Architektura MuratorWydarzeniaLaboratorium Przyszłości: międzynarodowy program artystyczny. Inicjuje go projekt REGRESS PROGRESS

Laboratorium Przyszłości: międzynarodowy program artystyczny. Inicjuje go projekt REGRESS PROGRESS

W projekcie Pawła Althamera realizowanym na warszawskiej Woli dzieci z sąsiadujących ze sobą i oddzielonych murem szkół zaprojektują kladkę łączącą obie placówki. W kolejnych odsłonach wystąpi architektka Aleksandra Wasilkowska z instalacją Nie-pokój

Laboratorium Przyszłosci Akt 1 REGRESS PROGRESS
21.06. 2011 – 15.01.2012

Otwarcie: poniedziałek 20 czerwca 2011,
koncert Orkiestry Owoce Przyszłości

Konferencja prasowa odbyła się 20 czerwca o godz. 12.00 z udziałem Artystów biorących udział w projekcie Regress Progress w przestrzeni zaaranżowanej w ramach projektu GRATED FUTURES getting behind the scenes przez kolektyw architektoniczny raumlaborberlin z Berlina (Sala Zygmuntowska, 1 pięto)

Laboratorium Przyszłości to zaplanowany z rozmachem międzynarodowy program artystyczny skierowany ku przyszłości. Inicjuje go projekt REGRESS PROGRESS, który koncentruje się na dwóch pytaniach: czy w nadchodzących latach powinniśmy ponownie oczekiwać progresu, poszerzenia kapitalistycznego systemu produkcji? czy raczej regresu, który zresztą może okazać się regresem szczęśliwym?

Trwający do 15 stycznia 2012 projekt REGRESS PROGRESS ma się dynamicznie rozwijać i organicznie zmieniać, uwzględniając prawdopodobieństwo i przypadkowość realnego życia. W pierwszej odsłonie artyści zrealizowali swoje projekty indywidualnie (Paweł Althamer, Cai Guo-Qiang), bądź we współpracy (Simon Leung i Rirkrit Tiravanija, raumlaborberlin), natomiast kuratorzy przygotowali wystawy zbiorowe: Gdzie jest zielony królik? (Ewa Gorządek) orazKrajobraz przyszłości (Fabio Cavallucci); zobaczymy na nich prace takich artystów jak Hubert Czerepok, Fischli & Weiss, Vadim Fishkin, William Kentridge, Robert Kuśmirowski, Aleksandra Mir, Steven Pippin, Sascha Pohflepp, Michał Budny, Søren Dahlgaard, Christian Falsnaes, Carlos Garaicoa, Elodie Pong, Katarzyna Przezwańska, François Roche, Superflex, Nico Vascellari.

W projekcie Pawła Althamera Mur (2011), realizowanym na warszawskiej Woli, pracują dzieci z sąsiadujących ze sobą i oddzielonych murem szkół polskiej Waldorfskiej i żydowskiej Lauder-Morasha; dzieci są naszą przyszłością i będą mówić o przyszłości: zaprojektują kladkę łączącą obie szkoły. Nowojorczyk Cai Guo-Qiang prezentuje intrygujący projekt Summer Solstice (Letnie przesilenie; 2011), w którym muzeum staje się wielką doniczką dla brzózek. Kolejni nowojorscy artyści - Simon Leung i, tym razem w roli kuratora, Rirkrit Tiravanija - głównym bohaterem projektu War after War (2010-11) uczynili Warrena Niesluchowskiego, ekscentrycznego nomada, artystycznego globtrottera, niemającego własnego domu obywatela świata, ceniącego najbardziej jedną wartość: gościnność. Za sprawą artystycznej instalacji Grated Futures getting behind the scenes (2011) kolektywu architektonicznego raumlaborberlin największa sala wystawowa CSW zmienia się do końca trwania projektu w salę audytoryjną, zaaranżowaną jakby z punktu widzenia świata po szoku paliwowym; wejście do sali prowadzi przez tunele czasu; jest tu stół, ogród z tarasem, krajobraz mieszkania, święta przestrzeń z „maszyną do marzeń”.

