Architektura MuratorProjektyPlatforma widokowa w Trzęsaczu

Platforma widokowa w Trzęsaczu

Nowoczesna konstrukcja kontrastuje z pozostałością średniowiecznych ruin gotyckiego kościoła. Autorzy: Biuro Architektoniczne Makowski & Sołdek

fotka z /zdjecia/TRZESACZ_03.jpg
Platforma widokowa ul. Mickiewicza 19, Rewal
AutorzyMakowski & Sołdek
InwestorWójt Gminy Rewal
Koszt inwestycji2,5 mln PLN

Teren inwestycji znajduję się w nadmorskim Pasie Technicznym administrowanym przez Urząd Morski w Szczecinie w rejonie 373 km brzegu morskiego na odcinku brzegu klifowego w Trzęsaczu o długości 80 m. Brzeg w Trzęsaczu jest fragmentem dłuższego odcinka klifu, zlokalizowanego w rejonie Zatoki Pomorskiej i rozciągającego się od Niechorza do Dziwnówka. Jego średnia wysokość wynosi 15 m n.p.m, miejscami przekracza 20 m n.p.m.

Podstawowym elementem zabudowy są pozostałości gotyckiego kościoła zbudowanego w XV wieku, zniszczonego w skutek abrazji morskiej.
Do bezpośredniego sąsiedztwa ruin prowadzi wybrukowane podejście. Sam zabytek otoczony jest drewnianym płotem odgradzający go od licznych tu latem turystów i zabezpieczającym ich samych przed zsunięciem się ze skarpy. Teren przy ruinach okala opaska gruntowa, za którą rosną wiekowe drzewa.
Dalej w głębi lądu, znajdują się ośrodki wczasowe, sklepy, bary itp., do których docierają sieci uzbrojenia. Dotychczasowe zejście z klifu na plażę (dwa ciągi schodów stalowych o drewnianych stopniach, osadzonych na tonowych kręgach wbudowanych w skarpę klifu) zostało usunięte ze względu na jego zły stan techniczny. Tym samym atrakcyjny punkt turystyczny pozbawiony został dostępu do plaży.

W ramach przeprowadzonej inwestycji polegającej na zabezpieczeniu ruin kościoła zaprojektowano (CONSULTANT Sp. Z o.o.) i zrealizowano wzmocnienie istniejącego fragmentu południowej ściany kościoła przez pochwycenie kamiennego fundamentu konstrukcją sprzężającą w postaci belek żelbetowych osadzonych na mikropalach i sprzężonych ściągami, zabezpieczenie skarpy klifu w rejonie kościoła poprzez budowę gabionowej opaski brzegowej wraz z odcinkami przejściowymi z piramidek Kardzisa i gwiazdobloków z rozebranego umocnienia powierzchniowego oraz zabudowę powierzchni skarpy elementami tzw. gruntu zbrojonego - w części dolnej skarpy i materacami gabionowymi kotwionymi do podłoża z siatką maskującą w części górnej. Teren nie posiada infrastruktury technicznej.

Zaprojektowane zejście wykonano w konstrukcji stalowej. Główną konstrukcję stanowić będzie przestrzenna konstrukcja kratowa o rozpiętości 36,60 m, rozstawie słupków 4,50 m. Wysokość całej konstrukcji stalowej wynosi 10,70 m.
Górna kładka wykonana została z RELUMATU 2000 (drewnopodobne tworzywo sztuczne) na legarach stalowych mocowanych do głównej konstrukcji nośnej (kraty przestrzennej). Dolny taras widokowy – monolityczny wspornikowy mocowany do żelbetowych rur wielkośrednicowych o długości 3,8 m wypełnianych betonem stanowi wraz z wbijanymi rurami stalowymi wypełnionymi betonem dolny fundament konstrukcji zejścia na poziomie plaży.
Na dolny taras z poziomu plaży prowadzą ażurowe stalowe schody.

W górnej części na poziomie klifu +1,00 m konstrukcja została posadowiona na palach formowanych w gruncie świdrem ciągłym, mocowana za pomocą ściągów stalowych. W dolnej części na poziomie plaży konstrukcja posadowiona na poziomie -7,50 m na rurach stalowych wbijanych, wypełnionych betonem, których przedłużenie stanowią zachodzące na siebie na odcinku 1,5 m rury żelbetowe wypełnione betonem. Wraz z budową zejścia zabudowano teren przy samych ruinach. Pojawiły się mała architektura tj. latarnie, ławki. Roboty są praktycznie zakończone. Spływają ostatnie dokumenty, potrzebne by przekazać zejście do użytku. Oficjalne otwarcie - przed wakacjami.


Inwestor: Wójt Gminy Rewal, ul. Mickiewicza 19, 72-344 Rewal
Autorzy: Biuro Architektoniczne Makowski & Sołdek
Realizacja: 2008
Koszt inwestycji: 2,5 mln PLN