MSN / Warszawa

Decyzja o wykorzystaniu białego betonu architektonicznego na elewacjach spowodowała, że wszystkie poszczególne etapy związane z technologią i realizacją obiektu wymagały innego podejścia niż na typowej budowie. O realizacji siedziby Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie według projektu biura Thomas Phifer and Partners piszą Mikołaj Mundzik i Krzysztof Kuniczuk.

MSN / Warszawa
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, proj. Thomas Phifer and Partners; fot. Marta Ejsmont/MSN

Budynek nowej siedziby Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie powstaje na placu Defilad, tuż przy Pałacu Kultury i Nauki. Za projekt odpowiada, wyłoniona w 2014 roku w wielomiesięcznym postępowaniu prowadzonym w trybie negocjacji z ogłoszeniem, nowojorska pracownia Thomas Phifer and Partners przy współpracy biura APA Wojciechowski.

Nowe muzeum będzie miało w całości przeszklony parter, a nad nim dwa piętra wystawowe odlane z białego betonu architektonicznego. Budynek zajmuje blisko 20 000 m² powierzchni na 4 kondygnacjach nadziemnych i 2 kondygnacjach podziemnych. Znajdą się w nim przestrzenie wystawowe o powierzchni ponad 4500 m², sale edukacyjne, pracownia konserwatorska i magazyny dzieł sztuki, a także kino z widownią na 150 osób, Studio Eksperymentalne Polskiego Radia, audytorium, czytelnia, bistro i księgarnia. Budynek pomieści również powierzchnie biurowe przeznaczone dla administracji muzeum. Główne przestrzenie wystawowe zlokalizowane będą na pierwszym i drugim piętrze, wokół monumentalnej klatki schodowej. Galerie na najwyższej kondygnacji będą doświetlane rozproszonym światłem słonecznym wpadającym przez świetliki rozmieszczone w dachu. Na obu poziomach wystawowych znajdą się też pomieszczenia z panoramicznymi oknami wychodzącymi na ulicę Marszałkowską i południową pierzeję placu Defilad. Umożliwią one zwiedzającym zobaczenie centrum Warszawy z zupełnie nowej perspektywy.

Modernizm – minimalizm – wyzwania

Budowa MSN w Warszawie to historia wyzwań. Architekci i inżynierowie otrzymali zadanie zaprojektowania obiektu w trudnej lokalizacji, nad tunelami i stacją metra (60% budynku znajduje się bezpośrednio nad metrem), w kolizji ze strategiczną energetyczną infrastrukturą miejską, na terenie objętym restrykcyjnym planem miejscowym.

Projekt Thomasa Phifera przywodzi na myśl filozofię architektury modernistycznej opartej na prostocie materiałów, ergonomii i misji budowania ram dla życia społecznego. Dzięki przeszklonemu parterowi bryła zyska dodatkową lekkość: wykonana z białego betonu architektonicznego fasada wyższych pięter będzie optycznie zawieszona nad ziemią. Powstający budynek, zgodnie z ideą architekta, ma być ekranem (dla nowych interwencji artystycznych, projekcji czy iluminacji). Muzeum ma stanowić nieinwazyjne tło i harmonijnie wpisywać się w jedną z głównych ulic Warszawy. Kluczowy był zatem wybór materiałów.

Jednym z głównych kryteriów w trakcie procesu projektowego była trwałość. Zaczęto więc testować rozwiązania, w których elementy konstrukcyjne betonu stanowiły równocześnie o walorze dekoracyjnym. W ten sposób powstała koncepcja użycia białego betonu architektonicznego jako głównego materiału konstrukcyjnego (i dekoracyjnego).

Tagi:
Warszawa z nowymi zasadami współpracy z deweloperami Od teraz deweloperzy budujący osiedla, biurowce czy sklepy w Warszawie będą partycypować finansowo w przebudowie układu drogowego wokół swojej inwestycji adekwatnie to tego, jaki wpływ będzie ona miała na funkcjonowanie miasta. Nowe reguły przestaną też promować dojazdy do centrum samochodem.
ARCHIwum Warszawy lat 90. Wirtualna mapa warszawskiej architektury lat 90. Dostępna jest już mapa warszawskiej architektury lat 90. Po najntisowych realizacjach stolicy oprowadzają badaczki architektury Aleksandra Stępień-Dąbrowska i Alicja Gzowska oraz fotograf Maciej Leszczełowski, którzy razem z wolontariuszami zinwentaryzowali ponad 300 obiektów powstałych w dekadzie transformacji.
Airbubble: pierwszy w Polsce biotechnologiczny plac zabaw Jeszcze do 31 października można korzystać z biotechnologicznego placu zabaw przy Centrum Nauki Kopernik. Airbubble to pierwsze taka przestrzeń w Polsce wykorzystująca oczyszczające właściwości alg. Za projektem tego miejskiego eksperymentu stoi ecoLogicStudio.
Plac Piłsudskiego: miejsce niezgody Pojawiające się od blisko 100 lat plany zagospodarowania warszawskiego placu Piłsudskiego (kiedyś zwanego też Saskim i Zwycięstwa) oraz nadania mu właściwej oprawy architektonicznej rozpalają emocje kolejnych pokoleń Polaków. W związku z ogłoszonym w lipcu rządowym planem odbudowy pałacu Saskiego przypominamy prawie stuletnią historię planowania tego ważnego miejsca, w tym artykuł z „Architektury” nr 4/5/1966, który przeczytać można w wydaniu cyfrowym.
Spójna różnorodność: o Browarach Warszawskich Piotr Lewicki Kazimierz Łatak W miejscu dawnych browarów projektantom z pracowni JEMS Architekci udało się stworzyć kawałek autentycznego miasta. Jest ono przyjazne dla pieszych, a także wielkomiejskie. Współczesne, ale niepozbawione historii – o nowej realizacji Jemsów piszą Piotr Lewicki i Kazimierz Łatak.
Kamienica wielopokoleniowa przy ul. Stalowej w Warszawie Kamienica wielopokoleniowa przy Stalowej 29 w Warszawie w większym zakresie stanowi projekt interesujący społecznie niż architektonicznie. O realizacji biura Sawa-tech pisze Jerzy S. Majewski.