O relacjach sztuki i nauki mówi wystawa Gdzie jest zielony królik? Zielonego królika o imieniu Alba, stworzonego na zamówienie amerykańskiego artysty Eduardo Kaca, zaprezentowano po raz pierwszy na festiwalu w Avignon w 2000 roku; jego futerko, po wszczepieniu do genomu zwierzęcia genu zielonej fluorescencji, pochodzącego z meduzy Aequorea victoria, emanowało piękną zieloną poświatą. Nie pozbawiona nutki ironii praca Sięgnąć gwiazd (2011) Huberta Czerpoka jest podsumowaniem rzetelnych poszukiwań artysty na temat polskiego programu kosmicznego z lat 60., zainspirowanym niedawnym postulatem polskich parlamentarzystów, by wznowić badania i prace nad tym programem. Der Lauf der Dinge/ The Way Things Go (1987) szwajcarskiego duetu artystycznego Fischli & Weiss to groteskowy i trzymający w napięciu film, który ukazuje długą reakcję łańcuchową kolejnych samodestrukcji z banalnymi przedmiotami w roli głównej; prezentując rozmaite sposoby przekazywania energii między obiektami i systemami, jest zarazem metaforę życia.
W instalacji Tour en l’air (2009) Vadima Fishkina srebrne gwiazdy-balony tańczą w przestrzeni w takt walca Czajkowskiego, przywołując skojarzenia z Odyseją kosmiczną i muzyką sfer niebieskich; nauka i technika idzie w parze z poezją podszytą absurdem. Kolaż filmowy Journey to the Moon (2003) Williama Kentridge’a, w którym artysta występuje w roli naukowca marzącego o dalekich nieznanych światach i ostatecznie odbywa podróż w wyobraźni, nie opuszczając własnej pracowni, jest hołdem złożonym awangardowemu reżyserowi francuskiemu George’owi Mélisowi. Nawiązująca nazwą do słynnego komputera z lat 60. instalacja DATAmatic880 (2007) Roberta Kuśmirowskiego to fikcyjne laboratorium naukowe przeniesione wprost z maszyny czasu, z legendarnej epoki pierwszych wynalazków cybernetycznych, wyposażone - z opóźnieniem liczącym pół wieku – w brakujący element.
W serii kolaży Aim at the Stars (2008) Aleksandra Mir łączy tradycyjne wyobrażenia z chrześcijańskiej ikonografii (tzw. święte obrazki) ze zdjęciami statków kosmicznych i teleskopowych wizerunków Wszechświata; religia i nauka to dwie drogi poszukiwania odpowiedzi na pytania o początek stworzenia, sens życia i jego koniec. Obiekt Quantum camera (2010) Steven’a Pippina to aparat fotograficzny, w którym proces fotografowania odbywa się w zamkniętym obiegu sam dla siebie; towarzyszy mu seria dramatycznych zdjęć, na których aparaty fotograficzne zapisują moment własnej destrukcji, oraz komentarz artysty Fotograficzny traktat filozoficzny (koniec fotografii). Sascha Pohflepp w pracy The Golden Institute (2009) prezentuje futurologiczną fantazję: w 1980 roku w USA prezydentem zostaje Jimmy Carter i realizuje intensywny program poszukiwania źródeł naturalnej energii; powstaje Golden Institute for Energy w Golden Colorado i dysponuje nieograniczonymi środkami, aby uczynić ze Stanów Zjednoczonych najbardziej zasobne w energię państwo na świecie.

