Architektura MuratorTechnikaDziedziniec Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie

Dziedziniec Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie

To największe przedsięwzięcie budowlane tej instytucji od czasu jej otwarcia w 1909 roku. Dzięki realizacji udało się w dosłownym sensie otworzyć muzeum na przestrzeń miasta. Bogato zdobione ogrodzenie frontowe, o formie kolumnady z wysokim, murowanym cokołem, pierwotnie zasłaniało elementy techniczne. W ramach przebudowy pełne elementy cokołu zamieniono na stalowe, perforowane panele otwierane za dnia i zamykane po godzinach pracy muzeum. Dziedziniec przed wejściem do budynku wyłożono płytkami porcelanowymi, a pod nim ulokowano całkowicie nową przestrzeń wystawiennicza. Pozbawiona podpór pośrednich sala ma wymiary 30 x 38 m i wysokość dochodzącą do 10,5 m – pisze Maciej Lewandowski.

Dziedziniec Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie
Zmodernizowany dziedziniec zlokalizowany jest od strony zachodniej, tuż przy Exhibition Road; Fot. Hufton + Crow; Zdjęcia dzięki uprzejmości: AL_A, Koninklijke Tichelaar Makkum, Octatube i Victoria and Albert Museum
Nowy dziedziniec Muzeum Wiktorii i Alberta (V&A Exhibition Road Quarter)Londyn, Wielka Brytania
AutorzyAL_A
Konsultant ds. konserwacji:Giles Quarme & Associates
KonstrukcjaArup
Generalny wykonawcaWates
Podwykonawcy:Koninklijke Tichelaar Makkum; Octatube; Midland Alloy; Astins; EE Stairs; Cornish Concrete; Mazorati Ronchetti
InwestorVictoria & Albert Museum
Powierzchnia całkowita6360.0 m²
Projekt2011
Data realizacji (koniec)2017

Muzeum Wiktorii i Alberta należy do najbardziej znanych muzeów sztuki i dizajnu na świecie. Jego misją jest promocja sztuki i edukacja w zakresie twórczości artystycznej. Rozbudowany obiekt udostępniono zwiedzającym 30 czerwca 2017 roku, z okazji 165 rocznicy działalności. W efekcie przeprowadzonych prac powstała podziemna przestrzeń wystawiennicza (Sainsbury Gallery) na potrzeby ekspozycji czasowych. Pozbawiona podpór pośrednich sala ma wymiary 30 x 38 m i wysokość dochodzącą do 10,5 m. Jest to największe przedsięwzięcie budowlane tej instytucji od czasu jej otwarcia w 1909 roku. Dzięki realizacji udało się w dosłownym sensie otworzyć muzeum na przestrzeń miasta. Bogato zdobione ogrodzenie frontowe (Aston Webb Screen), o formie kolumnady z wysokim, murowanym cokołem, pierwotnie zasłaniało elementy techniczne obsługujące muzeum.

W ramach przebudowy pełne elementy cokołu ogrodzenia zamieniono na stalowe, perforowane panele otwierane za dnia i zamykane po godzinach pracy muzeum. Perforacje układają się we wzór, jaki rysują na płaskiej powierzchni odłamki szrapnela, co stanowić ma symboliczne nawiązanie do uszkodzeń obiektu podczas II wojny światowej. Dziedziniec (Sackler Courtyard) przed wejściem do budynku wyłożono płytkami porcelanowymi. Elewacje wychodzące na dziedziniec były częściowo zasłonięte istniejącą zabudową – np. dekoracja sgraffito na skrzydle im. Henry’ego Cole’a – a dzięki przeprowadzonym pracom udało się je wyeksponować.

Dziedziniec Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie
Widok od strony południowo- -wschodniej – dziedziniec usytuowany jest na poziomie ulicy, do wejścia do galerii prowadzą schody pokryte porcelanowymi płytkami; Fot. Hufton + Crow; Zdjęcia dzięki uprzejmości: AL_A, Koninklijke Tichelaar Makkum, Octatube i Victoria and Albert Museum

