Architektura MuratorKrytykaAtlas zum Stadtebau

Atlas zum Stadtebau

Dzieło Vittoria Magnano Lampugnaniego i jego docentów poświęcone jest fenomenowi przestrzennemu eu-ropejskiego miasta. Zdaniem autorów, jego struktura skupia się wokół placów i ulic. Badacze objechali Europę od Helsinek po Neapol. Skupili się na nietracących na znaczeniu i atrakcyjności przestrzeniach historycznych, po miejsca ukształtowane w okresie międzywojennym. Wszystkie wybrane punkty zostały precyzyjnie zinwentaryzowane i posegregowane względem ich rangi w mieście – recenzja Grzegorza Stiasnego.

Atlas zum Stadtebau
Vittorio M. Lampugnani, Harald Stuehlinger, Markus Tubbesing, Atlas Zum Stadtebau, T. 1 Platze, T. 2 Strassen, Hirmer 2018

Vittorio Magnano Lampugnani jest pochodzącym z Włoch profesorem zajmującym się na zuryskiej politechnice historią budowy miast. Jest też czynnym architektem i urbanistą. W swojej twórczości propaguje architekturę formalnie zdyscyplinowaną, szukającą lokalnego kontekstu i unikającą ekstrawagancji w wyrazie plastycznym. Jako urbanista stworzył m.in. plan przebudowy dzielnicy przemysłowej dla farmaceutycznej spółki Novartis w Bazylei, gdzie projektowanie poszczególnych budynków powierzono stararchitektom przełomu XX i XXI wieku. Jako organizator europejskich debat architektonicznych piastował również stanowisko dyrektora Niemieckiego Muzeum Architektury we Frankfurcie. Lampugnani to też ceniony autor i wydawca licznych prac z zakresu historii i teorii architektury.

Najnowszą pozycję w jego książkowym dorobku stanowi monumentalny, dwutomowy Atlas zum StadtebauAtlas budowy miast – który przygotował ze swoimi docentami. Dzieło poświęcone jest fenomenowi przestrzennemu europejskiego miasta. Zdaniem autorów, jego struktura w Europie skupia się wokół placów i ulic. Pierwszy tom przedstawia 30 przykładów placów, a drugi 38 ulic. Autorzy objechali Europę od Helsinek po Neapol. Najbliżej Polski byli w Pradze. Skupili się na nietracących na znaczeniu i atrakcyjności przestrzeniach historycznych (takich jak Grand-Place w Brukseli czy Kramgasse w Bernie), po miejsca ukształtowane w okresie międzywojennym (na przykład Mercatorplein i Hoofdweg w Amsterdamie). Wszystkie wybrane punkty zostały precyzyjnie zinwentaryzowane i posegregowane względem ich rangi w mieście. Przedstawiono zatem centralne place, place ogniskujące centra życia dzielnic, place służące kwartałom mieszkalnym oraz ich dziedzińce. Podobnie w tomie poświęconym ulicom pokazano najpierw główne miejskie ulice, ulice dzielnicowe, uliczki pomiędzy kwartałami mieszkalnymi, wewnętrzne pasaże w kwartałach oraz na zakończenie nadrzeczne i nadmorskie promenady. Każde z miejsc zostało szczegółowo opisane i przedstawione na specjalnie wykonanych współczesnych fotografiach dokumentujących jego aktualny stan i sposoby użytkowania. Dodatkowo wykonano ujednolicone w grafice i skalach rysunki, reprezentujące pozycję placu czy ulicy w strukturze miasta, rzuty, przekroje i elewacje w skali urbanistycznej, a następnie w skali architektonicznej, co pokazuje strukturę budynków otaczających przestrzenie publiczne. Dołączono jeszcze detale posadzek, małej architektury i newralgicznych styków otwartych przestrzeni miejskich z parterami. Pozwala to nie tylko porównywać skalę poszczególnych założeń, czy proporcje wykreowanych przestrzeni. Więcej – ukazuje bogactwo sprawdzonych rozwiązań przestrzennych gwarantujących jakość, trwałość i społeczną atrakcyjność. Jesteśmy dziś świadkami polifonicznej dyskusji na temat przestrzeni publicznych w miastach. Jej poszczególni uczestnicy akcentują swoje priorytety – od polityki mobilności i zieleni po partycypację i szczęście mieszkańców. Opracowanie Lampugnaniego pokazuje jak istotne znaczenie ma fizyczna forma przestrzeni publicznych budowana poprzez zharmonizowane współgranie rozwiązań urbanistycznych i architektonicznych aż po detale meblujących latarni, ławek i krawężników.

Książki na wakacje 2022: architektoniczne nowości wydawnicze TOP 10 Od lat co miesiąc recenzujemy dla Was najciekawsze książki o architekturze, urbanistyce, wnętrzach i projektowaniu krajobrazu. Tym razem polecamy 10 nowości wydawniczych, w sam raz na letnie nadrabianie zaległości bądź planowanie architektonicznych podróży. Książki na wakacje 2022: TOP 10.
MUR. Ilustrowany atlas architektury Muranowa – pomóż go wydrukować! Centrum Architektury prowadzi zbiórkę na druk ósmego tomu z serii ilustrowanych atlasów warszawskiej architektury. Książkę, tym razem poświęconą dzielnicy Muranów, napisali Beata Chomątowska, Grzegorz Piątek i Katarzyna Uchowicz.
Warszawa rysuje Skopje: nowa publikacja Centrum Architektury Nakładem Centrum Architektury ukazała się książka „Warszawa rysuje Skopje” autorstwa Kingi Nettmann-Multanowskiej. Autorka, od lat niestrudzenie badająca polskie wątki na terenie Gruzji i Macedonii Północnej, odkrywa przed czytelnikiem wciąż mało znaną historię udziału architektów z Polski w odbudowie Skopje po tragicznym trzęsieniu ziemi z 1963 roku.
Lista nieobecności: Janusz Sepioł o Archiprzewodniku Roberta Koniecznego i Tomasza Malkowskiego Lista obiektów zebranych w Archiprzewodniku budzi kilka zasadniczych pytań dotyczących całych obszarów nieobecności. Właściwie nie ma tu wsi. Trudno też znaleźć jakieś realizacje urbanistyczne. Nie ma architektury przemysłowej ani obiektów inżynierskich. Państwo jako inwestor, poza sferą kultury, właściwie nie istnieje.
Alcazar: uniwersalna opowieść o patologiach przemysłu budowlanego Nakładem Centrum Architektury wyszedł kolejny komiks. „Alcazar” Simona Lamoureta to fabularyzowana opowieść o pracownikach na indyjskiej budowie, ukazująca nepotyzm, opóźnianie wypłat, przemocowe relacje i łapówkarstwo.
„Architektki” Agaty Twardoch: 19 inspirujących rozmów z wyjątkowymi architektkami „Ta książka powstała ze złości” – pisze autorka we wstępie. „Złości na to, że kobietom w świecie architektury jest trudniej, są mniej doceniane i rzadziej nagradzane. I to nie dlatego, że są niewystarczająco dobre”. Właśnie ukazały się „Architektki” Agaty Twardoch, a my jesteśmy partnerem tej publikacji.