Wystawa Krajobraz przyszłości wyzwala przeczucia przyszłego krajobrazu. Michał Budny zaskakuje realistyczną instalacją w skali 1: 1 (bez tytułu, 2011), która nie jest niczym innym niż wysokim drewnianym płotem, zbitym z solidnych sękatych desek i wyposażonym w furtkę zamykaną na zasuwkę. Søren Dahlgaard, w serii fotografii z cyklu Dough Portraits (2008) prezentuje rozległą panoramę 100 odhumanizowanych i zindywidualizowanych jednocześnie typów ludzkich, których łączy fakt, że zamiast twarzy mają na głowach rozmaicie uformowane surowe ciasto. Christian Falsnaes pokazuje wideo You're my heart, you're my soul (2009), które dokumentuje jego performans - bezpretensjonalną taneczną wędrówkę artysty w scenerii zdegradowanych przedmieść Hanoi przy akompaniamencie karaoke do piosenki Modern Talking. Nawiązujący do rosyjskiego konstruktywizmu Carlos Garaicoa w instalacji Bend City (Red) (2008) przedstawia kartonowy model miasta, które budzi skojarzenia z socjalistyczną gospodarką planową i dziecinną książką z wycinankami, eksplorując kolor czerwony. Endless Ends (2009) Elodie Pong to instalacja z zapętlonym wideo, które składa się z zakończeń filmów z napisem „koniec”; czy koniec jest nowym początkiem? Katarzyna Przezwańska, porusza się pomiędzy geometryczną abstrakcją a uważną obserwacją natury, tu bierze pod szkło powiększające liść; w pracy Liść (2011) zielony liść dębu zostaje pomalowany na jasnozielony kolor. Architektura projektowana przez François Roche ma hybrydyczną i organiczną naturę; miasto z pracy An architecture "des humeurs" (2010) przybiera postać monstrualnego zrobotyzowanego pająka. Film Flooded McDonald’s (2008) Superflex to niezwykle sugestywny, zarazem realistyczny i oniryczny obraz zalewanej wodą jednej z sieciowych globalnych restauracji. Nico Vascellari w swojej instalacji (untitled (forest); (2011) prezentuje masywny pejzaż dźwiękowy: kolażowi dźwięków wypreparowanych z niezliczonych piosenek muzyki popularnej towarzyszy kolaż wizualny skonstruowany z okładek ich płyt.

Otwarciu towarzyszą akcje muzyczne na terenie i wokół Zamku oraz koncert Orkiestry Owoce Przyszłości. KINO.LATO zaprezentuje w lipcu program PROGRESS, w sierpniu program REGRESS. Nazajutrz po otwarciu - we wtorek 21 czerwca o godz. 18.00 - odbędzie się spotkanie audytoryjne: Czy polskie społeczeństwo jest przygotowane na innowację rozwój?; moderator: Witold Gadomski (Gazeta Wyborcza).

O wszystkim informować będzie na bieżąco nowy magazyn Tranzystor – cswzu.

Czas najwyższy – mówi Zygmunt Bauman w wywiadzie dla pisma Tranzystor – cswzu - by zastanowić się: czy te wspólnotowe formy życia, znane większości z nas jedynie z etnograficznych opracowań przysyłanych z nielicznych pozostałych nisz minionych, „przestarzałych i zacofanych” czasów, są skazane na odejście bezpowrotnie w przeszłość? A może prawdziwą jest inna wizji historii (a więc także i alternatywne rozumienie „postępu”): że daleko od bycia nieodwracalnym, nie-do-pomyślenia-odwrotem, zrywem do przodu, epizod wyprawy po szczęście przez sklepy był, jest, i pozostanie jednorazowym, z przyrodzenia i z przeznaczenia tymczasowym objazdem, miast być, jak w powszechnym na razie mniemaniu, nieodwracalnym zrywem do przodu i znamieniem postępu?

PROGRAM

Projekty specjalne:

* Pawel Althamer, Mur, 2011
Kurator: Marek Goździewski

* Cai Guo-Qiang, Summer Solstice, 2011
Kurator: Fabio Cavallucci

* Simon Leung, War after War, 2010 - 2011
Kurator: Rirkrit Tiravanija

* raumlaborberlin, GRATED FUTURES getting behind the scenes, 2011
Kurator: Kaja Pawełek

Wystawy:

* GDZIE JEST ZIELONY KRÓLIK?
Kurator: Ewa Gorządek
Hubert Czerepok, Fischli & Weiss, Vadim Fishkin, William Kentridge, Robert Kuśmirowski, Aleksandra Mir, Steven Pippin, Sascha Pohflepp

* KRAJOBRAZ PRZYSZŁOŚCI
Kurator: Fabio Cavallucci
Michał Budny, Søren Dahlgaard, Christian Falsnaes, Carlos Garaicoa, Elodie Pong, Katarzyna Przezwańska, François Roche, Superflex, Nico Vascellari

* Program Audytorium, Kurator: Paweł Polit

wtorek 21 czerwca, godz. 18.00, Sala Zygmuntowska, dyskusja
Czy polskie społeczeństwo jest przygotowane na innowację i rozwój?
Moderator: Witold Gadomski
Uczestnicy: prof. Henryk Domański, prof. Witold Orłowski, prof. Łukasz A.Turski

czwartek 30 czerwca, godz. 19.00, Laboratorium, performance, wykład, dyskusja
MANIFESTO vs MANIFESTO Uczestnicy: Robert B. Lisek, Riccardo Campa, Marta Heberle
Zdarzenie przygotowane w związku z publikacją manifestów: Robert B. Lisek, Crash Manifesto, i Riccardo Campa, Włoski Manifest Transhumanistyczny, oraz
TRANSHUMAN - numer specjalny magazynu Rita Baum