Konstrukcja

Prace budowlane prowadzono w sąsiedztwie normalnie działającego muzeum – notabene zabytku o najwyższej wartości spośród klas przypisywanych obiektom historycznym w Wielkiej Brytanii. Podłoga podziemnej sali wystawowej znajduje się 18 m pod ziemią, jej konstrukcję oparto na 477 palach wbijanych na głębokość 50 metrów. Nową przestrzeń wystawową przekryto zadaszeniem opartym na 14 kratownicach stalowych, w którym zaprojektowano charakterystyczny świetlik (oculus) doświetlający salę i tworzący wizualne połączenia z zabytkowymi budynkami otaczającymi dziedziniec. Oculus składa się z prefabrykowanych, stalowych elementów, od góry zamkniętych szkłem i dopasowanych kształtem do formy sufitu. W szczelnych modułach zainstalowano niewielkie rurki do filtrowania powietrza oraz regulowania ciśnienia i wilgotności wewnątrz elementów. Wyprodukowane w Holandii profile transportowano do Londynu ciężarówką (największy z nich miał długość 5,5 m i ważył ok. 1 t). Świetlik otoczono balustradą ze stali nierdzewnej o złożonej, podwójnie zakrzywionej geometrii. W związku z pracami ziemnymi wywieziono 22 500 m3 ziemi (co odpowiada wielkości dziesięciu basenów olimpijskich), z czego 90% powtórnie wykorzystano. Dziedziniec o powierzchni 1200 m2 wyłożono 11 000 ręcznie robionych płytek porcelanowych z reliefem, w 15 typach, natomiast dach kawiarni – ponad 4000. Wszystkie te elementy zostały wyprodukowane przez najstarszą holenderską firmę Koninklijke Tichelaar Makkum. Jest to pierwszy dziedziniec w Wielkiej Brytanii w całości pokryty porcelaną. Wybór materiału to nawiązanie do kolekcji muzeum, która zawiera liczne przykłady XIX-wiecznej dekoracji ceramicznej.

Dziedziniec Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie
Tymczasowe zabezpieczenia w postaci stężeń elementami stalowymi – aby sprawdzić stabilność konstrukcji istniejących budynków, przed rozpoczęciem budowy wykonano szereg analiz, które określiły jak blisko można budować obok historycznych obiektów, gdzie zapewnić tymczasowe wsparcie i jak najlepiej zaplanować prace; Fot. Stephen Citrone; Zdjęcia dzięki uprzejmości: AL_A, Koninklijke Tichelaar Makkum, Octatube i Victoria and Albert Museum

Energooszczędność

Dzięki odpowiednim rozwiązaniom w zakresie wentylacji mechanicznej, klimatyzacji i elektryki parametry energetyczne budynku są o 25% lepsze niż wartości brzegowe określone w krajowych przepisach technicznych. Do spłukiwania toalet w 75% wykorzystywana jest deszczówka. Dach części wystającej ponad istniejący poziom terenu zaprojektowano jako zielony, obsadzony specjalnie dobranymi, zróżnicowanymi gatunkami lokalnych roślin. Obiekt otrzymał certyfikat BREEAM na poziomie Excellent.

Tagi:
Coal Drops Yard: centrum handlowo-kulturalne w Londynie System konstrukcyjny łącznika o rozpiętości ponad 33 m przekryto dwukrzywiznową formą dachu, łączącego dwie zabytkowe hale. O nowej realizacji Heatherwick Studio pisze Radosław Stach.
Frida Escobedo zaprojektuje pawilon galerii Serpentine w Londynie Co roku londyńska Serpentine Gallery zleca innemu wybitnemu architektowi zaprojektowanie tymczasowego pawilonu w Hyde Parku. Tym razem wybór padł na meksykańską architektkę, która będzie najmłodszą w historii projektantką podejmującą się tego zadania.
Rezydencja w Design Museum. Nabór zgłoszeń Tematem programu rezydencyjnego londyńskiego Design Museum na rok 2018 jest Mieszkanie. Przedsięwzięcie ma na celu promowanie młodych projektowych talentów.
Przewodnik architektoniczny po Londynie - pobierz bezpłatną aplikację! Londyńska Fundacja Architektury udostępniła bezpłatną aplikację – architektoniczny przewodnik po stolicy Wielkiej Brytanii. Teraz z telefonem w ręku można bez trudu odnaleźć i poznać ponad tysiąc najciekawszych budynków Londynu.
Nowy dziedziniec Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie To realizacja, na którą mieszkańcy Londynu czekali od kilku lat. 30 czerwca zainaugurowano dziedziniec Muzeum Wiktorii i Alberta po przebudowie według projektu pracowni AL_A.
Matematyczna galeria Zahy Hadid Przy projektowaniu wystawy o matematyce inspiracją dla Zahy Hadid były prądy powietrza wywoływane przez unoszący się samolot. Otwarta w grudniu w londyńskim Muzeum Nauki Mathematics: The Winton Gallery jest jedyną stale dostępną muzealną ekspozycją stworzoną przez znaną architektkę.