneli był optymalizowany w celu zmniejszenia zużycia materiału i ciężaru elewacji. Łączenia między nimi zaprojektowano tak, aby absorbowały naprężenia wynikające ze zmian temperatury, działania wiatru i ruchów sejsmicznych. Aby umożliwić dostęp do elementów mocujących, między krawędziami paneli pozostawiono 5 cm wolnej przestrzeni.

Ściany szklane

Ściany kurtynowe zaprojektowano w systemie półstrukturalnym, moduły szklane zawieszono na typowej, aluminiowej konstrukcji słupowo-ryglowej. Zastosowano szklenie podwójne, bezpieczne, o podwyższonej termo- izolacyjności z powłoką niskoemisyjną. Pakiet szybowy zewnętrzny jest zbudowany z dwóch szyb połączonych folią PVB wykazującą bardzo dobre cechy izolacyjności akustycznej. Współczynnik przenikania ciepła przez moduły pionowe wynosi ≤ 1,4 W/m²K, współczynnik transmisji światła ≤ 30%, współczynnik przenikalności energii g ≤ 24%, a izolacyjność akustyczna pakietów szybowych dochodzi do 41 dB.

Artykuł ilustrowany stronami: 80-83, 85, 86, 91, 92  miesięcznika "Architektura-murator" nr 06/2014.

Nowa stacja moskiewskiego metra od Zaha Hadid Architects Moskiewskie metro każdego roku przewozi 2,5 miliarda pasażerów, a ich dzienna liczba dochodzi do 10 milionów. Nową stację podziemnej kolei w Moskwie zaprojektuje londyńskie biuro Zaha Hadid Architects. W swoim zwycięskim konkursowym projekcie architekci zaproponowali innowacyjny system oświetlenia i informacji dla pasażerów.
Wieżowiec Zahy Hadid otwarto dla publiczności Generali Tower można było odwiedzić po raz pierwszy w niedzielę 15 października 2017. Mediolańska wieża ma 170 metrów wysokości, jej budowa zakończy się na początku 2018 roku.
Matematyczna galeria Zahy Hadid Przy projektowaniu wystawy o matematyce inspiracją dla Zahy Hadid były prądy powietrza wywoływane przez unoszący się samolot. Otwarta w grudniu w londyńskim Muzeum Nauki Mathematics: The Winton Gallery jest jedyną stale dostępną muzealną ekspozycją stworzoną przez znaną architektkę.
Drewniany stadion od Zaha Hadid Architects Pracownia Zaha Hadid Architects wygrała konkurs na projekt stadionu klubu Forest Green Rovers w Stroud w Wielkiej Brytanii. Powstanie najbardziej ekologiczny obiekt tego typu na świecie.
Budynek administracyjny portu w Antwerpii Obiekt powstał w wyniku przebudowy dawnego gmachu straży pożarnej. Nad historycznym obiektem zrealizowano pięciokondygnacyjną bryłę, opartą na dwóch żelbetowych filarach oraz grupie czterech pochylonych, stalowych kolumn. Jej geometria nawiązuje do kadłuba statku, ale dzięki pofalowanej elewacji z trójkątnych elementów o różnej przezierności przypomina też nieco diament, z których szlifowania Antwerpia słynie od wieków.
City Life w Mediolanie. Apartamenty projektu Zahy Hadid City Life to jedno z największych przedsięwzięć architektoniczno-urbanistycznych ostatnich lat w Mediolanie. Projektantami budynków wchodzących w skład wielofunkcyjnego kompleksu są Zaha Hadid, Arata Isozaki oraz Daniel Libeskind. Całość zostanie ukończona w 2018 roku.