* Program muzyczny, Kurator: Andrzej Załęski

poniedziałek 20 czerwca, od godz. 18.00 akcje muzyczne na terenie Zamku i wokół Zamku
poniedziałek 20 czerwca, godz.19.30, Orkiestra Owoce Przyszłości - koncert

* KINO.LATO, Kuratorzy: Katarzyna Boratyn, Michał Matuszewski

Program PROGRESS (lipiec), Program REGRESS (sierpień)

* Program Edukacji, Kurator: Joanna Rentowska

Gabinet Osobliwości Przyszłości

* Tranzystorcswzu, magazyn CSW, Redaktor naczelny: Grzegorz Borkowski

Nowy drukowany kwartalnik CSW

W kolejnych aktach:
Aleksandra Wasilkowska, Nie-pokój / Un-room
droog design, Saved by Droog. Kuratorzy: Renny Remakers, Milada Ślizińska
ARCHITEKTURA Kurator: Kaja Pawełek
Janek Simon, projekt specjalny
Jarosław Kozakiewicz, wideo
Kreatywna Edukacja Kuratorzy: Janusz Byszewski, Maria Parczewska – LET / Laboratorium Edukacji Twórczej

Koordynator projektu: Karolina Nowak

fotka z /zdjecia/laboratorium_art_a.jpg
Autor: Red.
Wspaniały amalgamat: Aleksandra Wasilkowska Interesują mnie strategie łączenia skrajnie odległych od siebie, a mimo to często komplementarnych funkcji i porządków. Odgórnego planu z oddolną energią chaosu. Warszawska architektka i artystka o własnych, innowacyjnych sposobach na miejską przestrzeń.
Architektura cienia. Szalety i bazary Wystawa "Architektura cienia" dotyczy elementów wypartych z oficjalnego dyskursu takich jak toalety, szalety miejskie, bazary i stragany uliczne. Ich forma i miejsce w przestrzeni miejskiej to lustro odzwierciedlające rozwój ekonomiczny i kulturowy danego społeczeństwa.
Przebudowa bazaru Różyckiego w Warszawie Koncepcję nowego Różyca na podstawie konsultacji prowadzonych z kupcami i mieszkańcami Pragi opracowała Aleksandra Wasilkowska.
Aleksandra Wasilkowska, Nie-Pokój instalacja przestrzenna w ramach projektu Laboratorium Przyszłości: REGRESS-PROGRESS. Akt 2 Nie-Pokój w przewrotny sposób materializuje marzenie o progresywnej architekturze reagującej na ludzi, łącząc w sobie afirmację postępu i ucieczkę przed nim. Jak w niemym filmie Bustera Keatona Electric House, w którym bohater staje się ofiarą swoich technicznych wynalazków, inżynieria realizuje własny program. Algorytm nie odpowiada już tylko na zaprogramowane z góry cele i potrzeby, ale zaczyna odreagowywać ludzkie stany psychiczne. Przestrzeń wokół nas zaczyna przejmować osobliwe kody zachowań i emocje, stając się naszą emocjonalną protezą.
Diverçity – ucząc się od miasta przyszłości W ramach ostatniego weekendu z wystawą Diverçity. Learning from Istanbul zapraszamy na dyskusję z udziałem architektów Tomasza M. Koniora, Romana Rutkowskiego oraz Aleksandry Wasilkowskiej. Punktem wyjścia do rozmowy będzie pytanie o przyszłość dynamicznie rozwijających się, potencjalnie otwartych miast – takich jak Stambuł czy Warszawa – i realne/fikcyjne scenariusze ich dalszego rozwoju
Projekt konkursowy na pawilon polski 12. Międzynarodowej Wystawy Architektury w Wenecji na temat ‘People meet in architecture’ Praca konkursowa Wejście-wyjście, autorzy: architekt Aleksandra Wasilkowska, Agnieszka Kurant
W aktualnym numerze Architektury